Salasalappu

Star of the day !

2010-05-14T03:21:00.000-07:00

2010-05-12T02:07:00.000-07:00

எமது புதிய இணையத்தள வடிவமைப்பும் அதன் சேவைகளும்

http://salasalappu.com

தொடர்புகட்கு

salasalappu@salasalappu.com

இணையதள முகவரி

2010-05-09T04:21:00.000-07:00

சகல உரிமைகளும் salasalappu.com நிறுவனத்துக்கே
உங்கள் கருத்துக்களையும், யோசனைகளையும் வரவேற்கிறோம்!

info@salasalappu.com
salasalappu.info@gmail.com

இணையதள முகவரி

2010-05-09T02:17:00.000-07:00

சகல உரிமைகளும் salasalappu.com நிறுவனத்துக்கே
உங்கள் கருத்துக்களையும், யோசனைகளையும் வரவேற்கிறோம்.

salasalappu.info@gmail.com

2010-05-06T13:04:00.000-07:00

http://salasalappu.com/

2010-05-05T14:54:00.000-07:00

அவதூறுகள் எங்கிருந்து வருகின்றன?..
தர்ம யுத்தத்திற்கு ஈ.பி.டி.பி தயாராக வேண்டும்!

நடந்து முடிந்த பொதுத்தேர்தலில் ஈ.பி..டி.பி வெற்றி பெற்றது என்றே கூறலாம். மாற்று ஐனநாயக சக்திகள் அனைவரும் ஆசனங்களை இழந்து போயுள்ள நிலையில் அரசாங்கத்தின் கூட்டு என்று குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஈ.பி.டி.பி மட்டும் யாழ் மாவட்டத்தில் 3 ஆசனங்களை பெற்றமை பெரும் வெற்றி என்றே பலராலும் கூறுப்பட்டு வருகின்றது.

இன்னும் அதிகமான ஆசனங்களை ஈ.பி.டி.பி யால் பெறமுடியாமல் போனமைக்கான காரணங்களை அந்த அமைப்பினர் தேட முற்படுவது எதிர் கால ஆரோக்கியங்களுக்கு வழி சமைக்கும். ஆனாலும் ஈ.பி.டி.பி யின் வெற்றியை அவர்களோடு முரண்பாடு கொண்ட சக்திகளும் பொது நோக்கில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

பரவலாகவே அந்த அமைப்பின் தலைமைப்பொறுப்பில் உள்ள தோழர் தேவா அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்களை தெரிவித்திருந்தார்கள். ஆனாலும் வாழ்த்துக்கள் எதுவும் அவர்களோடு உறவில் இருக்கும் சக ஐனநாயக கட்சிகளிடம் இருந்து கிடைத்ததாக தகவல் இல்லை. ஒரு ஆசனத்தோடு இருந்த ஈ.பி.டி.பி மூன்று ஆசனங்களை பெற்றமை அந்த அமைப்பின் வளர்ச்சியை உறுதி செய்கின்றது.

இது தவிர கடந்த காலங்களில் அவர்களுக்கு கிடைத்த வாக்குகளையும் விடவும் அதிகமான வாக்குகளே அவர்களுக்கு கிடைத்திருக்கின்றன. இதில் தோழர் தேவா சொன்ன ஒரு கருத்தையும் ஏற்கலாம் என்றுதான் நம்பத்தோன்றுகிறது.

யாழ் குடா நாட்டில் நிராகரிக்கப்பட்ட வாக்குகள் 19இ774 11.75மூ பத்தொன்பதினாயிரம் என்றும் அதில் 85 வீதமானவவை வெற்றிலைக்கு வாக்களிக்கப்பட்டவை என்று வாக்கு எண்ணிக்கையில் ஈடுபட்டவர்கள் தரப்பில் இருந்து கூறுப்படுகின்றது. இதை நோக்கினால் பாமர மக்கள் வாக்களிப்பில் தவறு விட்டுள்ளனர் என்பது புரிகிறது. இந்த தவறுக்கான பொறுப்பை ஈ.பி.டி.பி யினரே பிரதானமாக ஏற்க வேண்டும். மக்களுக்கு வாக்களிப்பு முறை குறித்து தெளிவு படுத்துவதில் அந்த அமைப்பினர் தவறு விட்டுள்ளனர். இதனால் அவர்களே பெற வேண்டிய வெற்றியில் பாதியை இழந்து விட்டனர். ஆனாலும் வெற்றி என்பது உண்மையில் எதிர்கால வளர்ச்சியை காட்டுகிறது.

தமிழ் தேசியம், தன்னாட்சி, இரு தேசங்கள்! ஒரு நாடு!, போன்ற எழுச்சிகள், மற்றும் நடந்து முடிந்த யுத்தத்தின் பினரும் அரச தரப்பால் இன்னமும் நிறைவேற்றப்படாமை குறித்த அதிருப்திகள் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் தொடர்ந்தும் இருக்கையில், பெரும் எடுப்பில் முன்னெடுக்கப்ட்ட பிரச்சார அலைகளையும், அவதூறுகளையும் எதிர்கொண்டு ஈ.பி.டி.பி யினர் பெற்றிருப்பது சாதாரண வெற்றியல்ல.

இதனால் காழ்ப்புணர்ச்சி அடைந்த புலிகளின் ஊதுகுழல்களும், புலிகளின் எச்ச சொச்ச பிரதிநிதிகளும் ஈ.பி.டி.பி க்கு எதிரான பரப்புரைகளை முன்னெடுத்து வருகின்றன. இதில் புலிகளின் பெயரை சொல்லி வயிறு வளர்க்கும் கும்பலும் அடங்கும். அதில் ஒருவர்தான் சப்ரா சரவணபவான் என்ற ஊடகவியலாளர். அடுத்தவர் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் சுரேஸ். இதன் பட்டியல் ஏனைய தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பினர், புளொட், மற்றும் புலிசார் இணைங்கள் என நீள்கின்றது.

இவர்களே ஈ.பிடி.பி க்கு எதிரான பிரச்சாரங்களை அவதூறுகளாக முன்னெடுத்து வருகின்றார்கள். அவரது செய்திகளை ஆதாரப்படுத்தி புலிகளின் புலம்பெயர் ஊடகங்கள் ஆட்கடத்தல், கப்பம், பணயம் வைத்தில் என்பனவற்றில் ஈ.பி.டி.பி ஈடுபடுவதாக பரப்புரை செய்து வருகின்றன.

புலிகளின் ஊதுகுழல்கள் பரப்பி வரும் செய்திகளை புளொட் அமைப்பு தமது சொந்த முகவரியை தவிர்த்து பொதுவானதும் நடுநிலையானும் என்ற பெயரில் நடத்திக்கொண்டிருக்கும் இணையத்தளங்களில் வெளியிட்டு தமது அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சிகளையும், இயலாத்தன்மைகளையும் வெளிப்படுத்தி வருகின்றது.

இது தவிர இதே புளொட் குழுவினர் தமது அனாமதேய இணையத்தளங்களின் மூலம் ஈ.பி.டி.பி க்கு எதிரான அவதூறுகளை பரப்பி வர, அதை அதாரப்படுத்தி புலிகளின் இணையத்தளங்கள் ஆகா ஓகோ என்று அவைகளை மறுபிரசுரம் செய்து வருகின்றன.

ஆட்கடத்தில், கப்பம் கோருதல் போன்ற விடயங்கள் ஈ.பி.டி.பி க்கு எதிராக பாரிய அளவில் திட்டமிட்ட வகையில் அவாதூறுகள் பரப்பப்பட்டு வருகையில் அதை எதிர் கொண்டு வரும் ஈ.பி.டி.பி தர்ம யத்த்தில் ஈடபட வேண்டியுள்ளது என மாற்று ஐனநாயக அரசியல் சக்திகள் பலரும் கருத்து வெளியிட்டு வருகின்றனர்.

இதில், புளொட் அமைப்பு தர்மத்திற்கு எதிரான அதர்மத்தை ஆதரித்து செய்திகளை திட்டமிட்டு வெளியிட்டு வருகின்றது. இது குறித்து அனைத்து மாற்று ஐனநாயக சக்திகளும் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய பலவற்றையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

புளொட் யார் பக்கம்?… நீதியின் பக்கமா?… அநீதியின் பக்கமா?… தர்மத்தின் பக்கமா?… அதர்மத்தின் பக்கமா?… இதை உணர்ந்து கொண்டு மாற்று ஐனநாயக சச்திகள் எற்கனவே செயற்பட முன்வந்திருந்ததாலேயே புளொட் அமைப்பு தமது தளத்தையே இழந்து போகும் அளவிற்கு ஐனநாயக சக்திகள் அவர்களது ஆதரவை ஏற்கனவே விலக்கியிருக்கின்றார்கள். இன்னும் இருக்கின்கின்ற அற்ப சொற்ப ஆதரவையும் இழக்க நேரிடும் செயல்களில் ஈடு பட வேண்டாம் என்று வேண்டு கோள் விடுக்கின்றார்கள் ஐனநாயுக சக்திகள்.

மாற்று ஐநாயக சக்திகளை அனாவசியமாக ஆதராமின்றி விமர்சிக்கும் நடவடிக்கையை தவிர்த்து வரும் ஈ.பி.;டி.பி யின் செயற்பாடுகளை மாற்று ஐனநாயக சக்திகள் பலரும் வரவேற்று வருகின்றார்கள். ஆனாலும் புளொட் அமைப்பின் இந்த செயல் நீடிக்குமேயானால் அவர்கள் மக்கள் மத்தியில் இன்னமும் அம்பலமாகும் நிகழ்வுகளை அடுத்து வரும் அரசியல் களத்தில் எதிர்பார்க்கலாம் என்றே நம்பப்படுகிறது.

இது அருவருப்பான நிலைகளை தோற்றுவித்து விடுமோ என்ற அச்சம் தோன்றி வருகின்றது. ஆனாலும் புளொட் அமைப்பு போன்ற மக்கள் தளத்தை அறவே இழந்து வரும் குழுக்களுக்கு அனாவசியமாக பதிலளித்து தமது காலத்தை வீணடிக்க கூடாது என்ற விடயத்தை ஈ.பி.டி.பி யிடம் இருந்து மாற்று ஐனநாயக சக்திகள் பலரும் எதிர் பார்க்கின்றார்கள். இதே வேளை வருகின்ற அவதூறுகளுக்கு ஈ.பி.டி.பி தன்நிலை விளக்கத்தை கொடுக்க வேண்டும். என்ற கருத்தும் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

ஈ.பி.டி.பி குறித்த ஆரோக்கியமான விமர்சனங்களும் தேவையான ஒன்றாகவே கருதப்படுகின்றது. ஈ.பி.டி.பி யும் விமர்சனங்களுக்கு உட்பட்ட ஒரு அமைப்பு என்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கு இடமில்லை.

இன்று ஈ.பி.டி.பி க்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்படும் திட்டமிட்ட அவதூறுகளை எதிர் கொள்வதற்கு ஈ.பி.டி.பி உதிரிகளாக இருக்கும் ஐனநாயக சக்திகளோடு இணைந்து செயற்பட முன்வர வேண்டும்.

முரண்பாடுகளுக்கு அப்பால் ஈ.பி.டி.பி யோடு உறவுகளை பலப்படுத்தி கொண்டு அவர்களை
ஆரோக்கியமான பாதை நோக்கி தொடர்ந்தும் வழி நடத்தி செல்ல வேண்டியது கட்டாயமாகும்.
இது தவிர மாற்று வழி வேறு இருப்பதாக தெரியவில்லை!

ஈ.பி.டி.பி யின் இணக்க அரசியலின் கணிசமான விடயங்களை ஏற்க முடிகின்றது. நடை முறை சார்ந்து அவர்கள் சிந்திப்பது பிரதான விடயம். இது தவிர அவர்களது அரசியல் தீர்வு குறித்த முயற்சிகள் சாத்தியமான ஒன்று.

ஆனாலும் புளொட் போன்ற சிறு குழுக்களின் காழ்ப்புணர்ச்சிகள் போலன்றி, அல்லது புலிசார் ஊடகங்களின் அவதூறுகளை போலன்றி ஈ.பி.டி.பி குறித்து பலரும் கொண்டிருக்கும் விமர்சனங்கள் பல ஆரோக்கியமானவையாக உள்ளன. இவைகள் பல தளங்களிலும் விவாதிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இவைகளை அடுத்து வரும் பதிவுகளில் இடலாம் என்பது எண்ணம். விமர்சனங்களை ஏற்பது
என்ற விடயத்தில் ஈ.பி.டி.பி சரியாக சிந்திக்கும் என்பது எதிர்பார்ப்பு! சொல்லப்போகும் விமர்சனங்கள் ஈ.பி.டி.பி யுடன் கை குலுக்குவதற்காகவே. அவர்களது நடை முறைசார்ந்த கொள்கை நிலைப்பாடை ஏற்று ஏனைய உதிரி ஐனநாயக சக்திகளும் செயற்படுவதற்கே!..

ஈ.பி.டி.பி முன்னெடுக்கும் ஐனநாயக முறையிலான தர்ம யுத்தத்திற்கு முரண்பாடுகளுக்கு அப்பாலும் ஆதரவளிப்போம். விமர்சனங்கள் வேறு! அவதூறுகள் வேறு! அவதூறுகள் எங்கிருந்து வருகின்றன என்று பார்த்தால் அவைகள் அரசியல் எதிரிகளின் காழ்ப்புணர்ச்சிகளில் இருந்தும் இயலாத்தன்மைகளில் இருந்துமே தோன்றுகின்றன.

விமர்சனங்கள் தோன்றும் இடம் உன்னை நான் தவறாக போக விடமாட்டேன் என்று அக்கறை கொள்ளும் நண்பனிடம் இருந்தே….

அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்!…….

பண்டிதன்!

2010-05-05T11:02:00.001-07:00

2010-05-04T03:43:00.000-07:00

தமிழீழத்துக்கு உயிர் கொடுக்கும் முயற்சி

இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த, விறுவிறுப்பான ஜனாதிபதித்; தேர்தல் ஒன்று அண்மையில் நடந்துமுடிந்துவிட்டது.

கடந்த 30 வருடங்களாக இலங்கையை பேராபத்தில் ஆழ்த்திய பயங்கரவாதத்தின் நிழல் இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தல் மூலம் மீண்டும் தோன்றி ஒரு அச்ச நிலையைத் தோற்றுவி;த்துள்ளது.

எதிர்க்கட்சிகளின் பொது வேட்பாளரான சரத் பொன்சேகா வடக்கிலும் கிழக்கிலும் அதிகப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுள்ளமை அதனை உறுதிப்படுத்துகின்றது.

சரத் பொன்சேகா வெற்றி பெற்றுள்ள மாவட்டங்களை இணைத்துப் பார்த்தால் அங்கு புலிகள் உரிமை கோரிய தமிழ் ஈழத்தைக் காணமுடியும். எனவே இதன் பின்னணியில் ஏதோ ஒரு சதி முயற்சி இருப்பதை உணரலாம்.

எது எப்படியிருப்பினும் புலிகளின் தனிநாட்டுக் கோரிக்கைக்கு இந்தத் தேர்தல் மீண்டும் உயிரளித்துள்ளது என்பதனை சரத் பொன்சேகா வெற்றி பெற்ற மாவட்டங்கள் பறைசாற்றுகின்றன.

இலங்கையில் தமிழ் ஈழத்தை உருவாக்க பாதை வகுக்கும் வெளிநாட்டுச் சக்திகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவில் இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் பெருமளவில் தமது பங்களிப்பை வழங்கியமையை விசேடமாகக் குறிப்பிவேண்டும்.

இதனால்தான் இலங்கையில் தேசிய அளவில் பெரும் சதி முயற்சிகள் இடம்பெற்றிருக்கலாமென அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனர். இவை அனைத்துக்கும் பின்னணிச் சக்தியாக விளங்கியவர்தான் முன்னாள் இராணுவத் தளபதி சரத் பொன்சேகா.

எதிரணியின் பொது வேட்பாளராக இவர் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டார். இது பழிவாங்கும் அரசியல் ஆரம்பம் என ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

அரசுக்கு ஆதரவாக இருந்த மக்கள் விடுதலை முன்னணியினர் அரசுக்கு எதிராகச் செயற்பட்டமை, ஒருபோதும் இணையாத இரு துருவங்களான ஐ.தே.க.வும் மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் ஜனாதிபதியை வீழ்த்தும் ஒரே நோக்கில் ஒன்றிணைந்தமை போன்ற காரணங்களை முன்வைத்தே ஆய்வாளர்கள் இது பழிவாங்கும் அரசியலின் ஆரம்பம் எனக் குறிப்பிட்டனர்.

தனிநாட்டுக் கோரிக்கைக்கு எதிhப்புத் தெரிவித்துவந்த ம.வி.மு., ஐ.தே.க.வுடன் கைகோர்த்து நாட்டின் ஆட்புல ஒருமைக்கும் இறைமைக்கும் வேட்டு வைத்தது. மீண்டும் ஒரு பயங்கரமான சூழலுக்கு நாட்டை இட்டுச் சென்றது.

இந்தப் பின்னணியில்தான் புலிகள் முன்வைத்த தமிழீழக் கொள்கைக்கு பகிரங்க ஆதரவளித்த தமிழ்;த் தேசிய கூட்டமைப்பும் இவர்களோடு இணைந்துகொண்டது.

தற்போதைய அரசினால் நாட்டில் பயங்கரவாதம் வேறோடு கிள்ளியெறியப்பட்ட பின்னர் தமிழ்;த் தேசிய கூட்டமைப்பு தனது நிலைப்பாட்டை தற்காலிகமாக மாற்றி வாலை சுருட்டிக்கொண்டது. எனினும் தாம் சுருட்டிக்கொண்ட வாலை சரத் பொன்சேகாவின் தலைமையில் மீண்டும் நமிர்;த்தும் ஒரு சந்தர்ப்பம் வரும் என தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு கனவு கண்டது.

தமது இலக்கை அடையும் ஒரே வழியாக புலி ஆதரவு சர்வதேச சக்திகள் சரத் பொன்சேகாவை ஆதரித்து நட்புரிமை பாராட்டின. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பும் பக்கவாத்தியம் இசைத்தது. குழம்பிய குட்டையில் மீன்படிக்க அனைவரும் தயாரானார்கள்;

இதன்படி இக்கூட்டணியினர் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவை அரசியல் ரீதியில் தோற்கடிக்க கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு களம் இறங்கினர்.

தமிழருக்கான சுயாட்சி, வடக்கில் அதிஉயர் பாதுகாப்பு வலயம் நீக்குதல், வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு ஆகியவை உள்ளடக்கிய ஒப்பந்தம் ஒன்றுக்கு சரத் பொன்சேகா இணங்கினார் என்ற தகவல் ஒன்றும் வெளிவந்தது.

இதன் காரணமாக வெளிநாடுகளில ஒடுக்கப்பட்ட புலி ஆதரவாளர்கள் மீண்டும் உயிர்பெற்றனர். சரத் பொன்சேகாவுக்கு சகல விதத்திலும் ஆதரவு வழங்க முன்வந்தனர்.

~குடும்ப ஆட்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்போம்| என்ற கோஷத்தை முன்வைத்து பழிவாங்கும் அரசியலில் எதிரணியினர் ஈடுபட்டனர்.

முப்பது வருட கால துயர்நிறைந்த யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த அரசை நிராகரித்து யுத்த வெற்றிக்கு தாமே காரணம் என சரத் பொன்சேகா பிரசாரம் செய்தார். அரசுக்கு எதிராக அடுக்கடுக்கான குற்றச்சாட்டுக்களை முன்வைத்தார்.

புலிகளின் தலைவரை தனது படையே கொன்றாகக் கூறும் சரத் பொன்சேகாவுக்கு வெளிநாடுகளில் உள்ள புலி ஆதரவாளர்கள் உதவியது ஏன்?

இவ்வாறானதொரு பின்னணியில் நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ 6015934 வாக்குகளைப் பெற்று 18 லட்சம் மேலதிக வாக்ககளால் அமோக வெற்றி பெற்றார்.

சரத் பொன்சேகாவுக்கு 4173185 வாக்குகள் மட்டுமே கிடைத்தன. அளிக்கப்பட்ட வாக்குகளில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ 57.88 சதவீத வாக்குகளையும் சரத் பொன்சேகா 40.15 சதவீத வாக்குகளையும் பெற்றனர்.

2005 ஆம் ஆண்டில் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்ட ரணில் விக்ரமசிங்க 4,706366 வாக்குகளைப் பெற்றிருந்தார். இது அளிக்கப்பட் வாக்
குகளின் 48.43 வீதமாகும்.

நடந்துமுடிந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் சரத் பொன்சேகாவைவிட ரணில் விக்ரமசிங்க 533181 வாக்குகள் கூடுதலாகப் பெற்றுள்ளார். இதன்படி ரணிலைவிட சரத் பொன்சேகா 8.28 வீத வாக்குகளைக் குறைவாகவே பெற்றுள்ளார்.

நாட்டுத் தலைவரை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இதுகாலவலையில் விளங்கிய வடக்கு கிழக்கு வாக்குகள் இம்முறை செயலற்றுப் போனமை இத்தேர்தலில் காணப்படும் விசேட அம்சமாகும்.

வடக்கிலும் கிழக்கிலும் சரத் பொன்சேகா அதிக வாக்குகளைப் பெற்றதனால் அங்கெல்லாம் புலி ஆதரவு வெளிநாட்டுச் சக்திகளின் கைகள் ஓங்கியிருந்தமை தெளிவாகின்றது. இதன் காரணமாக தமிழ் மக்கள் மீண்டும் ஒரு முறை ஏமாற்றப்பட்டுள்ளனர்.

யுத்தத்தால் பெற்றுக்கொள்ள முடியாமல்போன தமழீழத்தை பொது அபேட்சகர் மூலம் பெறும் முயற்சியும் தோற்றுப்போய்விட்டது. இதற்கு கருவியாக சரத் பொன்சேகா செயற்பட்டமை அவரது அரசில் ஞானசூனியத்தை உணர்த்துகின்றது.

இப்போது அனைத்தும் தெளிவாகிவிட்டது. சரத் பொன்சேகா வெற்றி பெற்ற மாவட்டங்களை ஒன்றிணைத்தால் அங்கு புலிகள் கனவான தமிழீழத்தைக் காணலாம்.

எனவே, தமிழ் மக்கள் இனியும் ஏமாறுவது தவிர்க்கப்படவேண்டும். இல்லையென்றால் மீண்டும் அங்கு இரத்த ஆறு ஒடவைக்கும் சக்திகளில் சதிவலையில் அவர்கள் சிக்கிவிடுவார்கள்.

நாட்டில் வளமான எதிர்காலத்தைத் தோற்றுவிக்க மக்கள் மீண்டும் ஒன்றிணையவேண்டும். ஆதற்கான காலம் இப்போது கனிந்துள்ளது. நாட்டின் நன்மைக்காக வளமான எதிர்காலத்துக்காக நாம் அணைவரும் பேதங்கள் மறந்து செயற்படுவோம்.

Foreign Minister has a vital role to play

2010-05-03T14:47:00.000-07:00

Foreign Minister has a vital role to play

Defence Secretary Gotabhaya Rajapakse on Friday said that the Foreign Ministry had a pivotal role to play in countering the adverse propaganda launched by the Tamil Groups operating overseas lobbying for a separate state in Sri Lanka and the country’s diplomatic missions overseas would have to forge closer links with their host governments to defeat the LTTE’s strategy.

"Terrorism in the country has been defeated, but we must not allow the Pro-Ealam lobby and the other groups operating in exile and lobbying for a separate state in Sri Lanka to mislead the world community and the Tamil expatriates," he said.

Those groups had been able to launch a massive propaganda blitz in other countries and foreign governments were reluctant to cooperate with Sri Lanka to help eliminated LTTE terrorism, the Defence Secretary said.

Sri Lanka’s strategy of countering LTTE propaganda had paid dividends after the government posted senior military personnel to key diplomatic posts in the countries where LTTE supporters were active. The Defence Secretary said the posting of Maj. Gen. Udaya Perera as the Deputy High Commissioner to Malaysia was a case in point.

The intelligence network established by those men had drastically changed situation in Sri Lanka’s favour, he said.

2010-05-02T12:59:00.000-07:00

வடக்கில் கப்பம், ஆட்கடத்தலை முறியடிக்க
விசேட பாதுகாப்பு; புலனாய்வு குழுவும் நியமனம்

24மணிநேரமும் மோட்டார் சைக்கிளில் பொலிஸ் ரோந்து;
நகைகள், பணத்தை வங்கியில் வைப்பிலிட வேண்டுகோள்

வடக்கில் இடம்பெற்று வருவதாக கூறப்படும் கப்பம் கோரல், ஆட்கடத்தல் சம்பவங்களை தடுப்பதற்கென விசேட குற்றத் தடுப்புப் புலனாய்வு பிரிவு ஒன்று ஆரம்பிக்கப்பட்டு, ஈடுபடுத்தப் பட்டுள்ளதாக வட மாகாணத்திற்குப் பொறுப்பான சிரேஷ்ட பிரதிப் பொலிஸ் மா அதிபர் நிமல் லியூகே தெரிவித்தார்.

மக்கள் வீணாக அச்சம் கொள்ளத் தேவையில்லை என்று தெரிவித்த அவர், குற்றச் செயல்கள் இடம்பெறும் நேரத்தை அவதானித்து அதனை கட்டுப்படுத்த விசேட மோட்டார் சைக்கிள் ரோந்து பொலிஸ் குழுக்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ள தென்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

இதேவேளை, வட மாகாணத்திலுள்ள மக்களுக்கு பொலிஸார் வழங்க வேண்டிய ஒத்துழைப்பு மற்றும் பல்வேறு விடயங்கள் தொடர்பாக விரிவாக ஆராயும் விசேட கூட்டம் ஒன்று, இன்று தனது தலைமையில் இடம்பெறவுள்ளதாக தெரிவித்த அவர், இதற்காக வட மாகாணத்திலுள்ள சகல பொலிஸ் பிரிவுகளுக்கும் பொறுப்பான சிரேஷ்ட பொலிஸ் அத்தியட்சகர் உட்பட பொலிஸ் உயர் அதிகாரிகளும் அழைக்கப்பட்டுள் ளனரென்றார்.

மக்களுக்கு எவ்வாறான சேவைகளை மேலும் வழங்குவது, மக்கள் மத்தியில் பொலிஸார் பற்றிய நம்பிக்கையை மேலும் வளர்ப்பது, குற்றச் செயல் தடுப்பு மற்றும் போக்குவரத்து நெரிசல்களை கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற விடயங்கள் தொடர்பாக விரிவாக ஆராயப்படவுள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டார்.

வட மாகாணத்திலுள்ள மக்கள் தங்க ளிடம் உள்ள தங்க ஆபரணங்கள், பெருந் தொகையான பணங்களை வங்கிகளிலோ அல்லது வங்கிப் பெட்டகங்களிலோ பாதுகாப்பாக வைக்குமாறு பொதுமக்களை கேட்டுக்கொள்வதாக சிரேஷ்ட பிரதிப் பொலிஸ் மா அதிபர் வேண்டுகோள் விடுத்தார். இவ்வாறு வங்கிகளில் பாதுகாப்பாக வைப்பதன் மூலம் கப்பம் கோரல், கொள்ளை, பணத்திற்காக ஆட்கடத்தல் போன்ற சம்பவங்களை முற்றாக தடுக்க முடியும் என்றும் அவர் கூறினார்.

வட மாகாணத்தை நோக்கி தென்பகுதி மக்களின் வருகை அதிகரித்துள்ள நிலையில் வட மாகாணத்தில் தற்போது வியாபாரம் மற்றும் வர்த்தக நடவடிக்கைகள் அதி கரித்துள்ளதன் மூலம் மக்கள் மத்தியில் பணப் புழக்கம் காணப்படுகின்றது. இதனை அவதானித்த சிலரே குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட முயற்சிக்கின்றனர்.

பொலிஸாரும், இராணுவமும் போதிய பாதுகாப்பை வழங்கி வந்தாலும் தங்க ளையும், தங்களது சொத்துக்களையும் தாங்கள் முதலில் பாதுகாக்க முன்வரவேண்டும். எனவே இந்த அடிப்படையில் பொது மக்களின் ஒத்துழைப்பு மிக முக்கியமானது என்றார்.

இது தொடர்பாக வட மாகாணத்திலுள்ள வங்கிகளுடன் பொலிஸார் பேச்சுவார்த்தை நடத்தவுள்ளதாகத் தெரிவித்த அவர் இதனை பல்வேறு முறைகளில் பொதுமக்க ளுக்கு தெளிவுபடுத்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட் டுள்ளது என்றும் தெரிவித்தார்.

வடமராட்சிப் பிரதேசத்தில் இளைஞர் ஒருவர் இன்று முகந்தெரியாத நபர்களால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டுள்ளார்.
http://www.engaltheaasam.com/phpi.707.htm

2010-05-02T07:17:00.001-07:00

மே தினத்திலாவது பெண் தொழிலாளர்கள் கௌரவிக்கப்படுவார்களா?

துளி உரிமையையும் போராடி பெற்ற வரலாறே நம்முடையது

உதிரத்தை வியர்வையாகச் சிந்தி உழைத்து மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சிக்கு மாபெரும் பங்காற்றிய உழைப்பாளர்கள் 8 மணி நேரம் கொண்ட உழைப்பை உரிமை யாகப் போராடி பெற்ற நாள் மேதின மாக உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப் படுகிறது. 16, 12, 10 மணி நேரங்கள் செக்கு மாடுகள் போல் உழைத்து உழைத்து அலுத்துப் போன தொழிலா ளர்கள் நாளொன்றுக்கு 8 மணி நேர வேலை செய்வோமென சூளுரைத்து 1880ம் ஆண்டு மே மாதம் முதலாம் திகதி கிளிர்ச்சியை நடத்தினர். கிளர்ச் சியை அடக்க கடுமையான தண்டனை கள் கொடுக்கப்பட்ட போதிலும் தோழர்கள் துளியும் அஞ்சாது உறுதியுடன் போராடி அதில் வெற்றியும் கண்டனர்.

அன்று சிந்திய இரத்தத்தை ஆண்டு தோறும் மே தின விழாவில் பாட்டாளி மக்கள் நினைவுகூருகின்றனர். இது ஒன்றும் உழைக்கும் வர்த்தகத்தின் ஓய்வுநாள் அல்ல.

பொழுதுபோக்கும் களியாட்ட நாளும் அல்ல. மாறாக மூலதனத்துக்கு எதிராக பாட்டாளி வர்க்கம் இரத்தம் சிந்தி போராடிய நாள்.

உலக தொழிலாளர் வர்த்தகத்தின் நலனுக்காக போராடி பலர் மரணித்த நாள். வேலைநிறுத்தம் செய்த நாள், மூலதனத்தின் குவிப்பை ஒருநாள் உழைப்பால் மறுத்து அதைக் குறைத்த நாள். மூலதனம் இந்த நாட்களைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கிய நாட்கள் அவை.

மூலதனம் தனது அடக்கு முறை இயந்திரத்தையே தொழிலாளி வர்க்கத்துக்கு ஏவிவிட்ட நாள். சுதந்தி ரம் ஜனநாயகத்தை உழைக்கும் வர்க் கத்துக்கு மறுத்த நாள்.

ஏட்டு மணி நேர வேலை என்ற அடிப்படையான அரசியல் கோசத்தை முன்வைத்து தொடங்கிய போராட்டத்தின் போது அமெரிக்காவில் கொல்லப்பட்ட தொழி லாளர்களின் நினைவாக இக்கோரிக்கையை முன்நிறுத்தி போராடத் தொடங்கிய நாள். இத்தினம் உலகெங்கும் உள்ள தொழிலாளி வர்க்கம் தனது வர்க்க உணர்வோடு ஒன்றுபட்டெழுந்த நாள்.

மேதினம் என்பது வெறுமனே வெற்றி கோஷங்களை மேடையில் முழங்கும் நிகழ்வாக மாறி வருகின்றது. மேதினக் கூட்டங்களில் மேடைப் பேச்சுக்களும், பட்டாசு சத்தங்களும் முழங்குகின்றன.

ஆனால் தொழிலாளர் தினமான அன்று எந்த மேடையிலாவது தொழிலாளர் கழுத்தில் மாலை விழுந்திருக்கின்றதா? இல்லையேல் தொழிலாளர் எவராவது கெளரவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களா? தொழி லாளியை மேடையில் பேச வைத்து அரசியல் தலைமைகள் தான் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சரித்திரங்கள் தான் உண்டா?

மலையகத்தில் மேதினக் கூட்டங்கள் ஒருநாள் கூத்தாக மறைந்து விடுகின்றன. மேதினத்தன்று காலை ஒவ்வொரு தோட்டங்களிலும் கட்சிக் கொடிகள் ஏற்றப்படுகின்றன. கட்சித் தலைவர்கள் பேசுவதை கூட்டத்துடன் கூட்டமாய் நின்று கேட்டுவிட்டு இருப்பிடங்களுக் குத் திரும்பி விடுகின்றனர்.

தவிர தொழிலாளர் உரிமை, தொழிலாளர் நலன் அல்லது குறைந்த பட்சம் தனது நலன் தொடர்பாக கூட சிந்திப்பதில்லை.

ஆனால் ஒரு சில தோட்டங்களில் தொழிலாளர் விழாக்கள், பூசைகள், விளையாட்டுப் போட்டிகள், பரிசில் வழங்கல் என தொழிலாளர் உளம் மகிழும் நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெறுகின்றன. இது சகல தோட்டங்களிலும் நடைபெறு மாயின் மேதினம் சிறக்கும் தொழிலாளர் நன்மை அடைவர்.

இன்று மலையகப் பகுதிகளில் முத லாளித்துவத்தின் தாக்கத்தினாலும், அர சியல் தலைமைகளின் பொறுப்புணர்வு இன்மையினாலும் மேதினம் வெறும் பொழுது போக்கு விடுமுறை நாளாக, ஓய்வுநாளாக, களியாட்ட நாளாக, அர சியல் வாதிகளின் மேடை வாக்குறுதிக ளாக காட்டி சிதைக்கப்படுவதால் அதன் தன்மை மறைந்து வருகின்றது.

எட்டு மணி நேர வேலை என்ற கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டு 100 ஆண்டு களுக்கு மேலாக இந்நிலையிலும் கொத்தடிமை நிலை முற்றிலும் நீங்கியதாகத் தெரியவில்லை.

எத்தனை வர்த்தக நிலையங்களில் கல்லுடைக்கும் இடங்களில், எத்தனை எஜமான்களின் வீடுகளில், உணவு விடுதிகளில் தினக் கூலிக்காக வேலை செய்யும் இடங்களில் ஏராளமானோர் முழு நேர வேலை களில் சட்டத்திற்கு விரோதமாக அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர்.

இன்னும் அறியாமையினாலேயே வேலை செய்பவர்களும் உண்டு. இவர்களுக்கு தேவையினை பூர்த்தி செய்ய முடியாத கூலியை வழங்குகின்றனர் என்பதை சிந்தித்தல் வேண்டும். இவர்களுள் முறைசார் ஊழியர்களும், முறை சாரா ஊழியர்களும் தங்களை அறியாமலே தங்கள் உரிமைகளை இழந்து வருகின் றனர் என்பதை உணர வேண்டும்.

மலையக தொழிற் சங்கங்கள், கட்சி கள் மலையகத்தில் திருவிழாவாகக் கொடிகளும், போஸ்டர்களும் ஒட்டி கொண்டாடுவார்கள். வாக்குறுதிகளையும் அளிப்பார்கள்.

ஆனால் வாக்குறுதிகள் எதுவும் நிறைவேற்றப்பட்டதாக இல்லை. மலையகத்தில் எத்தனையோ பிரச்சினை கள் இருக்கின்றன. அவற்றுள் லயன் குடியிருப்புக்கள், காணிப் பிரச்சினை கள், ஊழிய சேமலாப நிதியை உரிய நேரத்தில் பெற முடியாத பிரச்சினைகள், சுகாதாரப் பிரச்சினைகள். எத்தனைத் தோட்டங்களில் அம்பியூலன்ஸ் வண்டி சேவைகள் இருக்கின்றன என்பன பிரதானமானவை.

மேலும் போக்குவரத்து வசதிகள் போதாமையும் பாதைகள் புனரமைக்கப்படாமையும், நிர்வாக அலுவல்களில் மொழிப் பிரச் சினைகள் என்பன குறிப்பிடத்தக்கவை. மலையகத்திற்கென நீண்ட காலத் திட்டங்கள் வகுக்காமை, சிறுவர்களை தொழிலுக்கு அமர்த்துதல், மலையக பட்டதாரிகளின் வேலையில்லாப் பிரச்சினைகள், தொழில் பயிற்சி நிலையங்களின் பற்றாக்குறைகள், தொழில்நுட்ப கல்விசார் நடவடிக்கை கள் இன்மை, போதியளவான ஆசிரியர் பயிற்சி கலாசாலைகள் காணப்படாமை, தோட்டப்புறங்கள் பிரதேச அலகிற்குள் உள்ளடக்கப்படாமை, குறைந்தளவிலான எழுத்தறிவு வீதம், போதியளவான அரச தொழில் வாய்ப்புகள் இன்மை, அடிப்படை ஆவணங்களை பெறுவதில் பிரச்சினைகள், அதிகரித்து வரும் போதைப் பொருள் பிரச்சினைகள், அடிப்படை வசதிகள் பூரணத்துவமின்மை, தேசிய நீரோட்டத்தில் மலையக மக்கள் இணைக்கப்படாமை என தேவைகளின் பட்டியல் நீளுகிறது. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றை தீர்க்கும் முகமாக கோரிக்கைகள் விடுக்கப்படுகின்றனவா? இல்லை. வெற்றி ஊர்வலங்கள் மட்டும் நடத்தத் தவறுவதேயில்லை.

இலங்கை பொருளாதாரத்தின் பெண்களின் பங்கு அளப்பரியதாகும். இலங்கையின் பொருளாதார மேன்மை க்கு பெண்களின் பங்கு அளப்பரிய தாகும். இவர்கள் உடல், உள உழைப் புக்களில் தமது பங்கை செலுத்துகின் றனர். இவர்களே இன்று குடும்ப பாரங்களை சுமப்பவர்களாக உள்ளனர். இவர்களது உரிமைகள் பாலியல் வன்முறை, அதிகரித்த வேலை, அடக்குமுறை, ஆணாதிக்கம் என்ற வகையில் அதிகளவில் மீறப்படுகின்றன. இவர்களுடைய உரிமைகள் மேம்பட வேண்டும்.

ஏந்த மே தினத்திலாவது பெண் தொழிலாளி ஒருவர் கெளரவிக் கப்பட்டுள்ளாரா? இல்லை. கொழும்பு நகரங்களில் வீட்டு வேலை செய்யும் சிறார்களுள் பெரும்பாலானோர் மலை யகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், பொருளாதார சிக்கல்கள் வறுமை என்பதை காரணம் காட்டி வீட்டு வேலைகளுக்கு தொடர்ந் தும் பிள்ளைகளை அனுப்பி வைக்கப் படுகின்றனர். தொழிற் சங்கங்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புக்கள், இச்சிறுவர்கள் கல்வி கற்பதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதாகக் கூறின.

அந்த முன் மொழிவுகள் எங்கே என இந்த மே தினத்தில் நினைவுகூரல் வேண்டும். மலையக தொழிற்சங்கங்களின் போட்டாப் போட்டித் தன்மையும் தனித்துவத்தை காட்டுமுகமாக பிரிந்து செல்வதும் மலையகத்தில் நீண்ட கால அபிவிருத்தி திட்டங்கள் ஏதும் நடை முறைப்படுத்தப்படாமைக்கான காரண மாகக் கொள்ளலாம்.

இந்நிலையே கண்டி, பதுளை மாவட்டங்களில் எத்தகையதான தமிழ் பிரதிநிதித்துவத் தையும் பெற முடியாமைக்கான காரண மாகும். எனவே, இம்மே தினத்திலாவது ஒரு குடையின் கீழ் மலையக மக்க ளுக்கு என கோரிக்கைகளை விடுக்க வேண்டும்.

ஆரம்ப காலங்களில் சாதி அரசியல் செல்வாக்கு செலுத்தியிருந்தது. இன்று அனைத்தையும் தாண்டி சுய நல அரசியலையே நடைமுறையில் காண முடிகிறது. மேலும் அதிகார அந்ஸ்துக்கான போட்டி நிகழ்கிறதே தவிர மக்கள் சேவையில் போட்டி எதையும் காண முடியவில்லை.

உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உண்மை நிலை உணர்த்தி தொழிலாளி தனது உழைப்பை தடையின்றி தொடரவும் கட்டளையிடும் அதிகாரியாக மாறவும் அரசியல் அதிகாரத்தை, உரிமையை நிறுவும் நாளாக முன்நிறுத்தி அதை நோக்கிப் போராட மலையக மக்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். சிறு துளி உரிமையையும் போராடி பெற்ற வரலாறே நம்முடையது. உழைப்பும் உயர வேண்டும், உழைக்கும் தொழிலாளியும் உயர வேண்டும்.

2010-05-02T07:14:00.000-07:00

இணக்க அரசியல் தான் இப்போதுள்ள ஒரே வழி

வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்கள் தவிர்ந்த ஏனைய மாகாணங்களின் தேர்தல் முடிவுகள் தொடர்பாக வெவ்வேறு உரிமைக் கோரிக்கைகளுக்கு இடமில்லை. ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணிக்கு அபரிமிதமான ஆதரவு கிடைத்திருக்கின்றது. அதாவது ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணிக்கு மக்களின் தெளிவான ஆணை கிடைத்திருக்கின்றது.

வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களின் தேர்தல் முடிவுகள் தொடர்பாக வெவ்வேறு கட்சிகள் வெவ்வேறு விதமாக வியாக்கியானம் செய்வதை அவதானிக்க முடிகின்றது. மக்கள் தங்களுக்கு ஆணை வழங்கியிருக்கின்றார்கள் என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புத் தலைவர்கள் கூறுகின்றனர். அரச தரப்பினர் அரசாங்கத்தின் செயற்பாடுகளை மக்கள் அங்கீகரித்திருக்கின்றார்கள் என்கின்றனர்.

யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்காளர்களில் பெரும்பாலானோர் வாக்களிக்கவில்லை. இது புலிகளுக்குப் பெருமளவு ஆதரவு இருப்பதைக் காட்டுகின்றது எனக் கூறுவாரும் உளர். இவர்களினது கூற்றின்படி, புலி ஆதரவாளர்களே வாக்களிக்காதவர்கள்.

இது போன்ற அடி முட்டாள் அபிப்பிராயம் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது. கஜேந்திரகுமார், கஜேந்திரன், பத்மினி சிதம்பரநாதன் போன்றோர் புலிகளின் வேட்பாளர்களாகவே போட்டியிட்டார்கள்.

இவர்களை மக்கள் அடியோடி நிராகரித்து விட்டார்கள். தமிழ் மக்கள் மத்தியில் ‘புலி ஆதரவு’ இல்லை என்பதற்கு வேறு உதாரணம் தேவையில்லை.

யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் கூடுதலானோர் வாக்களிக்கவில்லை என்பதை ஒரு பிரச்சினையாக முன்வைப்பதில் அர்த்தமில்லை. அங்கு வாக்காளர் பட்டியல் முறைப்படியாக மீளாய்வு செய்யப்படவில்லை. பழைய வாக்காளர் பட்டியலின் அடிப்படையிலேயே தேர்தல் நடைபெற்றது. அதில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளோரில் பலர் இப்போது அங்கே இல்லை. அந்தப் பட்டியலை வைத்து வாக்களிப்பு விகிதாசாரத்தைக் கணக்கிடுவது சரியான கணக்கீடாகாது.

வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களின் தேர்தல் முடிவுக்கு வருவோம். ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வுக்காக மக்கள் வாக்களித்திருக்கின்றார்கள் என்பதே இத்தேர்தல் முடிவு வெளிப்படுத்தும் செய்தி.

சென்ற தடவையிலும் பார்க்க மிகக் குறைவான வாக்குகளையே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு பெற்றிருக்கின்றது. புலிகளுடன் சேர்ந்து தனிநாட்டு நிகழ்ச்சி நிரலின் கீழ் இவர்கள் செயற்பட்டதற்கு மக்கள் வழங்கிய தண்டனை என்று இதைக் கூறலாம்.

தேர்தலின் போது தனிநாட்டுக் கோரிக்கையை முன்வைத்திருந்தால் இவர்களும் கஜேந்திரன், பத்மினி கூட்டத்தைப் போல மக்களால் நிராகரிக்கப் பட்டிருப்பார்கள்.

ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வு என்ற நிலைப்பாட்டை இவர்கள் எடுத்ததாலேயே ஓரளவு வாக்குகள் கிடைத்தன. எனவே, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குக் கிடைத்த வாக்குகளும் ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வுக்கான வாக்குகளே.

சென்ற தடவையிலும் பார்க்கக் கூடுதலான வாக்குகள் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணிக்குக் ககடைத்திருக்கின்றன. முன்னணியின் வேட்பாளர்கள் ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வு என்ற கோஷத்தையே பிரதானமாக முன்வைத்தார்கள். எனவே, வடக்கு கிழக்கில் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணிக்குக் கிடைத்த வாக்குகளும் ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வுக்கான வாக்குகளே.

மக்களாணை

வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ் பேசும் மக்கள் வழங்கிய ஆணையைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்வதானால் அது ஐக்கிய இலங்கையில் அரசியல் தீர்வை அடைவதற்கான ஆணையாகும். இதில் சந்தேகத்துக்கு இடமில்லை.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எப்போதும் மக்களாணை பற்றிப் பேசுகின்றது. மக்கள் வழங்கிய ஆணையைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு அதை நிறைவேற்றுவதற்கான வழிமுறைகளில் ஈடுபடுவது தான் இப்போது அவர்கள் செய்ய வேண்டியது.

“தமிழ் மக்களின் உண்மையான பிரதிநிதிகள் நாங்களே” என்று வழமை போலப் பெருமை பேசுவதில் அர்த்தமில்லை. மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட எல்லோரும் மக்களின் பிரதிநிதிகள் தான். எல்லோரும் ஒன்று சேர்ந்து மக்களின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுவதற்குச் செயற்பட வேண்டும்.

எதிர்ப்பு அரசியலால் எதையும் சாதிக்க முடியாது என்பதைக் கடந்த காலங்களின் கசப்பான அனுபவங்கள் உணர்த்துகின்றன. இலங்கையின் அரசு வழிச் சமூக அமைப்பு இணக்க அரசியலையே வலியுறுத்துகின்றது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புத் தலைவர்கள் தங்கள் வழமையான பாணியிலிருந்து விலகி அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கு முன்வர வேண்டும். முரண்பாடுகளை வளர்க்காமல் சாத்தியமான தீர்வைப் பெறும் நோக்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடுவது நிச்சயம் பலனளிக்கும்.

துரோகிப் பட்டம்:

பதவியிலுள்ள அரசாங்கத்துடன் யாராவது ஒத்துழைக்க முன்வந்தால் அல்லது அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினால் அவர்களுக்குத் துரோகிப் பட்டம் சூட்டுவது தமிழ் அரசியலில் ஒரு கலாசாரமாக இருந்தது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புத் தலைவர்களின் ‘ஒறிஜினல்’ கட்சிகள் ஆரம்பித்து வைத்த கலாசாரம் இது.

ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் முதலாவது அரசாங்கத்தில் ஜீ. ஜீ. பொன்னம்பலம் இணைந்து அமைச்சுப் பொறுப்பை ஏற்ற போது தமிழரசுக் கட்சி அவரைத் துரோகி என்றது. பின்னர் தமிழரசுக் கட்சி பிரதமர் பண்டாரநாயக்காவுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய போது அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் அவர்களுக்குத் துரோகிப் பட்டம் சூட்டியது.

இரண்டு கட்சிகளும் 1965ம்ஆண்டு ஐக்கிய தேசிய கட்சி அரசாங்கத்தில் பங்காளிகளாகியதும் ‘துரோகி’யை மறந்து விட்டன. அதன்பின், அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைப்பவர்களுக்குத் துரோகிப் பட்டம் சூட்டும் பழைய பல்லவி தொடர்ந்தது.

இந்தத் ‘துரோகி’க் கலாசாரத்தினால் தமிழ்க் கட்சிகள் தங்கள் இருப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனவேயொழிய மக்களுக்கு எவ்வித நன்மையும் கிடைக்கவில்லை.

உரிமைகளைப் பெறுவதற்தற்காக அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைத்துச் செயற்படுவது ஒருபோதும் துரோகமாகாது. பதவியிலுள்ள அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைப்பது துரோகச் செயல் என்ற மாயையிலிருந்து தமிழ்த் தலைவர்கள் விடுபட வேண்டும். இணக்க அரசியலின் அடிப்படையில் அரசாங்கத்துடன் தீர்வு தொடர்பாகப் பேச வேண்டும்.

மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளுக்கு அம்மக்கள் முகங்கொடுக்கும் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதிலும் பார்க்க முக்கியமான பொறுப்பு வேறெதுவும் இல்லை.

தமிழ் மக்கள் முகங்கொடுக்கும் பிரதான பிரச்சினை இனப்பிரச்சினை என்பதைத் தமிழ்ப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் நிச்சயம் ஏற்றுக் கொள்வார்கள். இப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதே தங்கள் பிரதான பொறுப்பு என்பதையும் அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டாக வேண்டும்.

பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக எதிர்ப்பு அரசியலின் எல்லா வழிகளையும் கூட்டமைப்பு பரீட்சித்துப் பார்த்தாகி விட்டது. எல்லா வழிகளும் தோல்வியிலேயே முடிந்தன. இணக்க அரசியல் தான் இப்போதுள்ள ஒரே வழி. அதாவது அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதன் மூலமே பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண முடியும்.

ஐ. தே. கவின் புனரமைப்பு

ஐக்கிய தேசிய கட்சியைப் புனரமைக்கப் போவதாகச் சொல்கின்றார்கள். கட்சியில் பல மாற்றங்கள் செய்யப்படவிருப்பதாகவும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்குக் கூடுதலான பொறுப்புகள் வழங்கப்படவிருப்பதாகவும் கயந்த கருணாதிலக கூறுகின்றார்.

ஐக்கிய தேசிய கட்சிச் சின்னத்தில் தெரிவு செய்யப்பட்டவர்களில் சிலர் தாங்கள் சுதந்திரமாகச் செயற்படப் போவதாக அறிவித்திருக்கின்றார்கள். வேறு சிலர் கட்சியலிருந்து வெளி யேறி அரசாங்கத்துடன் இணைவது பற்றி ஆலோசிக்கின்றார்கள்.

இந்த நிலையில் எம்.பிக்களுக்குப் புதிய பொறுப்புகளைக் கொடுத்தாவது அவர்களின் வெளியேற்றத்தைத் தடுக்கலாம் என்று கட்சித் தலைமை கருதுகின்றது போலும்.

ஒவ்வொரு தேர்தல் தோல்வியின் பின்னரும் ஐக்கிய தேசிய கட்சியைப் புனரமைப்பது பற்றிப் பேச்சு அடிபடுவதும் பின்னர் எதுவும் நடவாமற் போவதும் வழமையாகிவிட்டது.

என்னதான் புனரமைப்புச் செய்தாலும் இரண்டு விடயங்களில் மாற்றம் இல்லாமல் ஐக்கிய தேசிய கட்சியை இறங்குபடிப் பயணத்திலிருந்து மீட்டெடுக்க முடியாது. ஒன்று தலைமை மாற்றம். மற்றது கொள்கையில் மாற்றம்.

தலைவரை மாற்ற வேண்டும் என்பதில் பெரும்பாலானோருக்கு உடன்பாடு. ஆனால் கட்சியின் யாப்பு மாற்றப்படாதிருக்கும் வரை எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் தலைவரை அப்பதவியிலிருந்து நீக்க முடியாது.

பதவியிலிருக்கும் தலைவர் இறக்கும் வரை அல்லது தானாக விலகும் வரை அவரைப் பதவி நீக்கம் செய்ய முடியாதபடி ரணில் யாப்பில் திருத்தம் செய்திருக்கின்றார். யாப்பைத் திருத்தும் வரை ரணில் தான் நித்திய தலைவர்.

ஐக்கிய தேசிய கட்சி இனப் பிரச்சினையின் தீர்வு தொடர்பாக இதுவரை தெளிவான ஒரு நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தவில்லை.

அதேநேரம் இனப்பிரச்சினையின் தீர்வுக்குத் தடையாகச் செயற்படும் வரலாற்றையும் கொண்டிருக்கின்றது. இரண்டு முக்கிய சந்தர்ப்பங்களில் ரணிலின் தலைமையிலான ஐக்கிய தேசிய கட்சி இனப்பிரச்சினையின் தீர்வுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றது.

பொதுசன ஐக்கிய முன்னணினின் அதிகாரப் பகிர்வுத் தீர்வுத் திட்டத்தை எதிர்த்தது ஒரு சந்தர்ப்பம். ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணி அரசாங்கம் நியமித்த சர்வகட்சிப் பிரதிநிதிகள் குழுவுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்காதது மற்றைய சந்தர்ப்பம்.

இவ்விரு சந்தர்ப்பங்களிலும் ஐக்கிய தேசிய கட்சி தமிழ் மக்களின் நண்பன் போலப் பாசாங்கு செய்து கொண்டே இனப் பிரச்சினையின் தீர்வு முயற்சிக்குக் குழிபறித்தது. இப்படியான செயற்பாடுகளினால் சிறுபான்மையினர் ஐக்கிய தேசிய கட்சித் தலைமையில் நம்பிக்கை இழக்கின்றனர்.

நடந்து முடிந்த பாராளுமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் இதைத் துல்லியமாகக் காட்டுகின்றன. தமிழ் பேசும் மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகளில் ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட ஏனைய கட்சிகளின் வேட்பாளர்கள் வெற்றியீட்டியிருக்கிறார்களேயொழிய ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் வேட்பாளர்கள் வெற்றியீட்டவில்லை.

எந்தவிடயத்திலும் தெட்டத்தெளிவான கொள்கையை முன்வைக்க வேண்டும். நழுவல் போக்கைப் பின்பற்றினால் மக்களிடமிருந்து அந்நியமாவதைத் தவிர்க்க முடியாது.

2010-05-02T01:27:00.000-07:00

The Tamil Question in Sri Lanka Part 1

I have just returned home after celebrating the 86th birthday of possibly the nicest man in Sri Lanka (or anywhere else). All the time we were at his home, the phone rang endlessly as people rang to give their birthday wishes. Calls came from all over Sri Lanka and also USA, UK, Australia, Canada, Malaysia, South Africa, Philippines and Morocco. He is now retired, but during his working life he was a senior manager in the tea plantation business, working his way up from being a young “creeper”, as juniors in the tea business are called. Fifty years ago, he cut the road that leads from the main A5 to the bungalow which is now our home. Even today, he is honored and revered in the business and is often invited to conferences and seminars to share his wisdom with the young Sinhalese managers who run the industry now.

His wife is equally warm-hearted and decent and respected by people of all races and creeds, caste and class. They are both devout Christians who devote much of their time to running a pre-school day center and an elders’ home established by the local Anglican church.

They are both Tamils.

Another Tamil attending the birthday celebrations also supports Christian charities, although he proclaims himself to be a Hindu. Despite that “handicap”, he was very successful in business. He recently retired as chairman of a large conglomerate with interests spreading from tea plantations to the marketing of gin. He was educated at Royal College and Colombo University. Royal, along with St Thomas’s and Trinity College, Kandy, educates the “elite” who generally run most things in Sri Lanka.

Another contender for the title of most decent man in Sri Lanka is the high priest at our local Buddhist temple. When we first met him, his humorous and humble nature blinded us to the fact that he is very eminent and influential. On his 86th birthday he got calls from President Rajapaksa and the leader of the opposition, Ranil Wickramesinghe. Previous president, Chandrika Kumaratunga, once offered him a new car which he declined. There is a rumor that, because of his reputation as a healer, he was kidnapped by the LTTE and treated and cured the terrorist leader, Prabakharan.

Our Muslim neighbours take their children to the Montessori school at the Buddhist temple. Most of the workers at the temple are Hindu Tamils and they help our priest out with his ambitious schemes, such as creating cooking gas from compost and providing water and electricity to the village homes of Tamils, Sinhalese and Muslims. These Hindu Tamils prostrate themselves before this Buddhist priest to bless him. He works closely with the local catholic priest on job-creation schemes for local people of all races and religions.

Many Tamils are catholic. Many catholic priests and bishops are Tamil.

The woman who works for us was born a Tamil but married a Muslim and converted. Their adopted son seems to be a Muslim but his natural parents were Tamil.

Tamil cricketer Murali has been taken to everyone’s hearts. The Sri Lankan cricket team unites the nation.

Most Sri Lankans were proud of and respected foreign minister Lakshman Kadirgamar who was a Tamil -the Tigers killed him.

Beginning in 1965, S Thondaman began to use his representation of estate workers through the Ceylon workers Council (CWC) as a means of strengthening his ties with the Sinhalese parties to their mutual benefit; his grandson, A Thondaman, is happy to appear on billboards outside Hindu temples embracing President Rajapaksa, Buddhist Sinhalese leader of the SLFP. The UNP in particular strengthened its position in parliament while the wages, education and health care on the estates improved markedly. Although estate workers are still among the poorest people in the country, this exercise of what Marcuse called “repressive tolerance” has meant that relatively few plantation Tamils have made common cause with the militants of the north and east, although they do take action from time to time against their employers.

At the Victory Day celebration in May 2009 to mark the defeat of the LTTE President Rajapaksa, dressed in the traditional Sinhalese white garb with purple scarf, was surrounded by the elite of the Sri Lanka armed forces festooned with medals. Also on the stage were Muslims in taqiyahs. Next to a Buddhist dignitary in saffron robes was the chief of the Veddahs, (the indigenous aborigines of the island) dressed in a loin cloth with his ceremonial axe on his shoulder. In a sari, seated beside the president was the president’s first lady, who is a catholic.

I report these things not to say that everything is hunky-dory in Sri Lanka. I am merely trying to correct the distorted views that sometimes come across in western media. To a certain western mind-set everything is black or white, minorities are oppressed and discriminated against, governments must be bad, rebels must be romantic freedom fighters. I recall when my own trade union in the UK was contributing funds to the LTTE because they were obviously “freedom fighters” defending the oppressed Tamil minority.

Few in Sri Lanka itself, whether Sinhalese, Muslim, Christian, or indeed Tamil, would see them that way. I recall doing business with a Tamil called Prabakharan who described his namesake, the ruthless leader of the Tigers, as “Hitler”. Despite outbreaks of horrific communal violence over the years, and vicious reprisals against innocent Tamils by badly disciplined police, generally speaking, different ethnic and religious groups live side-by-side in harmony. The different ethnic and religious groups mingle freely, do business together and intermarry. It is not the case of a homogeneous block of majority Sinhalese oppressing a homogeneous block of minority Tamils. Many Tamils are rich and influential. If discrimination does exist, it is not of such a nature as to prevent Tamils getting on just because they are Tamils – other factors such as education and family circumstances are more important.

As Speedy Aquaye shouted to Ronnie Scott when I was at his Soho club many years ago – “This am no South Africa”. Sri Lanka is not apartheid south Africa. It is not Palestine or even Louisiana. There is no institutionalised or legislated segregation here.

In apartheid South Africa, there were white members of the ANC and black members of the white supremacist National Party. Sean McStiofan was the leader of the Provisional IRA which fought the British in the 1970s. He was actually an Englishman called John Stephenson.

The CWC represents Tamil plantation workers. In the 2004 general election one of its MPs was a Muslim, Faizer Mustapha. The TNA was seen as a proxy of the Tamil Tigers. One of its MPs was a Muslim. In the 2010 general election, the successor to the TNA elected a Sinhalese MP. The LTTE had Muslim members and there were even Sinhalese Tigers. The Sinhala nationalist JVP sometimes colluded with the LTTE and had some Tamil members.

Real life is complicated.

To take one example of how the propaganda of the Tamil diaspora is swallowed whole by some westerners - David Begg of the Irish Congress of Trade Unions managed to find the time in his busy schedule of dealing with the disappearance of the Irish economy down the toilet - redundancies, and pay and benefit cuts for his members - to urge the Irish Foreign Minister, Micheal Martin, to apply sanctions to faraway Sri Lanka as a protest against “genocide” and “concentration camps”. Begg’s letters seemed to suggest that he thought that all Sri Lankan Tamils had been confined to a narrow strip of beach to be shelled by government troops and then herded into extermination camps. This suggests a certain ignorance about Sri Lanka’s history and of the current situation. Trinity College, Dublin recently hosted a two-day hearing by the Permanent People’s Tribunal which delivered the judgement that the Sri Lanka government was guilty of war crimes and crimes against humanity. The tribunal was further pondering the issue of genocide.

When I have written on this subject on Le Monde diplomatique my articles have drawn a strange mixture of responses. In particular two people with similar nom de plumes have expressed diametrically opposed views.

‘Maham’ says: “A highly prejudiced and one-sided article. The Tamils have been continually ill-treated by the racist Sinhala majority. They never wanted to give the due political rights to the Tamils. From 1948 for about 30 years Tamils fought for their rights in a peaceful way. Take the case of the Bandaranaike — Chelvanayagam Pact and the Dudley Senanayake - Chelvanayagam Pact and what happened to them? Both the pacts were dishonoured by the Sinhala leaders. When the peaceful methods failed to achieve anything, then to save the Tamils from the Pan-Sinhala army and its terrorism, as a last resort the Tamil youths took up arms.”

‘MahamahaRaja’ is clearly not a Tamil. He tells me: “Tamils have not faced any ‘discrimination’ in Sri Lanka. Wanting colonial era privileges to be maintained for them, in the home of the Sinhalese into which they were brought like slaves, which they achieved through unwavering servitude and sucking up to their colonial white masters, is UNACCEPTABLE! Do some research before regurgitating terrorist propaganda.”

To state baldly: “Tamils have not faced any ‘discrimination’ in Sri Lanka” avoids the question: “Why did Tamil separatism become such a powerful force to lead to a civil war lasting 30 years at the cost of 100,000 lives?”

I have no interest in “taking sides”. I am not taking any sides but merely trying to get at the facts and correct obvious misperceptions. I will try again and hope Maham and MahamaRaja will get to read this. I will be happy to be corrected on matters of fact and would love to discuss differences of interpretation in a civilised manner.

The British Legacy

‘MahamaRaja’ was more than a little confused when he wrote about Tamils who were “brought in as slaves” “sucking up to their colonial white masters” and “wanting colonial era privileges maintained for them”.

The British indeed brought in indentured laborers who were little more than slaves. The British, as in many countries, such as Ireland and Kenya, stole the land and divided the native people. They commandeered much of the land in Ceylon for the cultivation of tea and rubber and imported vast numbers of indentured labourers from Tamil Nadu in order to maintain the plantations.

The British have been accused of contributing to current problems by adopting a divide and rule strategy which favoured educated Tamils at the expense of the Sinhalese majority. There are, to put it rather simply, if not crudely, two types of Tamil in Sri Lanka, the Jaffna Tamils, sometimes referred to as “Sri Lankan Tamils”, and the plantation Tamils, sometimes referred to as “Indian Tamils”.

Jaffna Tamils

Jaffna Tamils have generally been considered as conservative. Jaffna Tamil society has been thought of as rather rigidly caste-bound. They have a reputation for distinguished service in the professions and in government. They also have a record of success and prosperity in other countries. A. Sivanandan, a Tamil who was Director of the UK Institute of Race Relations, (he was only the librarian when I met him in 1968) said in a recent interview in the New Left Review: “The British strategy was to divide politically in order to integrate economically. One of the main instruments for this was to provide Tamils with educational opportunities and use them to staff the administrative apparatus. While economic wealth remained in the hands of the old Sinhala feudal elite, the public services, train stations, post offices and so on were all run by Tamils.” Siv also said that he did not like these Tamils much as they reminded him of Scottish Presbyterians.

Jaffna Tamils differ from Batticaloa Tamils and there are divisions within each of those groups. Caste is a dominant identity marker. The Vellala caste was dominant in the north until the 1960s when intermediary or oppressed castes began to challenge them. The LTTE leadership mainly came from the Karaiyar caste.

Under British rule, the Jaffna Tamils came to be seen by the Sinhalese majority as a favoured elite. Even today, in 21st century Sri Lanka, after 62 years of independence the Sinhalese majority displays a minority psychology and bizarrely sometimes calls for affirmative action on its own behalf. The Sinhala language is not spoken any where else in the world but the small island of Sri Lanka. Although the Sinhalese are in the majority in Sri Lanka there are 65 million Tamils just over the water in the Indian state of Tamil Nadu.

Before independence, Jaffna Tamils began to organise to protect their minority rights but at this stage separatism was not an issue. With the first constitution establishing universal suffrage and majority rule the northern Tamils were anxious that they would forfeit the privileges they enjoyed under the British. Under Tamil Congress founder G.G. Ponnambalam, Jaffna youth carried out boycotts and demonstrations to back up their demand for equal political representation for minorities. Since the elections of 1936 the political elite recruited from the Sinhalese majority had monopolised ministerial posts.

Plantation Tamils

Plantation Tamils had very little connection with the educated Tamil elite of the north. Even under the Portuguese there had been a regular flow of migrant labour from South India to the kingdoms of Kotte and Kandy. During Dutch rule manual labour from Tamil Nadu was used in the maritime areas. These incomers tended to become Sinhalised over time. The British approach to colonisation was somewhat different in that it was infused with an ethos, however spurious, that went beyond trade and religious conversion. This ethos comprised modernity and enlightenment. It was modern in a sense that is probably now becoming obsolete with the advance of global environmental collapse – British rule in Ceylon demonstrated the urge to dominate nature, an urge which was fuelling the supremacy of capitalist thinking in Britain itself.

The Crown tamed the wilderness by expropriating “waste” land and transforming it into plantations, first coffee and then, when in 1869 heimleia vastrartix devastated the coffee crop, tea. The plantation system required a year-round demand for labour, which the British imported in the thousands from Tamil Nadu. One often hears, especially from the Sinhalese, that the importation of foreign labour was necessary because the Sinhalese were too lazy or proud to do the work, but there is no evidence that the British tried to recruit Sinhalese.
It is likely that the British decided that it would be easier to control and exploit indentured Indian workers who had nowhere else to go. Plantation management systematically created enclaves of a permanent underclass enduring abominable working conditions and slum housing. A former plantation manager, not British (of indeterminate mixed lineage but with plenty of money), now feeble in his 80s, proudly told me how estate workers were expected to lie in the ditch while the lokhu mahataya rode by, and how he himself had punched out all the teeth of a labourer he thought had showed him disrespect.
In 1946, the plantation Tamil group exceeded the numbers of Jaffna Tamils but deportation and voluntary emigration have depleted their numbers.

Soon after independence, the UNP government passed legislation depriving nearly a million Indian Tamil plantation workers of their citizenship and voting rights. This upset the balance in parliament which subsequently made it easier for a Sinhalese party to obtain a majority.

Sinhala Only

Ceylon had won independence from Britain fairly painlessly. Unlike other colonies such as Ireland and India or Cyprus there was no need for any real struggle to free the country from the shackles of imperialism. There were no national heroes like Michael Collins, Nehru or Makorios. Politicians had to find some other way to strut their stuff. The imperial power let the colony go easily and conscientiously prepared for departure. Pre-independence, there was solidarity between the Sinhalese and the Tamils of the westernized elite as they united to press the colonial administration to introduce an elective element into the legislature.

Sinhalese-Buddhist activists helped Solomon Bandaranaike and the SLFP win the elections of 1956 and were determined to claim their reward by making the new government honour its pledges to elevate Sinhala to the status of the sole national language. Many Sinhala students only had unemployment to look forward to and resented the fact that coveted government jobs required a fluency in English which they did not have. Resentful unemployed graduates made articulate and motivated campaigners who had time on their hands. Practitioners of Ayurvedic medicine felt threatened by the attraction of western medicine encouraged by the central government’s development of an effective national health service free to all.

The SLFP was strongest in rural areas with Sinhalese majorities and it felt its electoral advantage would be gained by responding to their demands rather than northern Tamils who would not vote for them anyway. Teachers in Sinhalese day schools strongly argued that establishing Sinhala as the sole official language would improve their status and income.
A group of about 200 Tamils gathered on Galle Face Green for a silent peaceful protest against the SLFP’s legislation to make Sinhala, spoken as a first language by 70% of the population, the only official national language. The police were given orders not to protect the protesters and anti-Tamil mobs were allowed to take the law into their own hands. Violence spread from the Green to the whole country. The death toll in the riots of June 1956 was 150, small, perhaps, by the standards of ethnic violence elsewhere in South East Asia, but this first violent encounter between Tamils and Sinhalese in modern Sri Lankan history was a shock to the system and many thought it could have been avoided. The warning was not heeded and further wounds were suffered and continue to be endured to this day.
Bandaranaike was not untypical of a tradition in Sri Lankan politics of employing high-flown rhetoric in the pursuit of electoral success without necessarily intending to do much to fulfil promises once in power. The SLMC leader Rauf Hakeem said in 2007 “The subject of political morality is a relative thing. The current electoral system does not give any government the confidence to try and deliver upon the commitments made during the polls.”

Bandaranaike to extricate himself from the difficulties he had himself created. He tried for reconciliation with the Tamil community by providing, through the Tamil Language Act, for Tamil to be used for in administrative purposes in the north east. The government tried to appease Tamils by modifying the language policy, only to arouse the wrath of the Sinhala activists. In the riots of April 1958, the death toll was higher, around 600. The government was persuaded to back down from the compromise it had agreed with the leader of the Tamil Federal Party, S.J.V. Chelvanayakam, whereby concessions should have been made on language, on devolution and on colonisation of Tamil areas by Sinhalese.

At around 9.30 a.m. on September 25 1959, Bandaranaike finished a meeting with the American ambassador and walked with him to the veranda of his home where a crowd of petitioners was waiting. In the crowd was the Venerable Talduwe Sonorama a Buddhist priest and Ayurvedic practitioner. The prime minister bent towards the saffron robed priest, hands clasped in a gesture of greeting and respect. Sonomara fired four shots into him. Bandaranaike died 24 hours later.

His widow, Sirimavo, took over the premiership becoming the world’s first female prime minister. She ignored her late husband’s vacillating attempts at reconciliation and pressed ahead with implementing the Sinhala only policy to the full.

The UNP under JR Jayawardene continued with policies that Tamils found discriminatory.

Moderate Tamil politicians who tried to operate within the existing state arrangements failed and gave way to militant separatists. The old school politicians argued for a federal arrangement with more devolved power. The new generation saw this as futile and eventually turned to violence in the pursuit of a separate state of Tamil Eelam.

Tamil political parties

A number of political parties sought to represent the Tamil people in Sri Lanka.

The Ceylon Workers Congress (founded in 1939 as the Indian Workers Congress at the suggestion of Nehru) represented the plantation Tamils as a political party and as a trade union.

The All Ceylon Tamil Congress was founded in 1944 by GG Ponnambalam. The ACTC stood for a principle of minority over-representation, asking for a 50% Tamil presence in parliament even though Tamils were only 20% of the total population. This was rejected by the Governor General as a “mockery of democracy”.

The ACTC was discredited by its association with the UNP when the UNP moved to a pro-Sinhalese position and deprived a million plantation workers of their citizenship. SJV Chelvanayakam broke away from the ACTC and formed the Federal Party.

The Tamil Federal Party was founded in 1949 by a group of parliamentarians under the leadership of S Chelvanayakam. The party’s aim was to achieve a federal union of the Northern and Eastern provinces where there was a Tamil-speaking majority and to end state-aided colonial settlements of Sinhalese in the north east.

The Tamil United Front (TUF) was a short-lived organisation that combined the TFP, the ACTC, and the CWC together with some independent Tamil politicians to protest against aspects of the 1972 constitution. The constituent elements of the TUF were traditional rivals and the alliance did not succeed.

The Tamil United Liberation Front (TULF) was founded in 1975 after the ACTC and the CWC went their separate ways. It emerged from the 1977 general election as the second largest party to the UNP winning more seats than the SLFP. The TULF leader A Amirthalingam became the official leader of the opposition in the national parliament. He was assassinated in 1989 by the LTTE. The TULF moved away from a policy of seeking autonomy for the north and east under a federal constitution to working toward a goal of “a sovereign socialist state of Tamil Eelam”.

The Tamil National Alliance (TNA) was a group of four Tamil parties led by the TULF. The TNA has until recently taken a strongly pro-LTTE stance. The TNA fought the recent elections under the name Illanka Thamil Arasu Katchi (ITAK).

The new constitution of 1972

The ethnic situation remained fairly stable for ten years after the riots. The SLFP was strong enough to be complacent about the grievances of Tamils and even to take actions which widened the breach.

The first Republican constitution which was adopted on May 22 1972 marked the beginning of a new phase of ethnic conflict because it consolidated the status of the Sinhala language and elevated Buddhism to the status of “foremost among religions”.
Section 29 of the Soulbury constitution which gave some protection to minorities was abolished. State policies were decided in a cabinet where Tamils were not represented and so Tamil parties could not influence change.

Sri Lankan Tamils saw the new constitution as a legalistic mechanism for excluding them from full recognition within the nation of Sri Lanka. They began to move away from campaigning for protection of their minority rights, towards assertion of the right to self-determination.

Education policy

Tamil politics, particularly in the Jaffna peninsula, were further radicalised by changes in university admissions policy. Up to 1970 Tamils managed to hold their own in the more prestigious professions. Although indigenous Tamils were 11% of the country’s population they made up 35% of admissions to science-based courses and represented 45% of engineering and medical faculties. This was on the basis of open competitive examinations.

Tamils were able to achieve such good results because of the superior educational facilities in the Jaffna peninsula. Quota systems were introduced which gave a distinct advantage to Sinhalese and Muslims. (The education minister was a Muslim). The qualifying mark for admission to the medical faculty was changed to 250 out of 400 for Tamil students and 229 for Sinhala students.

Tamils had been so dependent on state employment that a quota system which made entry to the professions and to scientific and technical education more difficult for them caused a great deal of bitterness and frustration. The reduction in admissions was so severe that it was felt as a loss of rights rather than loss of privilege.

In 1979, the people of Jaffna were further alienated by a state of emergency and a counter-insurgency operation by the army. The LTTE targeted Tamil policemen, informers and government supporters. In revenge for the killing of a Tamil UNP candidate and many policemen, the Jaffna Library, home of 90,000 volumes and many rare manuscripts, was burned to the ground, it is alleged, with government collusion.

Sinhalese youth might feel alienated from a system which embodied class privileges. Indeed they felt this strongly enough to mount two bloody uprisings which threatened to topple the state. Tamil youth had the added alienation of feeling like ethnic outsiders. These intelligent and disaffected young men added a volatility and violence to Tamil politics and helped to form an ideology of separatism.

To be continued

2010-05-01T10:16:00.000-07:00

நடைமுறை சாத்தியமான வழிமுறையில் உரிமைகளை வென்றெடுக்க டக்ளஸ் தேவானந்தா அழைப்பு

தமிழ் பேசும் மக்கள் இழந்துபோன உரிமைகளை பெற்றுக்கொள்வதற்கு நடைமுறை சாத்தியமான வழிமுறையில் அணி திரளவேண்டும் என ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சியின் செயலாளர் நாயகம்அமைச்சர் டக்ளஸ் தேவானந்தா விடுத்துள்ள மேதினச்செய்தியில் தெரிவித்துள்ளார்.

இழப்புக்களை சந்தித்து,தியாகங்களை செய்த நிலையில்,உரிமைக்கான போராட்டம் என்பது அழிவு யுத்தமாக மாறியது.

இச்சந்தர்ப்பத்தில் தான் இலங்கை,இந்திய ஒப்பந்தம் வழங்கிய அரியதோர் சந்தர்ப்பத்தின் மூலம் நாம் ஆயுதப்போராட்டத்தை கைவிட்டுவிட்டு ஜனநாயக வழிமுறைக்கு திரும்பும் நிலை ஏற்பட்டது என்றும் அமைச்சர் டக்ளஸ் தேவானந்தா மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளார். சனிக்கிழமை, 01 மே 2010 22:10

2010-05-01T10:07:00.000-07:00

யாழ் கடத்தல் சம்பவகள் எம் மீது சேறு பூசும் நடவடிக்கைகள்:டக்லஸ்

யாழ்ப்பாணத்தில் இடம் பெற்று வரும் கடத்தல் நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் எங்கள் மீது சேறு பூசும் நடவடிக்கைள் என பாரம்பரிய மற்றும் சிறுகைத்தொழில் அபிவிருத்தி அமைச்சர் டக்லஸ் தேவானந்தா தெரிவித்தார்.

யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு சில கடத்தல் சம்பவங்கள் இடம்பெறுகின்றது எனினும் இச்சம்பவங்கள் எம்மீது சேறு பூசும் நடவடிகைகளாக சிலர் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளுவதாகவும் தெரிவித்தார்.

தற்போது விசேட அதிரடிப்படையினர் பாதுகாப்பு படையினர் பலரும் யாழ் நகரில் சேவையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர். மேலும் சில தமிழ் பாதுகாப்பு அதிகாரிகளும் சேவையில் ஈடுபடுத்தப்படுள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

யாழ் நகரில் அதிகரித்து வரும் கடத்தல் சம்பவங்கள் தொடர்பில் தொடர்பு கொண்டு கேட்ட போதே டக்லஸ் தேவானந்தா இதனை எமது எமது இணையத்தளத்திற்கு தெரிவித்தார்.

2010-05-01T09:14:00.001-07:00

2010-05-01T02:43:00.000-07:00

It’s my day too…

Today is May Day. This day is synonymous with International Workers’ Day, or Labour Day, a day of political demonstrations and celebrations organised by the unions, political and socialist groups. Pictured here a ‘nattami’ who transfers goods from lorries to the shops in Pettah to earn his day’s living on a day set aside to honour the toil and sweat of many workers like him.

2010-05-01T02:31:00.000-07:00

யாழ் மாவட்டத்தில் தமிழ்க்கூட்டமைப்பின் தேர்தல் பின்னடைவுக்குக்காரணம் என்ன

கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் யாழ்.மாவட்டத்தில் தமிழரசுக் கட்சி சார்பில் போட்டியிட்ட சி.வி.கே. சிவஞானம், கடந்த 24 ஆம் திகதி நடைபெற்ற தமிழரசுக் கட்சியின் யாழ். மாவட் டக் கிளையின் பொதுச்சபைக் கூட்டத்தில் தேர்தல் பின்னடைவு களுக்கான காரணத்தை விளக்கி உரையாற்றினார்.

யாழ்.மாவட்டத்தைப் பொறுத்தவரை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆதரவு பெற்றிருந்த பொன்சேகாவுக்குக் கிடைத்த வாக்குகளை விட, பொதுத் தேர்தலில் தமிழ்க் கூட்டமைப்புக்குக் கிடைத்த வாக்குகள் சுமார் நாற்பதாயிரம் குறைவாகும். மக்களின் அக்கறையின்மை, அதிருப்தி, உட்கட்சிக் குழப்பங்கள் போன்றவை இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.
வேட்பாளர் தெரிவு முறையாக இடம்பெறவில்லை. மாவட்ட முறைத் தேர்தல் இது என்று கூறப்பட்டாலும் வேட்பாளர் தெரிவு அதைச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கவில்லை.
நான் நல்லூர்த் தொகுதியின் நிரந்தரக் குடியிருப்பாளன். முன்னரும் இரண்டு தேர்தல்களில் போட்டியிட்டிருக்கின்றேன். இத் தேர்தலில் என்னை விட நல்லூர்த் தொகுதியிலிருந்தே மேலும் ஐந்து வேட்பாளர்களைக் கூட்டமைப்பு தேர்தல் களத்தில் நிறுத்தியிருந்தது. இது, என்னை மிகவும் பாதித்தது. இவர்கள் வேறு தொகுதிகளைக் கவனிப்பார்கள் என்று கூறப்பட்டபோதும், நல்லூர்த் தொகுதி வாக்குகளையே இவர்கள் எல்லோரும் பிரித்தனர்.
வேட்பாளர் தெரிவின்போது யாழ்ப்பாணத் தொகுதிக்கு ஒருவரும், கோப்பாய்த் தொகுதிக்கு இருவரும், நல்லூர்த் தொகுதிக்கு அறுவருமாக மூன்று அடுத்தடுத்த தொகுதிகளை வசிப்பிடமாகக் கொண்ட ஒன்பது பேர் வேட்பாளர்களாக நிறுத்தப்பட்டனர். ஏனைய எட்டுத் தொகுதியிலிருந்தும் மூவர் நியமிக்கப்பட்டனர்.
வேட்பாளர் தெரிவின்போது ஏனைய பகுதிகளுக்கு அதிக கவனமும், இடமும் அளிக்கப்பட்டிருந்தால் அந்தந்தப் பகுதிகளில் இருந்து அதிக வாக்குகளை இன்னும் திரட்டியிருக்கக்கூடிய வாய்ப்புக் கிட்டியிருக்கும்.
தேர்தலில் வேட்பாளர்கள் தோற்கவில்லை. கட்சியே தோற்றது.
நேரடியாக ஐந்துபேரை இந்தப் பட்டியலில் தமிழரசுக் கட்சி நிறுத்தியது. ஆனால் ஒரு இடத்தை மட்டுமே தமிழரசுக் கட்சியால் பெற முடிந்தது.
கடந்த தடவை பெற்றிருந்த எட்டு இடங்களுடன் களமிறங்கிய கூட்டமைப்பினால் இம்முறை ஐந்து இடங்களையே தக்கவைக்க முடிந்தது.
கடந்த தடவை போல கூட்டமைப்பு இம்முறை எட்டு ஆசனங்களைப் பெற்றிருந்தால் எட்டு அங்கத்தவர்கள் நாடாளுமன்றுக்குத் தெரிவாகியிருப்பர். கூட்டமைப்பு ஐந்து இடங்களைப் பெற்றபடியால் ஐவர் தெரிவாகினர். எனவே, தோல்வி கூட்டமைப்புக்கே. தவிர, தெரிவாகாத வேட்பாளர்களுக்கு அல்ல.
தேர்தல் பிரசாரங்களில் உட்கட்சிப் போட்டி மக்களை வெறுப்படையவும் வாக்களிக்காமல் ஒதுங்கவும் வழி வகுத்தது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.எனக்கு வாக்களிக்க வேண்டாம் என எமது இரு வேட்பாளர்களே கூறி வந்தமை எனக்குத் தெரியும். சில வேட்பாளர்கள் தமது இலக்கத்துக்கு மட்டுமே வாக்களிக்க வேண்டும் என்று பிரசாரம் செய்தனர். வேறு சிலரோ தமக்கு மட்டும் வாக்களித்து ஏனைய எவருக்கும் வாக்களிக்கக்கூடாது எனவும் பிரசாரம் செய்தார்கள்.
என்னைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ்காரர் என சிலர் விமர்சித்தனர். "தமிழரசுக் கட்சிக்காரன் தேர்தல் ரிக்கெட்டுக்காகத் தமிழ்க் காங்கிரஸுக்கு வந்தவன்' என்று கூறித் திரிந்தனர். கட்சி ரீதியாகப் பார்த்தால் இதில் சற்று நியாயம் இருக்கலாம்.
ஆனால் 58 வருடங்கள் தமிழரசுக் கட்சி சார்பானவனாக இருந்த என்னை "இவன் காங்கிரஸ்காரன். தேர்தல் முடிந்ததும் காங்கிரஸுக்கே போய்விடுவான்' எனத் தமிழரசுக் கட்சியினரில் ஒரு குழுவினரே பிரசாரம் செய்தமை கவலைக்குரியது.
"விடுதலைப்புலிகள்தான் ஏகப் பிரதிநிதிகள்' எனக் கூறி தமது விசுவாசத்தைக் காட்டிக்கொண்டோர் இப்போது புலி எதிர்ப்புக் கருத்தைப் பிரதிபலித்தமையும் கவலைக்குரியது.
ஆனால் நான், 1982 87 இல் எங்கே நின்றேனோ இப்போதும் அக்கருத்திலேயே நிற்கிறேன்.
இயல்பு வாழ்க்கை திரும்பிய பின்பே அரசியல் தீர்வு எனப் பேசி அரசியல் தீர்வு நடவடிக்கைகளை இழுத்தடிக்கக் கூடாது. இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பலும், அரசியல் தீர்வு நடவடிக்கைகளும் சமாந்தரமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். அரசியல் தீர்வு எட்டப்படாமல் இயல்பு நிலையை நாம் துரிதமாக உருவாக்கமுடியாது என்பதையும் நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.
எனக்கு மட்டும் அப்படி எவ்வாறு விருப்பு வாக்குகளின் எண்ணிக்கை கனகச்சிதமாக மூன்று தொடர் பூச்சியங்களைக் கொண்டதாக ஏழாயிரம் என வரும் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. நான் ஒரு கணக்காளன். நிர்வாகி. இதன் பின்புலம் குறித்து எனக்குத் தெரியும். மக்களுக்கும் தெரியவரும்.
பேராசிரியர் சிற்றம்பலம்
இதேசமயம், இக்கூட்டத்தில் உரையாற்றிய பேராசிரியர் சிற்றம்பலமும், வேட்பாளர் தெரிவு தொடர்பாக சிவஞானம் தெரிவித்த கருத்தை அங்கு வழிமொழிந்து உரையாற்றினார்.
"வேட்பாளர் தெரிவுமுறை திருப்தி தரவில்லை. அது நியாயமாக இடம்பெறவில்லை. கொழும்பில் எடுக்கப்பட்ட தீர்மானத்தை இங்கு திணித்தார்கள். அதுவும் பின்னடைவுக்குப் பிரதான காரணம்.'' என்றார் சிற்றம்பலம்.

2010-05-01T01:59:00.001-07:00

2010-05-01T01:58:00.000-07:00

சர்வதேச மே தினம்

உதிரத்தை வியர்வையாகச் சிந்தி உழைத்து மானிட வளர்ச்சிக்கு மாபெரும் பங்காற்றிய உழைப்பாளர்கள் எட்டு மணி நேரம் கொண்ட உழைப்பை தங்களுடைய உரிமையாகப் போராடி பெற்ற நாளே இன்றைய மே தினமாக அனுஸ்டிக்கப்படுகிறது.

பொதுவுடைமைத் தத்துவத்திற்கு பெரும் எதிர்ப்பு காட்டி வரும் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 1086 ஆம் ஆண்டு பில டெல்பியா நகரத்தில் முதன் முதலில் தொழிலாளர்கள் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர்.

இதைத் தடுப்பதற்காக அவர்களின் முதலாளி வர்க்கத்தினர் சதி வழக்குப்போட்டனர். இந்த விசாரணாயின் போது தான் தொழிலாளர்க்ளிடம் 19,20 மணித்தியாளங்கள் வேலை வாங்கப்பட்ட விடயம் வெளி வந்தது. இதனை தொடர்ந்து 1820,1830 களில் வேலை நேரத்தை குறைக்க வேண்டுமென பல தொழிற்சங்கங்களும் வேலை நிறுத்தப்போராட்டங்களை நடத்தின.

இதனிலும் பிலடெல்பியா நகரம் இயந்திர தொழிலாளர்கள் சங்கம் தான் உலகின் முதற் தொழிற் சங்கமாக உருவாக்கப்பட்டது. இதன் இரு ஆண்டுகளின் பின்னரே இங்கிலாந்தில் தொழிற்சங்கங்கள் உருவாகி முதன் முதலாக 10 மணி நேர வேலை நாள் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தது.

1884 இல் கட்டிடம் கட்டும் தொழிலாளர்கள் நடத்திய வேலை நிறுத்தம் அமெரிக்காவில் எட்டு மணி நேர வேலை நேரம் என்ற போராட்டங்கள் வெடித்தது தான் மே தினம் உருவாக காரணமாக இருந்தது. எனலாம்.அக்காலத்தில் தொழிற்சங்கங்கள் அனைத்தும் போர்க் குணமுள்ள ஸ்தாபனமாகவே காணப்ப்ட்டது.1889இல் பரிசில் இந்த ஸ்தாபனத்தின் முதல் மாநாடு நடைபெற்றது. அதிலே மே 1ஆம் திகதி தொழிலாளர் தினமாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. அன்றைய தினமே தொழிலாளர்கள் அனைவருக்கும் தத்தமது நாட்டிற்கேற்ற வகையில் தேவைகளுக்கான ஆர்ப்பாட்டத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும் என் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

தொழிற்சங்க வாதிகளின் வளர்ச்சியையும் கோரிக்கைகளையும் சகிக்க முடியாத முதலாளி வர்க்கத்தினர் 1886இன் பிற்பகுதியில் தொழிலாளர்கள் மீது திட்டமிட்டு தாக்குதல்களை மெற்கொண்டனர். இதன் காரணமாக தொழிலாளர்கள் பல இழப்புக்களை சந்தித்ததுடன் பல உயிரிழப்புக்களையும் சந்திக்க நேர்ந்தது. இதனால் சிக்காக்கோ தொழிலாளர் தலைவர்கள் பலர் தூக்கிலிடப்பட்டனர், இரு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு 1888 இல் செயிண்ட் லூயிஸ் கூட்டமைப்பு கூடியது. (தற்போது அமெரிக்க தொழிலாளர் கூட்டமைப்பு என்று அழைக்கப்படுகின்றது.)

1889 ஆம் ஆண்டு சாமுவேல் கோம்பர்ஸ் தலைமையில் நடந்த அமெரிக்க தொழிலாளர் கூட்டமைப்பின் ,மாநாடு வேலை நிறுத்த இயக்கத்தை முறைப்படுத்துவதில் வெற்றி பெற்றது. வலுவான முறையில் செயற்பட்ட மர வேலை தொழிலாளர் சங்கம் முதலில் வேலை நிறுத்தத்தில் இறங்குவது என்றும் அது வெற்றி பெற்ற பின் ஏனைய சங்கங்கள் இறங்குவது என்றும் முடிவெடுக்கப்பட்டது. இதில் மரவேலை தொழிலாளர் சங்கப் போராட்டம் வெற்றியடைந்தது. அதைத்தொடர்ந்து எல்லா நாடுகளிலும் ,நகரங்களிலும் மக்களின் எட்டு மணி நேர வேலை நேரம் சட்ட பூர்வமாக கோரி அரசாங்கத்திடமும் நிர்வாகத்திடமும் போராட வேண்டும்.

இதையே உலகம் முழுவதும் ஆர்ப்பாட்டமாக நடத்த பரிஸ் மாநாட்டு முடிவுகளை நிறைவேற்றக்கோரியும் இம்மாநாட்டில் தீர்மானிக்கப்பட்டது.இதன் படியே ஒவ்வொரு வருடமும் மே தினக் கொண்டாட்டங்கள் உலகெங்கும் அரங்கேறி வருகிறது. எமது நாட்டை பொறுத்தவரை மே தினத்தை அனுஸ்டிக்கும் போது எம்மவர்கள் எதிர் நோக்கும் பிரச்சினைகள் எப்படி எதிர்கொள்ளுகிறார்கள் என்று நோக்குவோமாயின் பொருளாதார, வாழ்வாதார பிரச்சினை வேதனத்தை பார்த்து வாழ்வை மேம்படுத்தல் விலைவாசி உயவை சமாளித்தல் வறுமைக் கோட்டிலிருந்து மீளுதல் பெருந்தோட்டத்ததுறை வாழ்வாதாரம் என்பனவே தற்போதைக்கு மே தின சாராம்சம் எனலாம்.

இவற்றை தீர்க்க வேண்டிய கடமையில் கடப்பாட்டில் இன்றைய மே தின விழாக்கள் , கொண்டாட்டங்கள் , கருத்தரங்குகள் அமைய வேண்டியது காலத்தின் கடப்பாடாகும்.

2010-04-30T15:31:00.000-07:00

நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நிராகரிக்கப்பட்ட வாக்குகள் அதிகரிக்கப்பட்டதேன்?
நடைபெற்று முடிந்த 2010 ஆம் ஆண்டுக்கான 7ஆவது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தெரிவு செய்வதற்கான வாக்களிப்பு நடைமுறைகளில் செல்லுபடியான வாக்குகளுக்குச் சரிபாதியாக நிராகரிக்கப்பட்டவையும் இருந்தன.

இம்முறை தேர்தலில் பதிவு செய்யப்பட்ட மொத்த வாக்குகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் அளிக்கப்பட்டவை 52 வீதமான வாக்குகள். இவற்றுக்குக் காரணம் கட்சிகள் , கட்சி ஆதரவாளர்கள் , சுயேட்சைக் குழுக்கள் என்பவற்றுக்கிடையில் ஏற்பட்ட தகராறுகளும், உட்பூசல்களும், அடுத்தடுத்து இடம்பெற்ற ஜனாதிபதி - நாடாளுமன்ற தேர்தல்களும் தான் என்பதை அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

அளிக்கப்பட்ட மொத்த 52 வீதமான வாக்குகளில், செல்லுபடியானவையும் நிராகரிக்கப்பட்டவையும் சரி சமமாகவே இருந்தன. அளிக்கப்பட்ட மொத்த வாக்குகளில் நிராகரிக்கப்பட்டவை 596,972.

அநுராதபுரம் மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 457,137 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 37,236 0. பொலநறுவை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 186,269 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 14,798. நுவரெலியா மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 303,470 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 37.236. யாழ்ப்பாணம் மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 168,277 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 19,774.

மட்டக்களப்பு மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 195,367 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 14,749. வன்னி மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 117,185 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 10,208. கேகாலை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 388,420 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 25,965. களுத்துறை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 544,606 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 51,751. பதுளை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 387,847 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 24,169. புத்தளம் மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 280,354 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 21,562.

அம்பாந்தோட்டை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 289,294 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 11,240. கம்பஹா மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 980,467 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 50,234. குருநாகல் மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 725,566 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 53,130. மாத்தறை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 341,871 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 14,289.

மொனராகலை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 169,640 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 10,491. இரத்தினபுரி மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 480,395 நிராகரிக்கப்பட்டவை 37,022. திகாமடுல்லை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை - 272,462 நிராகரிக்கப்பட்டவை 15,516. கொழும்பு மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 989,729 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 50,354. காலி மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 485,401- நிராகரிக்கப்பட்டவை 24,013.

மாத்தளை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 215,060 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 19,310. கண்டி மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 599,226 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 58,333. திருகோணமலை மாவட்டம் அளிக்கப்பட்டவை 43,454 - நிராகரிக்கப்பட்டவை 3,483.

நிராகரிக்கப்பட்ட வாக்குகளின் அதிகரிப்புக்குக் காரணம் மக்கள் மத்தியில் தேர்தல் வாக்களிப்பு தொடர்பில் விழிப்புணர்வின்மை எனக் கூறலாம். ஒவ்வொரு தேர்தல் நடவடிக்கையின் போதும் அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களும் கஃபே போன்ற அமைப்புக்களும் வாக்களிக்கும் முறை தொடர்பில் முன்கூட்டிய அறிவுரைகள் வழங்கி வருவது இயல்பு. எனினும் இம்முறை நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மேற்படி அறிவுறுத்தல்கள் எந்தளவுக்கு இருந்தன என்பது கேள்விக்குறியாகவுள்ளது.

சுமார் 2 கோடி மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகளை நிறைவேற்ற நாடளாவிய ரீதியில் எத்தனை அரசியல் கட்சிகள்? எத்தனை சுயேச்சைக் குழுக்கள்?

இம்முறை வாக்குச்சீட்டுக்களில் கட்சிகள், சுயேச்சைக் குழுக்களின் பெயர், சின்னம், வாக்குப் பட்டியல் என்பனவற்றுடன் வழமைக்கு மாறாக, புள்ளடியிடுவதற்குப் பென்சிலுக்குப் பதில் பேனா மற்றும் மை பூசப்பட்ட கை விரலில் மாற்றம் - இப்படிப் பல மாற்றங்கள். இவற்றையும் வாக்குகள் நிராகரிக்கப்பட்டமைக்குக் காரணங்களாகக் கொள்ளலாம்.

இனிவரும் காலங்களிலாவது, வாக்களிப்பு நடவடிக்கைகளின் போது தேர்தல் திணைக்களம் அவதானமாகச் செயற்பட வேண்டும். இல்லையேல் நிராகரிக்கப்படும் வாக்குகள் மேலும் அதிகரிக்குமேயல்லாது குறைவடையாது என்பது திண்ணம்.

2010-04-30T15:29:00.000-07:00

பௌத்த கொடி உருவாக்கப்பட்டு இன்றுடன் 125 வருடங்கள் நிறைவு
இலங்கையில் பௌத்த கொடி உருவாக்கப்பட்டு இன்றுடன் 125 வருடங்கள் நிறைவடைகின்றன.

பௌத்தர்கள் புனித நாளாகக் கருதும் போயா தினத்தை விடுமுறையாக அறிவிக்குமாறு 1897 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 17ஆம் திகதி பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களிடம் இலங்கையிலுள்ள பௌத்த குழுவொன்று கோரிக்கை விடுத்திருந்தது. பிற்காலத்தில் அந்தக் குழுவுக்கு ஹிக்கடுவ ஸ்ரீ சுமங்கள தேரர் தலைமை வகித்தார்.

அதன்பின்னர் பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்கள் போயா தினத்தை விடுமுறை தினமாக்குவதற்கு அனுமதியளித்தனர். அதன் பின்னர் 1885 ஆம் ஆண்டு பௌத்த கொடி உருவாக்கப்பட்டது.

அக்காலப்பகுதியில் ஜே.ஆர்.டி. சில்வா, கேர்ணல் ஹென்றி எஸ். ஒல்கோட் ஆகியோரின் சிந்தனைகளின் கீழ் பௌத்த கொடி வடிவமைக்கப்பட்டது.

ஆறு வர்ணங்களை உள்ளடக்கியதாக வடிவமைக்கப்பட்ட பௌத்த கொடியினை பின்னர் 1889 ஆம் ஆண்டு ஜப்பன், பர்மா உள்ளிட்ட நாடுகளின் ஆலோசனைக்கமைய அநாகரிக தர்ம பால, ஒல்கோட் இருவரும் இணைந்து 5 வர்ணங்களில் மாற்றியமைத்தனர். நீலம், மஞ்சள், சிவப்பு, வெள்ளை, ஒரேஞ் ஆகிய வர்ணங்களை உள்ளடக்கியதாக பௌத்த கொடி உருவாக்கப்பட்டது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட பௌத்த கொடி, கொட்டாஞ்சேனை தீபதுத்தமாராம பௌத்த விகாரையில் வைத்து முதன் முதலாக இலங்கையில் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது.

பௌத்த கொடி 1885 ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் பௌத்த மதம் சார்ந்து உருவாக்கப்பட்டது. உலக பௌத்த மதத்தைப் பின்பற்றுவோர் ஒன்று கூடிய பௌத்த மத சம்மேளனத்தின் மாநாட்டின் போது, அதன் தலைவரும் பேராசிரியருமான ஜீ.பி. மலலசேகர, 1952 மே 5 ஆம் திகதி உலகளாவிய ரீதியில் பௌத்த மத கொடிக்கு அங்கீகாரம் வழங்கினார்.

முதலாவது நீல வர்ணம் - பிரபஞ்ச ஒற்றுமை
இரண்டாவது மஞ்சள் - நடு நிலைமை
மூன்றாவது சிவப்பு - ஆசிர்வாதம்
நான்காவது வெள்ளை - புனிதம்
ஐந்தாவது ஓரேஞ் - புரிந்துணர்வு

இதுவே உலகில் பௌத்த மத கொடியின் ஒருங்கிணைந்த கோட்பாடாகும்.

2010-04-30T15:21:00.001-07:00

2010-04-30T15:17:00.000-07:00


HSZs - from 1951 till today

The pruning of the High Security Zones (HSZs) in the North is something that was expected ever since the wiping out of the LTTE.

So when it was announced yesterday that the troops would be withdrawn from private property which formed part of the HSZs it did not come as a surprise.

However what should not be forgotten is that while the zoning of the areas was done in the 1980s with the rise of the LTTE, the security mechanism, which included camps and deployment of troops in strategic places in the North and the East, was started some 60 years ago.

The bulk of the camps in the North and the East came into being under what was called Operation Monty (Named after Major Montague Jayawickrama) launched in 1951 by the government.

These camps were established taking the issue of ‘internal security’ and the need to counter “external aggression” into consideration.

Among the key purposes of the move was minimizing material and human smuggling which was rampant between Sri Lanka and India at that time.

The first camp to open in the North was one in Mannar soon to be followed by similar establishments in Pooneryn, Palaly, Elephant Pass, Thalladi, Karainagar and Mullaitivu and later in other areas in the Eastern province as well.

While the respective governments increased the deployment of troops over the years, in 1980 with the security situation beginning to deteriorate the J.R. Jayewardene government introduced what was called the ‘Defence Stations Act” to arrest the situation. The purpose of the Act was to “make provisions for the establishment of Boards of Control for the administration and development of areas in or in the vicinity of which defence establishments are situated.”

In short to streamline the administration work of the areas in the vicinity of military establishments.

For some reason a few years after the concept of Defence Stations got off the ground the Act, was suspended.

What led to the amalgamation of camps to form zones was the intensification of the LTTE attacks and the tactics used by the LTTE during the ceasefires to encroach the territory of the Army.

On the other hand there were regular attacks on air force flights and helicopters while landing and taking off from Palaly as the LTTE was using adjoining civilian areas to launch attacks.

Strategic reasons therefore contributed to the urgency to link up the camps by amalgamating them into zones and the acquisition of land was done after due gazette notification.

The rest is history.

The war is over. Still a sovereign state’s security concerns remain.

2010-04-30T15:08:00.000-07:00

பாட்டாளி வர்க்கம் நாட்டின் முதுகெலும்பு

உலக நாடுகள் எங்கும் தொழிலாளர் தினம் இன்று கொண்டாடப்படுகி றது. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உரிமைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டு மென்பதே இன்றைய மே தினத்தின் தொனிப்பொருள் ஆகும்.

உலக நாடுகளை எடுத்துக் கொள்வோமானால் அனைத்துத் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளும் இன்றுவரை முற்றுமுழுதாக நிறைவேற்றப்படவில்லை. உலகத் தொழிலாளர்களில் ஒரு பகுதியினர் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட நிலையில் இப்போதும் கூட அல்லலுறுகின்றனர்.

குறைந்த வேதனம், கூடுதல் நேரம் வேலை வாங்கப்படுதல், விடுமுறை மறுப்பு, ஓய்வூதியமின்மை போன்ற பல்வேறு அடிப்படை மீறல்களுக்கு மத்தியில் உலகில் ஏராளமான தொழிலாளர்கள் பணிபுரிந்து வருகின்றனர்.

அதேசமயம் பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் அனைத்து அடிப்படை உரிமைகளையும் பெற்று பணி புரிந்து வருகின்றனர். இவர்கள் தங்களது தொழிலுக்குரிய உத்தரவாதத்துடன் கடமையாற்றுகின்ற னர். பொதுவாக நோக்கும் பட்சத்தில் உலகத் தொழிலாளர்கள் தற்போது அடிப்படை உரிமைகளுடன் பணிபுரிந்து வருகின்றன ரென்றே கூற வேண்டும். தொழிலாளர்களுக்கான உரிமை எவ்வாறு கிட்டிய தென்ற வரலாற்றை சற்று புரட்டிப் பார்ப்பது இங்கு பொருத்தமானதாகும்.

ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முந்திய காலப் பகுதியை எடுத்துக் கொள்வோ மானால் தொழிலாளர்கள் அன்றெல்லாம் உரிமைகளைப் பெற்றிருக்க வில்லை. அடிமைகளைப் போலவே நடத்தப்பட்டனர். தினமும் பதினான்கு மணி நேரம் வரை தொழில் செய்ய வேண்டிய கட்டாயமும் இருந்தது.

இதுபோன்ற அடக்குமுறைகளையெல்லாம் தகர்த்தெறிய வேண்டு மென்ற உத்வேகத்தில் 1886ம் ஆண்டு சிக்காகோ நகரில் சுமார் ஒன்றரை இலட்சம் தொழிலாளர்கள் ஒன்றுகூடி தொழிலாளர் உரிமை இயக்கத்தைத் தொடங்கினர்.

இக்காலப் பகுதியில் தொழிலாளர்களின் உரிமைப் போராட்டத்தை நசுக்கும் நோக்குடன் முதலாளி வர்க்கத்தினர் தங்களது பண பலத்துடன் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தினர். முதலாளிமாருக்குச் சார்பாக சிக்காகோவில் தேசியப் படையினர் நடத்திய துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் நான்கு தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

இத்தாக்குதலைக் கண்டித்து தொழிலாளர் அமைப்பினர் ஏற்பாடு செய்த கண்டனக் கூட்டமொன்றின் மீதும் தேசியப் படையினர் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் மேற்கொண்டனர். அங்கும் தொழிலாளி ஒருவர் கொல்லப்பட்டதுடன் பலர் காயமடைந்தனர்.

தொழிலாளர் மீதான அடக்குமுறைகள் அத்துடன் நின்றுவிடவில்லை. சதித் திட்டம் தீட்டியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தொழிலாளர் தலைவர்கள் பலர் கைது செய்யப்பட்டனர். ஒருசிலர் தூக்கிலிடப் படும் பரிதாபமும் ஏற்பட்டது.

ஆனாலும் பாட்டாளி மக்கள் சளைத்து விடவில்லை. அவர்களது தொடர்ச்சியான போராட்டம் வெற்றியடைந்தது. தொழிலாளர்களின் உரிமைக் கோரிக்கையும் இயக்கமும் வலிமை பெற்றன. தொழிலாளர் கள் தினமும் எட்டு மணி நேரமே வேலை செய்ய வேண்டுமென்ற உரிமை கிடைத்தது. பாட்டாளி வர்க்கத்தினருக்கு ஏனைய உரிமை களும் கிடைப்பதற்கு அன்றைய போராட்டமே வழியேற்படுத்தியது.

சிக்காகோ போராட்டத்திலிருந்து இன்றுவரையான காலப் பகுதியில் தொழிலாளர்களுக்கு பல்வேறு உரிமைகளும் சலுகைகளும் படிப்படியாகக் கிடைத்து வந்துள்ளன. தொழிலாளர்களுக்குரிய உரிமைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ள நாடுகளின் பட்டியலில் எமது நாடும் முக்கியமானது.

அரசாங்க திணைக்களங்களில் மாத்திர மன்றி அரச சார்பு மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களில் கடமை புரியும் தொழிலாளரின் உரிமைகளை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் வலுவான சட்ட ஏற்பாடுகள் இலங்கையில் உள்ளன.

அதேசமயம் சட்ட விதிமுறைகளை மீறும் வகையில் பல்வேறு தனியார் நிறுவனங்களும் அலட்சியமாகச் செயற்பட்டு வருவதனால் பல்லாயிரக் கணக்கான தொழிலாளர்கள் பாதிக்கப்படுவதையும் இங்கே குறிப்பிடுவது அவசியம்.

தனியார் நிறுவனங்கள் பலவற்றில் எராளமான தொழிலாளர்கள் நிரந்தரமற்றபடி பணிபுரிந்து வருகின்றனர். நினைத்த மாத்திரத்தில் அவர்கள் வேலையிலிருந்து நீக்கப்படுகின்றனர். இதுதவிர இத்தொழிலாளர்களுக்குரிய ஊழியர் சேமலாப நிதி தொழில் வழங்குநர்களால் செலுத்தப்படுவதில்லை. மேற்படி தொழிலாளர்கள் ஓய்வு பெறும் காலப் பகுதியில் வெறுங்கையுடனேயே வீடு செல்ல வேண்டியேற்படுகிறது.

தொழிலாளர்கள் பாதிப்புக்குள்ளாகின்ற மற்றொரு இடம் மலையகப் பெருந்தோட்டங்களாகும். பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்கள் எதிர்நோக்குகின்ற துன்பங்கள் தொடர்பாக ஊடகங்களில் தொடர்ச்சியாக செய்திகள் வருகின்றன. அம்மக்களின் துன்பங் களைக் களைவதற்கு அரசாங்கம் பலவிதமான திட்டங்களைச் செயற்படுத்தி வருகிறது.

உலகத் தொழிலாளர் தினமான இன்றைய நாளில் பாட்டாளி வர்க்கம் அனுபவித்து வரும் உரிமைகளை நாமெல்லாம் நினைவு கூருகிறோம். அதேசமயம் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட நிலையில் அல்லலுறும் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தையும் இன்றைய மேதினத்தில் கவனத்தில் கொள்வது முக்கியம்.

புலிகளின் சர்வதேச வலையமைப்பை முறியடிக்க அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை

புலிகள் ஆயுத ரீதியாக அழிக்கப் பட்டாலும் பிரபாகரனின் கொள்கையை மையப்படுத்தி செயற்பட்டு வரும் சர்வதேச வலையமைப்பை முறியடிப்பதற்கான அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையை முன்னெடுக்கவுள்ளதாக பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் கோத்தாபய ராஜபக்ஷ தெரிவித்தார்.

ஆணையிறவில் அமைக்கப்பட்டுள்ள படை வீரர்களுக்கான நினைவுத் தூபி திறப்பு வைபவத்தில் கலந்துகொண்ட பின்னர் செய்தியாளர்களை சந்தித்த பின்னரே பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் கோதாபய ராஜபக்ஷ மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார்.

புலம்பெயர்ந்துள்ள மக்களுக்கு இலங்கை தொடர்பாகவும் தமிழ் மக்கள் தொடர்பாகவும், தவறான தகவல்கள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. இவை ராஜதந்திர மட்டத்தில் முறியடிக்கப்பட வேண்டும்.

நாடு கடந்த தமிbழ அரசு ஒன்றை அமைப்பதற்காக முயற்சி மற்றும் உலகத் தமிழர் பேரவை, புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் அமைப்பு என்பவற்றின் ஊடாகத்தான் பிரபாகரனின் நிலைப்பாட்டை முன்னெடுக்க ஒரு சிறிய குழு முயற்சித்து வருகிறது.

புலம் பெயர்ந்துள்ள தமிழ் மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்தவும் இந்த வலைய மைப்பை முறியடித்து இல்லாதொழி ப்பதற்கும் எமது வெளிநாட்டமைச்சுக்கு பாரிய பொறுப்பிருக்கிறது. எனவே, வெளிநாட்டமைச்சின் ஊடாகவும், இராஜதந்திர மட்டத்திலும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

மலேஷிய நாட்டுடன் நாம் புலனாய்வுத்துறையுடனும், இராஜதந்திர உறவின் ஊடாகவும் புலம்பெயர்ந்த மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்தியதன் காரணமாகத்தான் அந்த நாட்டிலிருந்து சில பயங்கரவாதிகளை கைது செய்ய முடிந்தது என்றும் தெரிவித்தார்.

இராஜதந்திர மட்டத்தில் தமிழ் மக்களுக்கு பொய்ப்பிரசாரம் தொடர்பாக முறியடித்து வரும் பட்சத்தில்தான் புலம்பெயர்ந்தவர்கள் இன்று இலங்கையில் முதலீடு செய்யவும் முன்வந்துள்ளனர். இது எமக்கு நல்ல உதாரணமாகக் கொள்ள முடிகிறது.

சர்வதேச மட்டத்தில் நாம் முன்னெடுக்கும் சகல நடவடிக்கைகளும் எமக்கு வெற்றியை தருகிறது.

இதனை நாம் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதுடன் புலனாய்வுத்துறையை பலப்படுத்தி இந்த நிலையை தக்கவைத்துக்கொள்ள தொடர்ந்தும் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறோம்.

ஆரம்ப காலங்களிலும் சிறுசிறு குழுக்களாக அமைப்புகளாக ஆரம்பித்துத்தான் புலிகள் பலம் மிக்க அமைப்பாக உருவெடுத்தனர். அதுபோன்ற ஒருநிலையை மீண்டும் ஏற்படுத்த நாம் இடமளிக்கப் போவதில்லை என்றார்.

பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலர் கோதாபய ராஜபக்ஷ பிரதம அதிதியாக கலந்துகொண்ட நேற்றைய விழாவில் அவரது பாரியார் அயோமா ராஜபக்ஷ, இராணுவ தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் ஜகத் ஜயசூரிய, அவரது பாரியார் மஞ்சுளிகா ஜயசூரிய, பாதுகாப்பு படைகளின் பிரதம அதிகாரியும் விமானப்படை தளபதியுமான எயார் சீப் மார்ஷல் ரொஷான் குணதிலக்க, கடற்படைத் தளபதி வைஸ் அட்மிரல் திசர சமரசிங்க, யாழ். கட்டளைத்தளபதி மேஜர் ஜெனரல் ஹதுருசிங்க, வன்னி கட்டளைத் தளபதி மேஜர் ஜெனரல் கமல் குணரட்ண, மேஜர் ஜெனரல் சவேந்திர சில்வா, மேஜர் ஜெனரல் பிரசன்ன சில்வா, மேஜர் ஜெனரல் சாகி கால்லகே உட்பட வன்னி படை நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்ட படைப்பிரிவுகளின் உயர் அதிகாரிகள் கலந்துகொண்டனர்.

2010-04-30T10:43:00.000-07:00

2010-04-30T08:18:00.000-07:00

தனது மோசடிகளை மறைப்பதற்காக பிறர் மீது சேறுபூசும் உதயன் சரவணபவன்!
தனது மோசடிகள் அம்பலத்திற்கு வருவதைத் தடுப்பதற்காகவும் அவை பற்றிய மக்களின் கவனத்தை திசைதிருப்புவதற்காகவும் உதயன் சரவணபவன் உண்மைக்குப் புறம்பான செய்திகளை மீண்டும் மீண்டும் வெளியிட்டு வருகிறார்.

உதயன் பத்திரிகையின் நிர்வாகியான ஈ. சரவணபவன் அவர்கள் சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் தமிழரசுக்கட்சியின் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றதைத் தொடர்ந்து ஒரு பக்க சார்பாக தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பத்திரிகை தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆதரவுப் பத்திரிகையாக செயற்பட்டு வருவதையே அதன் அண்மைக்கால நடவடிக்கைகள் மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

கடந்த காலங்களில் பயங்கரவாத செயற்பாடுகளை ஆதரித்து அதன் பின்னால் மறைந்து கொண்டிருந்ததால் செய்வதறியாது இருந்த மக்கள் சரவணபவன் அவர்கள் பாராளுமன்றத்திற்கு தெரிவானதும் தங்களுக்கு நிவாரணம் கிடைக்கும் என நம்பி தற்போது அதற்குரிய செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்கும் நோக்கில் எங்களிடம் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டு உதவிகளை நாடி வருகின்றனர். இதனை அறிந்த சரவணபவன் கையாலாகத நிலையில் அதனை மறைப்பதற்காக எமது கட்சி மீது தொடர்ந்து சேறடிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு வருகின்றார்.

1985 களின் நடுப்பகுதியில் குறுக்கு வழியில் பணம் சம்பாதிக்க விரும்பிய சரவணபவன் அவர்கள் ஷப்றா (ஷப்றா யுனிக்கோ பினான்ஸ் லிமிட்டட்) என்ற பெயரில் நிதி நிறுவனம் ஒன்றை யாழ்ப்பாணத்தில் ஆரம்பித்தார். இந் நிதிக்கம்பனியினர் மக்களின் பணத்தை கவர்ந்திழுக்க மக்களை மயக்கும் விளம்பரங்களை மிகவும் கபடத்தனமாக மேற்கொண்டனர். மக்களை ஏமாற்றி பணம்பறிக்க கவர்ச்சிகரமான வட்டிகளை அறிவித்து மக்களைக் கவர்ந்திழுத்தனர். ஏராளமான மக்கள் பெருந் தொகைப்பணத்தை அதாவது ஒவ்வொரு நபரும் பல லட்சம் ரூபாவை ஒரு தமிழனின் வங்கி என நம்பி வைப்பிலிட்டனர். பல ஓய்வு பெற்ற அரசதுறை மற்றும் தனியார்த்துறை ஊழியர்கள் தமது ஓய்வூதியப்பணம் முழுவதையும் நம்பிக்கையுடன் வைப்பிலிட்டனர். பல பெண்கள் தாம் தமது எதிர்கால வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமாக சிறுகச்சிறுக சேமித்து வைத்திருந்த பணத்தையும் அதிக வட்டிகளை பெற்று மேலும் பணம் சேமிக்கலாம் என்ற கற்பனையில் சப்றா நிதி நிறுவனத்தில் வைப்பிலிட்டனர். வேண்டியளவு பணம் மக்களால் வைப்பில் இடப்பட்ட பின்னர் திடீரென சப்றா நிதிநிறுவனம் இருந்த இடமே தெரியாமல் மறைந்து போனது. ஏழைத் தமிழ் மக்களின் பணமான சுமார் 60 கோடி ரூபா பணம் முழுவதையும் சரவணபவன் சுருட்டிக் கொண்டார். ஆயிரக்கணக்கான வாடிக்கையாளர்கள் வாயைக் கட்டி வயிற்றைக் கட்டி சம்பாதித்த பணம் முழுவதும் சூறையாடப்பட்டது. தமது வாழ்வாதாரமாக வைத்திருந்த பல லட்சம் ரூபா பணத்தை வைப்பிலிட்டிருந்த பல பெண்களின் வாழ்க்கையில் மண் விழுந்தது. அப்பெண்களில் பலர் திருமணம் முடிக்க முடியாத சூழல் ஏற்பட்டு இன்னமும் வாழ்க்கையில் விரக்தியுற்று யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். பலர் பல லட்சம் ரூபா பணத்தை இழந்த விரக்தியில் தற்கொலை கூட செய்திருந்தார்கள்.

இவ்வாறு பல கோடி ரூபாக்களை இழந்த மக்கள் தற்போது சரவணபவன் அவர்கள் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகத் தெரிவுசெய்யப்பட்ட பின்னர் அதாவது அவர் வெளியுலக வாழ்க்கையில் காலடிவைத்துள்ள நிலையில், கடந்த காலங்களைப் போல் பயங்கரவாத அசாதாரண சூழ்நிலை இல்லாத ஒரு ஜனாநாயக சூழ்நிலை தற்போது தோன்றியிருக்கும் நிலையில் அவரிடமிருந்து தமது பணத்தை மீளப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்ற நம்பிக்கையில் பல்வேறு நடவடிக்கைகளையும் எடுத்துவருகின்றனர்.

இந்த நிலையில் தன்னால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தாங்கள் இழந்த பணத்தை மீளப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக திரண்டுவருவதையும் அதற்கு உதவுமாறு எமது கட்சியிடம் கோரிக்கை முன்வைப்பதையும் அறிந்து கொண்டுள்ள சரணவனபவன் அவர்கள் இவ்வாறான செயற்பாடுகளை மழுங்கடிக்கச் செய்வதற்காகவும் மக்களின் கவனத்தை திசைதிருப்புவதற்காகவும் எமது கட்சி மீது அபகீர்த்தியை ஏற்படுத்தும் வகையில் உண்மைக்குப்புறம்பான செய்திகளை வெளியிட்டுவருகின்றார்.

ஒருபக்கம் தனது மோசடியை மறைப்பதற்கும் மறுபுறத்தில் தான் சார்ந்த அரசியல் கட்சியில் தனது அரசியல் இருப்பை நிலைநிறுத்திக்கொள்வதற்காகவும் எம்மீது சேறடிக்கும் நடவடிக்கையை உதயன் பத்திரிகை மூலம் மீண்டும் ஆரம்பித்திருக்கின்றார்.

ஒருகாலத்தில் தமிழரசுக்கட்சியின் உத்தியோகப+ர்வ பத்திரிகையாக இருந்த சுதந்திரன் பத்திரிகை கூட தனது அரசியல் எதிரிகளுக்கு எதிராக இவ்வாறு உண்மைக்குப் புறம்பான செய்திகளை வெளியிட்டதில்லை. ஆனால் இன்று உதயன் பத்திரிகை எந்தவித பத்திரிகை தர்மமும் அற்றவகையில் தனது உரிமையாளர் சரவணபவனின் மோசடிகளை மறைப்பதற்காக எமது கட்சி மீது உண்மைக்குப்புறம்பான செய்திகளை வெளியிட்டு தொடர்ந்து எம்மீது சேறுபூச முயற்சித்து வருகிறது என்பதை எமது மக்கள் நன்கு உணர்ந்து கொண்டுள்ளனர்.

யாழ்.குடாநாட்டில் இடம்பெற்று வரும் ஆட்கடத்தல்

2010-04-30T03:53:00.000-07:00

யாழ்.குடாநாட்டில் இடம்பெற்று வரும் ஆட்கடத்தல் நடவடிக்கைகளால் பொதுமக்கள் அச்சமும் பீதியும் அடைந்துள்ளனர். கடத்தல் சம்பவங்களோடு தொடர்புடைய குற்றவாளிகள் பிடிபட்டு வரும் நிலையிலும் கடத்தல் சம்பவங்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடந்த மாதம் சாவகச்சேரியில் கப்பம் கோரி 16 வயது இளைஞன் கடத்தப்பட்டார். பின்னர், படுகொலை செய்யப்பட்ட நிலையில் அந்த இளைஞனது உடல் மீட்கப்பட்டது. அச்சம்பவம் குடாநாட்டு மக்களை பெரும் பீதியிலாழ்த்தியது. இக்கொலை தொடர்பான வழக்கு விசாரணகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

இச்சம்பவத்தின் பின்னரும் சிலர் கப்பம் கோரி கடத்திச் செல்லப்பட்டனர். சில பெண்கள் கடத்திச் செல்லப்பட்டு அவர்களின் தங்கநகைகள் களவாடப்பட்டன. சில பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவிற்கும் உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளனர். சிறுவர்கள் கடத்தப்படும் சம்பவங்களும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன. அண்மையில் நவாலியில் வைத்து 13 வயது சிறுவன் ஒருவனை சிலர் வாகனம் ஒன்றில் வந்தவர்களால் கடத்தப்பட்டு பின்னர் அவன் கூக்குரலிட்டதால் அவர்களிடமிருந்து தப்பி வந்துள்ளான். அச்சிறுவன் கூறிய தகவல்கள் அச்சமூட்டுவதாகவுள்ளன.

தன்னைக் கடத்தியவர்கள் தனக்கு ஏதோ மருந்தை பருக்க முற்பட்டதாகவும், ஊசியேற்ற முற்பட்டதாகவும் அவன் தெரிவித்ததோடு. அவ்வாகனத்தில் இன்னொரு சிறுவன் மயக்க நிலையில் இருந்நதாகவும் அவன் தெரிவித்துள்ளான். கடந்த 11ம் திகதி ஓட்டுமடம் பகுதியில் கணனி வகுப்பிற்கு சென்றுவிட்டு வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்த மாவணவன் ஒருவனை கடத்த முற்பட்ட சம்பவம் நடைபெற்றுள்ளது. அதே நாள் அராலியில் வைத்து 5ம் தரம் கல்வி பயிலும் மாணவியொருத்தியை மோட்டார் சைக்கிளில் வந்த இருவர் கடத்த முற்பட்ட சம்பவமும் நடைபெற்றுள்ளது. இவை பொதுமக்களால் முறியடிக்கப்பட்டு சிறுவர்கள் காப்பாற்றப்பட்டுள்ளனர். அதனைத்தொடாந்து மூளாய் பகுதியில் வைத்து சிறுவன் ஒருவன் மீது மயக்க மருந்தை தெளித்து கடத்த முயன்ற சம்பவமும். சங்கனையில் சிறுமியொருத்தியை கடத்த முயன்ற சம்பவமும் நடைபெற்றுள்ளன. இவ்வாறான கடத்தல் சம்பவங்கள் குறித்த செய்திகள் யாழ். குடாநாட்டு செய்திப் பத்திரிகைகளில் தொடர்ந்து வந்த வண்ணமுள்ளன. இக்கடத்தல்களோடு தொடர்புடைய சிலர் பிடிபட்டுள்ள போதும் கடத்தல்கள் தொடர்ந்தவாறேயுள்ளன.

கடந்த 25ம் திகதி வடமராட்சி நெல்லிலடியைச் சோந்த 24 வயதுடைய யுவதியொருவர் வெள்ளைவானில் வந்தவர்களால் கடத்தப்பட்டார். பின்னர் இவரது நகைகள் யாவும் கடத்தயவர்களால் பறிக்கப்பட்டு அவரைக் கொலை செய்யும் நோக்கில் அவரின் கழுத்தை நெரித்துள்ளனர். அவர் மயக்கமடைந்ததும,; துன்னாலைப் பகுதியிலுள்ள பற்றையொன்றிற்குள் அவரை தள்ளியெறிந்துவிட்டுச் சென்றுள்ளனர். மயக்கம் தெளிந்த பின்னர் பொதுமக்களின் உதவியுடன் மீட்க்கபட்ட இப்பெண் மந்திகை மருத்துவமனையில் சோக்கப்பட்டார். இக்கடத்தலில் தொடர்புடையவர்கள் பொலிசாரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். அத்துடன் வீடொன்றிலிருந்து அந்த யுவதியின் சைக்கிள். நகைகள் என்பனவும் மீட்கப்பட்டுள்ளன.

இவ்வாறு கடத்தல்கள் குடாநாட்டில் தொடர்ந்த வண்ணமுள்ளதால் மக்கள் பிதியுடன் நடமாடும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. பாடசாலைகளுக்குச் செல்லும் மாணவர்களின் பெற்றோர் பெரும் அச்சம் கொண்டுள்ளனர். தங்கள் பிள்ளைகளின் பாதுகாப்பிற்காக அவர்களுடனேயே தினமும் பாடசாலைகளுக்கு வந்து செல்லும் நிலை எற்பட்டுள்ளது.

இக்கடத்தல் சம்பவங்கள், பாலியல் வல்லுறவுகள், கொலைகளுக்குப் பின்னால் தமிழர்களே இருந்துள்ளனர். இச்சம்பவங்கள் தொடர்பாக கைது செய்யப்பட்டவர்களும் தமிழர்களாகவே இருக்கின்றனர். இச்சம்பவங்கள் திட்;டமிடப்பட்ட அரசியல் பின்னணியுடன் மேற்கொள்ளப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. யாழ்ப்பாணத்தில் உருவாகி வரும் பாதாள உலகக் கலாச்சாரத்தின் ஒரு அங்கமாகவே இந்நடவடிக்கைகள் பார்க்கப்படுகிற்னது என அங்கிருந்து கிடைக்கும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

இக்கடத்தல்கள் தொடர்பாக நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு பொலிஸாரும் இராணுவத்தினரும் சில கூட்டு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு சோதணை நடவடிக்கைகளில் இறங்கி வருவதாக யாழில் உள்ள நகைக்கடை உரிமையாளர் ஒருவர் தேசம்நெற்க்குத் தெரிவித்தார். அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில் இந்நடவடிக்கை மீண்டும் யாழ்பாணம் இராணுவ பொலிஸ் கெடுபிடிகளுக்கு உள்ளாகும் அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதாகவும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில் யாழ்ப்பாணத்தில் ஊரடங்குச் சட்டம் தளர்த்தப்பட்டதன் பின்னர் வீடுகளில் களவு அதிகரித்துள்ளதாகவும் தெரிவித்தார்.

நிலைமை இவ்வாறு இருக்க குடாநாட்டில் கடத்தல் சம்பவங்கள் எதுவும் நடைபெறவில்லை எனவும், கடத்தல் தொடர்பான முறைப்பாடுகள் எவையும் தமக்கு வரவில்லை எனவும், யாழ். படைத்தளபதி மேஜர் ஜெனரல் மகிந்த அத்துருசிங்க தெரிவித்துள்ளார்.

2010-04-30T03:41:00.001-07:00

2010-04-30T03:33:00.000-07:00

மகேஸ்வரி நிதியத்தை முடக்கும் முயற்சிகளை முறியடிப்போம் !

மகேஸ்வரி நிதியமானது, இலங்கை பாராளுமன்றத்தினால் அங்கீகாரமளிக்கப்பட்டு, அங்கவீனமுறற்ற ஆட்களுக்கான தேசிய சபையினாலும் சட்டபூர்வ நிறுவனமாக அங்கீகாரம் பெற்ற, அபிவிருத்தி முயற்சிகளுக்கு உதவி செய்யும் உன்னத நோக்கத்துடன் தொடங்கப்பட்ட ஒரு தொண்டு நிறுவனமாகும். இது, ஏழை எழிய மக்கள் சிறிது சிறிதாக சேமித்த பணத்தையும், ஓய்வூதியர்கள் தமது இறுதிகாலத்திற்கென ஒதுக்கிவைத்த தொகையையும், எம்மிடம் சேமிப்பில் இடுங்கள் என ஏமாற்றிப்பெற்று, முழுத்தொகையையும் ஏப்பமிடும் எண்ணத்துடன் தொடங்கப்பட்ட ஒரு தனியார் மோசடி நிதி நிறுவனம் அல்ல. மகேஸ்வரி நிதியம் நேர்மையான ஒரு தொண்டு நிறுவனம் என்பதை அது செய்யும் பொது தொண்டுகள் நிரூபித்து வருகின்றன்.

இந்நிலையில், மகேஸ்வரி நிதியத்தை முடக்கும் முயற்சியொன்றை ‘உதயன்’, ‘சுடரொளி’ பத்திரிகை நிறுவன இயக்குனரும், தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான திரு சரவணபவான் அவர்கள் தொடங்கியுள்ளதை நாம் வன்மையாக கண்டிக்கிறோம்.

கேள்விக்குரிய நடத்தையுள்ள, சப்றா நிதி நிறுவனத்தின் இந்த முன்னாள் முகாமையாளரின் சேறடிக்கும் இம் முயற்சிகளாலும், இவரின் ஆதாரமற்ற அவதூறுகளாலும் எமது நிறுவனத்திற்கு ஏற்பட்ட மானநட்டத்திற்கு நாம் முறைப்படி நீதிமன்றில் முறையிட உள்ளோம். எனினும், பொதுமக்கள் நலனில் அக்கறையுள்ளவன் என்ற பொய்யான தோற்றமொன்றை ஏற்படுத்துவதற்காக பொறுப்பற்ற முறையில் வெளிவிடப்படும் இன்னாரின் பத்திரிகை அறிக்கைகளால் பொதுமக்கள் மத்தியில் எமது நிறுவனத்திற்குள்ள நற்பெயருக்கு ஏற்படவிருக்கும் களங்கத்தை களைவதற்காக நாம் சில விடயங்களை பொதுமக்களுக்கு தெளிவாக்க விரும்கிறோம்.

மகேஸ்வரி நிதியமானது, சட்டபூர்வமான, சுதந்திரமான ஓரு தொண்டு நிறுவனமாகும். அத்துடன் அது ஆயுதத்தடன் அரசியல் செய்யும் ஒரு குழுவுமல்ல. இது இதுவரையில் செய்த அபிவிருத்தி முயற்சிகளுக்கான உதவிகள் அனைத்தும் பத்திரிகை வாயிலாகவும் பொதுமக்களின் பார்வைக்கு பகிரங்கப்படுத்தப்பட்டவை. இந் நிறுவனமானது தனது தொண்டுகளை புரிவதற்கு உரிய நிதியினை நன்கொடைகள் மூலமும், நிதியீட்டும் வழிமுறைகள் வழியிலும் சட்டபூர்வமாகவே பெற்றுக்கொள்கிறது. மணல் விற்பனை செய்யும் உரிமமும், அதன் மூலம் வரும் வருவாயும் இச் சட்டபூர்வ வகையிலேயே பெறப்பட்டது. மணல் விற்பனை செயற்பாடுகள் மகேஸ்வரி நிதியத்தினால் சுதந்திரமாகவே செயற்படுத்தப்படுகிறது என்பதுடன் உதயன் பத்திரிகையில் வெளிவந்த அவதூறு அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டதைப்போல எந்தவொரு அரசியற் கட்சியும் எமது நிறுவனத்தின் பெயரில் ஒழிந்துகொண்டு மணல் விநியோகத்தை தமது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருக்கவில்லை. இத்துடன் மணல் விநியோகம் மூலம் மகேஸ்வரி நிதியத்திற்குவரும் பணம், அதில் பணியாற்றும் ஊழியர்களின் ஊதியத்தைத் தவிர்த்து, பொது வேலைகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

மணல் விநியோகத்தில் தற்போது ஏற்பட்டுவரும் கால தாமதமும், இதனால் பொது மக்களுக்கு ஏற்படும் கஸ்டங்களும் எமக்கும் மிகுந்த கவலையளிப்பனவாகும். இதற்கு, கட்டிட நிர்மாணப் பணிகள் வட பகுதியில் பெருகிவருவது பிரதானமான ஒரு காரணமாகும். முன்னர் யாழ். செயலகத்தினால் மணல் அனுமதி வழங்கும் செயற்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தபோது, யாழ்ப்பாணத்தில் கட்டிட நிர்மாணப்பணிகள் இதுபோல பெருமளவில் முன்னெடுக்கப்பட்டு வந்திருக்கவில்லை.

யுத்தம் முடிவடைந்து, யாழ்ப்பாணம் இயல்புநிலைக்குத் திரும்பி, கட்டிட நிர்மாண வேலைகள் அதிகளவில் அதிகரிக்கத்தொடங்கியபொழுது, புவிச் சரிதவியல் அளவைகள் சுரங்கங்கள் பணியகமானது யாழ்பபாணத்தில் தமது அலுவலகமொன்றை திறந்து சுற்றுச் சூழலினை ஆராய்ச்சி செய்து, எப் பிரதேசத்தில் மணல் அகழ முடியும் எனவும் எவ்வாறான ஒழுங்கமைப்பில் மண் அகழப்பட வேண்டுமெனவும் கணிப்பீடு செய்து மணலினை அகழ்வதற்கு அனுமதி வழங்கும் பொறுப்பினை எடுத்துக்கொண்டது. இதனால் கிராம அலுவலர்இ பிரதேச செயலர் என்பவர்களின் அனுமதியுடன் புவிச்சரிதவியல் அளவைகள் சுரங்கங்கள் பணியகத்திலும் அனுமதி பெற்றபின்னரே பாரவூர்திகளிடம் அனுமதி பத்திரத்தினை வழங்குவதன் மூலம் பயனாளிகள் மணலினை பெற்றுக்கொள்ளும் நிலை நடைமுறையிலிருந்து வருகிறது. இந் நீண்ட நடைமுறை சட்டப்படியாக அமுலில் இருப்பதும், இலங்கை ராணுவத்தினர் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையான பாரவூர்திகளையே தினமும் மணல் ஏற்ற அனுமதிப்பதும், மணல் பெற்றுக்கொள்வதில் தற்போது பொது மக்கள் எதிர்நோக்கும் கால தாமதத்திற்கான இதர கராணங்களாகும்.

பயனாளியொருவர் பிரதேச செயலகத்தில் மணல்கொள்ள அனுமதி பெறும் பொழுது, எமது நிலையத்திற்குச் செல்லும் திகதியும் தொடரிலக்கமும் பிரதேச செயலகத்தினராலேயே குறிப்பிடப்படுகின்றது. இதற்கமைவாக தினமும் 100 பயனாளிகள் எமது நிதியத்திற்கு வருகை தரும் வகையில் பிரதேச செயலர்களினால் தொடரிலக்கம் வழங்கப்படுகிறது. இவர்களுடன் கட்டட ஒப்பந்ததாரர்கள் அரச, அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் என்பவற்றிற்கென தினமும் 20 பேருடன் சேர்த்து நாள் ஒன்றிற்கு 120 பேருக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டு வருகின்றது.

தற்போது, மணலின் தேவைகள் அதிகரித்துள்ள நிலைமையை கவனத்திலெடுத்து, நாம் கடந்த மாதம் சுமார் 150 பயனாளிகளுக்கு தினமும் அனுமதியினை அளித்திருந்தோம். ஆ+னால் புவிச் சரிதவியல் அளவைகள் சுரங்கங்கள் பணியகம் ஆளணி பற்றாக்குறைவால் இவற்றுள் 85 அனுமதிகளுக்கே ஒப்புதல் வழங்கியிருந்தனர். இதனால், கடந்த மாதம் - தினமும் 65 அனுமதிப்பத்திரங்கள் என்றவகையில் - சுமார் 1500 அனுமதிப்பத்திரங்கள் எமது அலுவலகத்தில் தேங்கியிருக்க வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை ஏற்பட்டது.

இதன் பின்னர் எமது தொடர்ந்த கோரிக்கைகளின் விளைவாக புவிச் சரிதவியல் அளவைகள் சுரங்கங்கள் பணியகம் ஆளணியினை அதிகரித்து தினமும் சராசரியாக 130 பயனாளிகளுக்கு அனுமதியினை வழங்கத்தொடங்கியிருந்தது. ஆனால், தற்போது, தினமும் 175 பாரவூர்திகளே குடத்தனையிலிருந்து மணல் ஏற்றிவருவதற்காக இராணுவத்தினரால் அனுமதிக்கப்பட்டுவருவதால் பயனாளிகள் காலக்கிரமத்தில் மணல் பெற்றுக்கொள்வதில் தொடர்ந்து சிரமங்கள் ஏற்பட்டு வருகிறது. ஒரு அனுமதிப்பத்திரத்தில் சராசரியாக 3 தடவைகள் மணல் ஏற்ற வேண்டி இருப்பதால், தினமும் பாரவூர்தி சங்கத்திற்கு நாம் வழங்கும் 130 பத்திரத்தின் மூலம் 390 தடவைகள் குடத்தனைக்கு வாகனங்கள் சென்று வர வேண்டியுள்ளது. ஆனால் 175 தடவைகளே பாரவூர்திகள் சென்று வர அனுமதி உள்ளதால், எம்மால் மணல்கொள்ள அனுமதி வழங்கப்பட்ட மிகுதிப் பத்திரங்கள் பாரவூர்தி சங்கத்தில் தேங்கி கிடக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இதன்படி தற்போது 700 இற்கு மேற்பட்ட அனுமதி வழங்கப்பட்ட பத்திரங்கள் பாரவூர்திகள் சங்கத்தில் தேங்கி கிடப்பதாக நாம் அறிகிறோம்.

இதனுடன், பாரவூர்திகள் உரிமையாளர்களின் ஒழு;கீனங்களாலும் பல இடையூறுகள் ஏற்படுகின்றன. மணல் ஏற்றும் சேவையில் ஈடுபடுவதற்கென பாரவூர்திகள் சங்கத்தினால் அனுமதி அளிக்கப்பட்ட சில வாகனங்கள், அனுமதிப்பத்திரங்கள் கிடைத்த பின்னர் வெளிமாவட்டங்களுக்கு வேறு வேலைகளுக்கேன சென்று நேரகாலத்தில் மணல்கொள்வனவு செய்ய தவறுவதாகவும், தமக்கு தேவையானவர்களுக்கு மணலினை வழங்குவதில் முன்னுரிமை அளிப்பதாகவும் எமக்கு முறைப்பாடுகள் கிடைத்துள்ளன. அத்துடன், இவற்றினை சீர் செய்ய வேண்டிய பாரவூர்திகள் சங்க நிர்வாகிகள் சிலர், சில அரசியல் பின்னணிகள் மற்றும் வியாபார போட்டிகள் காரணமாக பல்வேறு குழப்பங்களை உண்டுபண்ணி மணல் ஏற்றுவதில் காலதாமதம் ஏற்படுத்துவதாகவும் நாம் அறிகிறோம்.

மண் விநியோகத்தில் பொறுப்புடையவர்களாக மகேஸ்வரி நிதியம், புவிச் சரிதவியல் அளவைகள் சுரங்கங்கள் பணியகம், யாழ், மாவட்ட பாரவூர்திகள் சங்கம், வடமராட்சி மணல் ஏற்றும் பாரவூர்தி உரிமையாளர் சங்கம், வடமராட்சி கிழக்கு மணல் ஏற்றும் உழவு இயந்திர சங்கம், மணல் ஏற்றும் ஊழியர் சங்கம் மற்றும் இலங்கை இராணுவம் போன்ற பல தரப்புகள் பங்காளிகளாக உள்ள நிலைமையை அனைவரும் புரிந்து கொள்வது அவசியம். மேலே கோடிட்டுக்காட்டப்பட்டுள்ள பல்வேறு காரணங்களால் பயனாளிகளுக்கு ஏற்படும் பிரச்சினைகளை நாம் இலகுவாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. குறுகிய அரசியல் லாபங்களுக்காக, பொறுப்பற்ற விதத்தில் கோமாளித்தனமான பத்திரிகை அறிக்கைளை பிரசுரிக்காமல், பொதுமக்கள் நலனை முன்னிறுத்தி பொறுப்புடன் செயலாற்ற வேண்டியதே இவ்விடயத்தில் ஏற்படும் காலவிரயத்தை சீர்செய்யும் நடவடிக்கையாக அமையும்.

- மகேஸ்வரி நிதியம், யாழ்ப்பாணம

2010-04-30T01:35:00.001-07:00

2010-04-29T16:15:00.001-07:00

2010-04-29T13:49:00.000-07:00

2010-04-29T12:09:00.000-07:00

2010-04-29T12:00:00.000-07:00

பேசா மடந்தைகளாக நிருவாகமும் அரசியல்வாதிகளும்.

யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் தற்கொலைகள் அதிகரிப்பு பேசா மடந்தைகளாக நிருவாகமும் அரசியல்வாதிகளும்.

கே.கே எஸ் வீதி யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த யாழ். பல்கலைக்கழக விவசாய பீட மாணவியான 29 வயதான வீரராசா மாதுமையாள் தன்னைத்தானே தீமூட்டித் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளார் இந்தச்சம்பவம் இன்று 28.04.2010 நடைபெற்றது. அவரது சடலம் பிரேதப் பரிசோதனைக்காக யாழ் போதனா வைத்தியசாலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

அண்மைக்காலமாக பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் சம்பவங்கள் அதிகரித்துள்ளநிலையில் இச்சம்பவமும் இடம்பெற்றுள்ளமை மக்கள் மத்தியில் ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

போரினால் உளரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்களும், கல்வியைத்தொடரமுடியாமல் வறுமையில் வாடும் மாணவர்களுமே இவ்வாறு தற்கொலை செய்துகொள்வதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

நாளுக்கு நாள் இவ்வாறான சம்பவங்கள் நடைபெறுகின்றபோதிலும் பல்கலைக்கழக நிருவாகமோ, அரசியல் வாதிகளோ உளரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்களையோ அல்லது பல்வேறு தேவைகள்உடைய மாணவர்களையோ ஆற்றுப்படுத்த எந்தவொரு நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளவில்லையென பல்வேறு தரப்பிடமிருந்தும் குற்றச்சாட்டுக்கள் எழுந்துள்ளன.

வெள்ளைவான் கடத்தல் தம்பதியினர் கைது.

பருத்தித்துறை பொலிகண்டிப்பகுதியிலிருந்து துன்னாலைப்பகுதிக்கு சைக்கிளில் உறவினர் வீட்டுக்குச் சென்று கொண்டிருந்த யுவதியை வெள்ளைவானில் கடத்தி சைக்கிள் நகைகள் என்பவற்றை அபகரித்த தம்பதியினரை நெல்லியடிப்பொலிஸார் கைது செய்துள்ளனர். இச்சம்பவம் சனிக்கிழமை நடைபெற்றதாக பொலிஸார் தெரிவித்தனர்.

இச்சம்பவம்பற்றி தெரியவருவதாவது குறிப்பிட்ட 24 வயதுடைய யுவதியை வானில் கடத்தி கழுத்தை நெரித்துள்ளனர் இதனால் பெண் மயக்கமுற பெண் இறந்து விட்டார் என நினைத்து பக்கத்திலுள்ள புதர்காட்டுக்குள் வீசிச்சென்றுள்ளனர். பெண்மயக்கம் தெளிந்து மறுநாள் வீட்டுக்குப்போய் நடந்தவற்றைக்கூற பொலிஸாரின் நடவடிக்கை காரணமாக தம்பதியினர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதுடன் சைக்கிள் நகைகளும் மீட்கப்பட்டுள்ளன. இவர்கள் போலித்தம்பதியினர் எனவும் தம்பதியினர் எனக்கூறி வாடகை வீட்டில் தங்கியிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

2010-04-29T11:39:00.000-07:00

கிராம சேவையாளர் இலக்கமும் கிராம சேவையாளர் பிரிவும்

யாழ்ப்பாணம்
J/61 நெடுங்குளம்
J/62 கொழும்புத்துறை கிழக்கு
J/63 கொழும்புத்துறை மேற்கு
J/64 பாசையூர் கிழக்கு
J/65 பாசையூர் மேறகு
J/66 ஈச்சமோட்டை
J/67 திருநகர்
J/68 றெக்கிளமேசன் கிழக்கு
J/69 றெக்கிளமேசன் மேற்கு
J/70 குருநகர் கிழக்கு
J/71 குருநகர் மேற்கு
J/72 சின்னக்கடை
J/73 யாழ்நகர கிழக்கு
J/74 யாழ்நகர் மேற்கு
J/75 சுண்டுக்குளி தெற்கு
J/76 சுண்டுக்குளிி வடக்கு
J/77 மருதடி
J/78 அத்தியடி
J/79 சிராம்பையடி
J/80 கோட்டை
J/82 வண்ணார்பண்ணை
J/83 கொட்டடி
J/84 நாவாந்துறை தெற்கு
J/85 நாவாந்துறை வடக்கு
J/86 மூர் விதி தெற்கு
J/87 மூர் விதி வடக்கு
J/88 புதிய மூர் வீதி

வேலணை
J/7 மண்டைதீவு கிழக்கு
J/8 மண்டைதீவு மேற்கு
J/9 மண்ைடதீவு தெற்கு
J/10 அல்லைப்பிட்டி
J/11 மண்கும்பான்
J/12 வேலணை வடக்கு
J/13 வேலணை வடகிழக்கு
J/14 வேலணை கிழக்கு
J/15 வேலணை தென்கிழக்கு
J/16 வேலணை மத்தி கிழக்கு
J/17 வேலணை தெற்கு
J/18 வேலணை மத்தி மேற்கு
J/19 வேலணை மேற்கு
J/20 சரவணை கிழக்கு
J/21 சரவணை மேற்கு
J/22 புங்குடுதீவு வடகிழக்கு
J/23 புங்குடுதீவு கிழக்கு
J/24 புங்குடுதீவு தென் கிழக்கு
J/25 புங்குடுதீவு கிழக்கு மேற்கு
J/26 புங்குடுதீவு தெற்கு
J/27 புங்குடுதீவு வடக்கு
J/28 புங்குடுதீவு வடமத்தி
J/29 புங்குடுதீவு தென் மேற்கு
J/30 புங்குடுதீவு மத்தி மேற்கு
J/31 புங்குடுதீவு மத்தி கிழக்கு
J/32 புங்குடுதீவு வட மேற்கு
J/33 புங்குடுதீவு மேற்கு
J/34 நயினாதீவு வடக்கு
J/35 நயினாதீவு மத்தி
J/36 நயினாதீவு தெற்கு

நல்லூர்
J/89 அரியாலை தென்கிழக்கு
J/90 அரியாலை கிழக்கு
J/91 அரியாலை வடமேற்கு
J/92 அரியாலை மத்தி மேற்கு
J/93 அரியாலை தென்மேற்கு
J/94 அரியாலை வடமத்தி
J/95 அரியாலை மத்தி
J/96 அரியாலை மத்தி தெற்கு
J/97 ஐயனார் கோவிலடி
J/98 வண்ணார்பண்ணை வடக்கு
J/99 வண்ணார்பண்ணை வடமேற்கு
J/100 வண்ணார்பண்ணை கிழக்கு
J/101 நீராவியடி
J/102 கந்தர்மடம் வடமேற்கு
J/103 கந்தர்மடம் வடகிழக்கு
J/104 கந்தர்மடம் தென்மேற்கு
J/105 கந்தர்மடம் தென் கிழக்கு
J/106 நல்லூர் வடக்கு
J/107 நல்லூர் ராஜதானி
J/108 நல்லூர் தெற்கு
J/109 சங்கிலியன் தோப்பு
J/110 திருநெல்வேலி மேற்கு
J/111 திருநெல்வேலி மத்திதெற்கு
J/112 திருநெல்வேலி தென்கிழக்கு
J/113 திருநெல்வேலி வடகிழக்கு
J/114 திருநெல்வேலி மத்திவடக்கு
J/115 கோண்டாவில் வடமேற்கு
J/116 கோண்டாவில் தென்மேற்கு
J/117 கோண்டாவில் மத்திமேற்கு
J/118 கோண்டாவில் மத்திகிழக்கு
J/119 கோண்டாவில் வடகிழக்கு
J/120 கோண்டாவில் தென்கிழக்கு
J/121 கொக்குவில் வடகிழக்கு
J/122 கொக்குவில் கிழக்கு
J/123 கொக்குவில் தென்கிழக்கு
J/124 கொக்குவில் வடமேற்கு
J/125 கொக்குவில் மேற்கு
J/126 கொக்குவில் மத்திகிழக்கு
J/127 கொக்குவில் தென்மேற்கு
J/128 கொக்குவில் மத்திமேற்கு

காரைநகர்
J/40 காரைநகர் மேற்கு
J/41 காரைநகர் வடமேற்கு
J/42 காரைநகர் கிழக்கு
J/43 காரைநகர் தென்கிழக்கு
J/44 காரைநகர் தெற்கு
J/45 காரைநகர் தென்மேற்கு
J/46 காரைநகர் வடக்கு
J/47 காரைநகர் வடகிழக்கு
J/48 காரைநகர் மத்தி

நெடுந்தீவு

J/1 நெடுந்தீவு மேற்கு
J/2 நெடுந்தீவு தெற்கு
J/3 நெடுந்தீவு மத்தி மேற்கு
J/4 நெடுந்தீவு மத்தி
J/5 நெடுந்தீவு மத்தி கிழக்கு
J/6 நெடுந்தீவு கிழக்கு

ஊர்காவற்துறை

J/37 அனலைதீவு வடக்கு
J/38 அனலைதீவு தெற்கு
J/39 எழுவை தீவு
J/49 ஊர்காவற்துறை
J/50 பருத்தியடைப்பு
J/51 கரம்பன்
J/52 கரம்பன் கிழக்கு
J/53 கரம்பன் தென்கிழக்கு
J/54 கரம்பன் மேறகு
J/55 நாரந்தனை வடக்கு
J/56 நாரந்தனை வட மேற்கு
J/57 நாரந்தனை
J/58 நாரந்தனை தெற்கு
J/59 சுருவில்
J/60 புளியங்கூடல்

சண்டிலிப்பாய்

J/129 சுதுமலை வடக்கு
J/130 சுதுமலை தெற்கு
J/131 சாவற்காடு
J/132 உயரப்புலம்
J/133 ஆனைக்கோட்டை
J/134 நவாலி வடக்கு
J/135 நவாலி கிழக்கு
J/136 நவாலி தெற்கு
J/137 மானிப்பாய் வடக்கு
J/138 மானிப்பாய் கிழக்கு
J/139 மானிப்பாய் தெற்கு
J/140 மானிப்பாய் மேற்கு
J/141 சண்டிலிப்பாய் வடக்கு
J/142 சண்டிலிப்பாய் மத்தி
J/143 சண்டிலிப்பாய் மேற்கு
J/144 மாகியப்பிட்டி
J/145 வடலியடைப்பு
J/146 பண்டத்தரிப்பு
J/147 பிரான்பற்று
J/148 சில்லாலை வடக்கு
J/149 சில்லாலை தெற்கு
J/150 மாதகல் கிழக்கு
J/151 மாதகல் தெற்கு
J/152 மாதகல் மேற்கு
J/153 பெரியவிளான்
J/154 மாரீசன்கூடல்
J/155 இளவாலை
J/156 முள்ளானை
J/157 வட்டு கிழக்கு

சங்கானை

J/158 வட்டு வடக்கு
J/159 சங்கரத்தை
J/160 அராலி மேற்கு
J/161 அராலி மத்தி
J/162 அராலி தெற்கு
J/163 அராலி கிழக்கு
J/164 அராலி வடக்கு
J/165 வட்டு தெற்கு
J/166 வட்டு தென்மேற்கு
J/167 வட்டு மேற்கு
J/168 தொல்புரம் கிழக்கு
J/169 தொல்புரம் மேற்கு
J/170 பொன்னாலை
J/171 மூளாய்
J/172 சுழிபுரம் மேற்கு
J/173 சுழிபுரம் மத்தி
J/174 சுழிபுரம் கிழக்கு
J/175 பண்ணாகம்
J/176 பனிப்புலம்
J/177 சித்தன்கேணி
J/178 சங்கானை கிழக்கு
J/179 சங்கானை மேற்கு
J/180 சங்கானை தெற்கு
J/181 சங்கானை மத்தி

உடுவில்

J/182 உடுவில் தென் மேற்கு
J/183 உடுவில் தென் கிழக்கு
J/184 உடுவில் மத்தி
J/185 உடுவில் வட மத்தி
J/186 உடுவில் வடக்கு
J/187 சங்குவேலி
J/188 இணுவில் தென்மேற்கு
J/189 இணுவில் கிழக்கு
J/190 இணுவில் வடகிழக்கு
J/191 இணுவில் மேற்கு
J/192 தாவடி தெற்கு
J/193 தாவடி கிழக்கு
J/194 தாவடி வடக்கு
J/195 சுன்னாகம் நகர் வடக்கு
J/196 சுன்னாகம் நகர் தெற்கு
J/197 சுன்னாகம் நகர் கிழக்கு
J/198 சுன்னாகம் நகர் மத்தி
J/199 சுன்னாகம் நகர் மேற்கு
J/200 கந்தரோடை
J/201 ஏழாலை மேற்கு
J/202 ஏழாலை தென்மேற்கு
J/203 ஏழாலை தெற்கு
J/204 ஏழாலை கிழக்கு
J/205 ஏழாலை வடக்கு
J/206 ஏழாலை மத்தி
J/207 புன்னாலைக்கட்டுவன் தெற்கு
J/208 புன்னாலைக்கட்டுவன் வடக்கு
J/209 ஈவினை
J/210 குப்பிளான் தெற்கு
J/211 குப்பிளான் வடக்கு

தெல்லிப்பழை

J/212 மல்லாகம் தெற்கு
J/213 மல்லாகம் மத்தி
J/214 மல்லாகம் வடக்கு
J/215 அளவெட்டி வடக்கு
J/216 அளவெட்டி மத்தி
J/217 அளவெட்டி கிழக்கு
J/218 கணேஸ்வரம்
J/219 அளவெட்டி தெற்கு
J/220 அளவெட்டி மேற்கு
J/221 இளவாலை வடக்கு
J/222 இளவாலை வடமேற்கு
J/223 வித்தகபுரம்
J/224 பன்னாலை
J/225 கொல்லங்கலட்டி
J/226 நகுலேஸ்வரம்
J/227 தெல்லிப்பழை கிழக்கு
J/228 தெல்லிப்பழை
J/229 துர்க்காபுரம்
J/230 தந்தை செல்வர புரம்
J/231 மாவிட்டபுரம்
J/232 மாவிட்டபுரம் தெற்கு
J/233 காங்கேசன்துறை மேற்கு
J/234 காங்கேசன்துறை மத்தி
J/235 காங்கேசன்துறை தெற்கு
J/236 பளை வீமன்காமம் வடக்கு
J/237 பளை வீமன்காமம் தெற்கு
J/238 கட்டுவன்
J/239 கட்டுவன் மேற்கு
J/240 தென்மயிலை
J/241 வறுத்தலைவிளான்
J/242 குரும்பசிட்டி
J/243 குரும்பசிட்டி கிழக்கு
J/244 வசாவிளான் கிழக்கு
J/245 வசாவிளான் மேற்கு
J/246 மயிலிட்டி வடக்கு
J/247 தையிட்டி கிழக்கு
J/248 மயிலிட்டித்துறை தெற்கு
J/249 தையிட்டி வடக்கு
J/250 தையிட்டி தெற்கு
J/251 மயிலிட்டித்துறை வடககு
J/252 பலாலி தெற்கு
J/253 பலாலி கிழக்கு
J/254 பலாலி வடக்கு
J/255 பலாலி வடமேற்கு
J/256 பலாலி மேற்கு

பருத்தித்துறை

J/383 தொண்டமானாறு தெற்கு
J/384 தொண்டமானாறு வடக்கு
J/385 கெருடாவில் தெற்கு
J/386 கெருடாவில் வடக்கு
J/387 கெருடாவில் கிழக்கு
J/388 வல்வெட்டித்துறை வட மேற்கு
J/389 வல்வெட்டித்துறை வட மத்தி
J/390 வல்வெட்டித்துறை வட கிழக்கு
J/391 வல்வெட்டித்துறை தென் மேற்கு
J/392 வல்வெட்டித்துறை தென் கிழக்கு
J/393 பொலிகண்டி மேற்கு
J/394 பொலிகண்டி கிழக்கு
J/395 பொலிகண்டி தெற்கு
J/396 அல்வாய் மேற்கு
J/397 அல்வாய் வட மேற்கு
J/398 அல்வாய் வட மத்தி
J/399 வியாபாரிமூலை
J/400 அல்வாய் வடக்கு
J/401 பருத்தித்துறை
J/402 பருத்தித்துறை தெற்கு
J/403 பருத்தித்துறை கிழக்கு
J/404 தும்பளை
J/405 தும்பளை கிழக்கு
J/406 கற்கோவளம்
J/407 புலோலி வடக்கு
J/408 புலோலி வட கிழக்கு
J/409 புலோலி மத்தி
J/410 புலோலி மேற்கு
J/411 புலோலி தென் கிழக்கு
J/412 புலோலி வட மேற்கு
J/413 புலோலி கிழக்கு
J/414 புலோலி தெற்கு
J/415 மந்திகை
J/416 வல்லிபுரம்
J/417 துன்னாலை வடக்கு

சாவகச்சேரி

J/288 கைதடி வடக்கு
J/289 கைதடி கிழக்கு
J/290 கைதடி மத்தி
J/291 கைதடி தெற்கு
J/292 கைதடி தென்கிழக்கு
J/293 கைதடி மேற்கு
J/294 நாவற்குழி மேற்கு
J/295 நாவற்குழி கிழக்கு
J/296 கோயிலாக்கண்டி
J/297 கைதடி நாவற்குழி
J/298 மறவன்புலேர
J/299 தனங்கிளப்பு
J/300 சாவகச்சேரி நகர்
J/301 கோவில்குடியிருப்பு
J/302 சங்கத்தானை
J/303 சாவகச்சேரி வடக்கு
J/304 மட்டுவில்
J/305 கல்வயல்
J/306 நுணாவில் கிழக்கு
J/307 நுணாவில் மத்தி
J/308 நுணாவில் மேற்கு
J/309 கைதடி நுணாவில்
J/310 தென் மட்டுவில்
J/311 மடடுவில் நுணாவில்
J/312 மட்டுவில் மத்தி
J/313 மட்டுவில் வடக்கு
J/314 மட்டுவில் கிழக்கு
J/315 சந்திரபுரம்
J/316 சரசாலை தெற்கு
J/317 சரசாலை வடக்கு
J/318 மீசாலை கிழக்கு
J/319 மீசாலை மேற்கு
J/320 இராமாவில்
J/321 மீசாலை வடக்கு
J/322 அல்லாரை
J/323 வெள்ளாம்போக்கட்டி
J/324 கச்சாய்
J/325 பாலாவி
J/326 கொடிகாமம்
J/327 கொடிகாமம்
J/328 கொடிகாமம்
J/329 உசன்
J/330 கரம்பகம்
J/331 விடத்தல்பளை
J/332 கொற்பெலி
J/333 எழுதுமட்டுவாள் தெற்கு
J/334 எழுதுமட்டுவாள் வடக்கு
J/335 மிருசுவில் வடக்கு
J/336 மிருசுவில் தெற்கு
J/337 குடமியன்
J/338 நாவற்காடு
J/339 வறணி வடக்கு
J/340 மாசேரி
J/341 இடைக்குறிச்சி
J/342 கரம்பைக்குறிச்சி
J/343 வரணி இயற்ராலை
J/344 தாவளை இயற்றாலை
J/345 மந்துவில் கிழக்கு
J/346 மந்துவில் மேற்கு
J/347 மந்துவில் வடக்கு

கரவெட்டி

J/348 கரணவாய் தெற்கு
J/349 கரணவாய் மேற்கு
J/350 கரணவாய்
J/351 கரணவாய் கிழக்கு
J/352 உடுப்பிட்டி
J/353 உடுப்பிட்டி வடக்கு
J/354 உடுப்பிட்டி தெற்கு
J/355 வல்வெட்டி
J/356 வல்வெட்டி மத்தி
J/357 சமரபாகு
J/358 இமையாணன்
J/359 இமையாணன் மேற்கு
J/360 கரணவாய் வடக்கு
J/361 கரணவாய் வட மேற்கு
J/362 கரணவாய் மத்தி
J/363 கரவெட்டி மேற்கு
J/364 கரவெட்டி வடக்கு
J/365 கரவெட்டி தெற்கு
J/366 மாத்தோணி
J/367 கரவெட்டி மத்தி
J/368 கரவெட்டி கிழக்கு
J/369 கட்டைவேலி
J/370 துன்னாலை தெற்கு
J/371 துன்னாலை கிழக்கு
J/372 துன்னாலை
J/373 துன்னாலை மத்தி
J/374 துன்னாலை மேற்கு
J/375 நெல்லியடி வடக்கு
J/376 நெல்லியடி
J/377 நெல்லியடி கிழக்கு
J/378 அல்வாய்
J/379 அல்வாய் தெற்கு
J/380 அல்வாய் கிழக்கு
J/381 அத்தை
J/382 கப்பூது

கோப்பாய்

J/257 இருபாலை தெற்கு
J/258 இருபாலை கிழக்கு
J/259 கல்வியங்காடு
J/260 கோப்பாய் தெற்கு
J/261 கோப்பாய் மத்தி
J/262 கோப்பாய் வடக்கு
J/263 உரும்பிராய் மேற்கு
J/264 உரும்பிராய் வடக்கு
J/265 உரும்பிராய் தெற்கு
J/266 உரும்பிராய் கிழக்கு
J/267 ஊரெழு
J/268 நீர்வேலி தெற்கு
J/269 நீர்வேலி வடக்கு
J/270 நீர்வேலி மேற்கு
J/271 சிறுப்பிட்டி கிழக்கு
J/272 சிறுப்பிட்டி மேற்கு
J/273 புத்தூர் மேற்கு
J/274 புத்தூர் வடக்கு
J/275 நவற்கீீரி
J/276 ஆவரங்கால் கிழக்கு
J/277 ஆவரங்கால் மேற்கு
J/278 புத்தூர் கிழக்கு
J/279 அச்செழு
J/280 வாதரவத்தை
J/281 பத்தைமேனி
J/282 தம்பாலை கதிரிப்பாய்
J/283 இடைக்காடு
J/284 வளலாய்
J/285 அச்சுவேலி வடக்கு
J/286 அச்சுவேலி தெற்கு
J/287 அச்சுவேலி மேற்கு

மருதங்கேணி

J/418 மணற்காடு
J/419 குடத்தனை
J/420 குடத்தனை வடக்கு
J/421 அம்பன்
J/422 பொற்பதி
J/423 நாகர்கோவில் கிழக்கு
J/424 நாகர்கோவில் மேற்கு
J/425 நாகர்கோவில் தெற்கு
J/426 செம்பியன்பற்று வடக்கு
J/427 செம்பியன்பற்று தெற்கு
J/428 மருதங்கேணி
J/429 வத்திராயன்
J/430 உடுத்துறை
J/431 ஆழியவளை
J/432 வெற்றிலைக்கேணி
J/433 முள்ளியான்
J/434 போக்கறுப்பு
J/435 சுண்டிக்குளம்

2010-04-29T11:31:00.001-07:00

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் இன்னொரு முகம்

ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்குள் தலைதூக்கிய தேசியப்பட் டியல் பிரச்சினை முடிவுக்கு வருவதற்கான அறிகுறி கள் தென்படவில்லை. தலைமைக்கு எதிரான கண்ட னக் கணைகள் குறையவில்லை.

தேசியப் பட்டியல் நிய மனம் மறுக்கப்பட்ட சிரேஷ்ட தலைவர் ருக்மன் சேன நாயக தலைமைக்கு எதிரான போர்க் கொடியைத் தூக்க தொடங்கிவிட்டார். தலைமைப் பதவிக்கு சஜித் பிரேமதா சவே பொருத்தமானவர் என்று அண்மையில் அவர் கூறிய செய்தி பத்திரிகையில் வெளியாகியிருந்தது.

மனோ கணேசனின் ஜனநாயக மக்கள் முன்னணிக்கும் ஐக் கிய தேசியக் கட்சிக்குமிடையே தேசியப் பட்டியல் தொடர் பாகத் தோன்றிய முரண்பாடு இன்னும் தீரவில்லை. பேச்சு வார்த்தை மூலம் சமரச நிலையைத் தோற்றுவிப்பதற்கு ஐக்கிய தேசியக் கட்சித் தலைவர் மேற்கொண்ட முயற்சி கள் இதுவரையில் தோல்வியிலேயே முடிந்திருக்கின்றன.

மனோ கணேசன் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் நேச அணி யாகத் தனது அரசியலை ஆரம்பித்தவர். ஏற்றத்திலும் இறக்கத்திலும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் தன்னை நெருக்கமாக இனங்காட்டியவர். சுருக்கமாகக் கூறுவதா னால் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்காரராகவே மக்கள் அவ ரைப் பார்த்தார்கள்.

ஐக்கிய தேசியக் கட்சித் தலைமைக் கும் அவருக்கும் இடையிலான பிரச்சினை அவர்களின் உட்பிரச்சினையாகத் தோற்றமளித்தாலும், நாட்டின் பிர தான அரசியல் கட்சியொன்றினது தலைமையின் அரசி யல் நேர்மை சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால் மக்களின் கவனத் துக்குரிய பிரச்சினையாகின்றது.

ஜனநாயக மக்கள் முன்னணிப் பேச்சாளர்கள் கூறுவதன் அடிப்படையில் பார்த்தால், ஐக்கிய தேசியக் கட்சித் தலைமையின் வற்புறுத்தல் காரணமாகவே மனோ கணேசன் கண்டி மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டிருக்கின் றார். கண்டியில் தோல்வியடைந்தால் தேசியப் பட்டியல் நியமனம் வழங்குவதாகவும் அவருக்கு வாக்குறுதி அளி க்கப்பட்டதாகத் தெரிகின்றது.

இந்த வாக்குறுதிக்கு முர ணாகவே ரணில் நடந்திருக்கின்றார். இவற்றைப் பார்க் கும் போது, மனோ கணேசனை ஓரங்கட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் ஐக்கிய தேசியக் கட்சித் தலைமை செயற்பட்டிருப்பதாகவே கருத வேண்டியுள்ளது. தோல் வியடைந்த வேட்பாளர்களை நியமிப்பதில்லை என்று ரணில் கூற முடியாது.

தோல்வியடைந்த வேட்பாளரின் மனைவியான அனோமா கமகேயைத் தேசியப் பட்டி யல் மூலம் நியமித்திருக்கின்றார். ஐக்கிய தேசியக் கட்சி சார்ந்த அரசியல் செயற்பாட்டைப் பொறுத்த வரையில், முன்னொருபோதும் கேள்விப்பட்டிருக்காத அனோமா கமகேயிலும் பார்க்க அதி உயர்ந்த இடத்தில் மனோ கணேசன் இருக்கின்றார்.

மனோ கணேசனுக்கு ஐக்கிய தேசியக் கட்சித் தலைவர் செய்ததை அநீதி என்பதிலும் பார்க்க அரசியல் நயவஞ் சகம் எனக் கூறலாம். அதே வேளை, தவறான கட்சியை தனது அணியாகத் தேர்ந்தெடுத்ததன் பலன் தான் இன்று மனோ கணேசனுக்கு கிடைத்திருக்கின்றது என் பதை குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தமிழர் விரோதப் போக்குக்குப் பல உதாரணங்களை அடுக்கிக் கொண்டு போகலாம். தெற்கா சியாவிலேயே தலைசிறந்ததாக விளங்கிய யாழ்ப்பாண நூலகத்தை எரித்தமை, கறுப்பு ஜூலை இனசங்காரம், அதி காரப் பகிர்வுத் தீர்வுத் திட்டத்துக்குக் காட்டிய எதிர்ப்பு என் பன அவற்றுள் சில. இவை பற்றித் தெரிந்து கொண்டும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் இணைந்து செயற்படுவத ற்கு மேற்கொண்ட தீர்மானம் மிகவும் தவறானது என் பதை மனோ கணேசன் இப்போது புரிந்து கொண்டிருப் பார் என நம்புகின்றோம்.

சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் மற்றும் அந்தஸ்து தொடர் பாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சி எவ்வாறு நடந்து கொள்ளும் என்பதற்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

2010-04-29T10:50:00.000-07:00

நான்கு கோரிக்கைகளை முன்வைத்து எச்சரிக்கை : யாழில் துண்டுப்பிரசுரம் !

வர்த்தக நிலையங்களில் சிங்கள பெயர்ப்பலகை எழுதுதல், சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு வாடகை வீடு கொடுத்தல், சிங்களவர்களுக்கு வீடு,காணி விற்றல், தனியார் சிற்றூர்திகளில் சிங்கள பாடல்களை ஒலிபரப்புதல் ஆகிய நான்கு விடயங்களுக்கும் தீர்வு காணுமாறு கோரி யாழில் துண்டுப்பிரசுரம் விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழ்ப் பற்றுள்ள தேசிய விடுதலை இயக்கம் என்ற அமைப்பு சார்பில் யாழ்ப்பாணத்தில் இந்தத் துண்டுப்பிரசுரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

அதில்,

‘இன்று தமிழ் மக்களாகிய நாம் மிகப்பெரிய ஆபத்திற்குள் சிக்கியுள்ளோம். எமது மண்ணை ஆக்கிரமித்து நிற்கும் சிங்கள பேரினவாத அரசும் இராணுவமும் எமது இருப்பை அழித்துவிட பல உத்திகளை வகுத்துள்ளது. இந்த உத்திகளில் சிலவே தென்னிலங்கையில் இருந்து அதிகளவிலான சிங்களவர்கள் சுற்றுலாப் பயணிகள் எனும் போர்வையில் எமது மண்ணை ஆக்கிரமித்து தமிழ் மக்களாகிய எம்மை சிறுபான்மையினராக்கும் முயற்சிகளில் இறங்கியுள்ளனர்.

இந்த நடவடிக்கைகள் ஒருவார காலத்திற்குள் முடிவுக்கு வருதல் வேண்டும். இல்லையேல் நீங்கள் கடும் விளைவுகளை எதிர்நோக்கவேண்டி ஏற்படும்.

அதியுச்ச தண்டனைகளையும் பெறுவீர்கள்.

எமது சக்தியான விடுதலைப் புலிகளின் இயங்குநிலை ஸ்தம்பிதமடைந்துள்ள இதேவேளை எம்முடன் ஒத்துழைத்து சிங்களமயமாக்கலில் எமது தாய்மண்ணையும் தாய்மொழியையும் எதிர்கால சந்ததியையும் காப்போம்’ எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

2010-04-29T03:01:00.000-07:00

யாழில் நகைகளை அபகரிக்க முயன்ற தென்னக யுவதி பிடிபட்டார்!

யாழ்ப்பாணம் முத்திரைச் சந்திப் பகுதியில் நேற்று புதன்கிழமை காலை வேளை, வயோதிபப் பெண் ஒருவரிடம் தங்க நகைகள் அபகரிக்க முற்பட்ட தென்பகுதியைச் சேர்ந்த இளம்பெண், பாதுகாப்புப் படைப்பிரிவினரால் பிடிக்கப்பட்டார்.

யாழ்ப்பாண நகர் சென்றுவிட்டு பஸ்ஸில் முத்திரைச் சந்தியில் இறங்கி தனது வீடு நோக்கி 60 வயது மதிக்கத்தக்க மேற்படி வயோதிபப் பெண் நடந்து சென்று கொண்டிருந்த போது, அவரைப் பின் தொடர்ந்து வந்த நாகரீகமாக உடையணிந்த மூன்று யுவதிகள் அவரது நகைகளை அறுத்துக் கொண்டு ஓட முற்பட்டுள்ளனர்.

வயோதிப மாது கூக்குரல் எழுப்பவே, அப்பகுதியில் கடமையில் இருந்த பாதுகாப்புப் படையினர் ஒரு யுவதியைப் பிடித்தனர். ஏனைய இருவரும் தப்பி ஓடிவிட்டனர்.

பிடிக்கப்பட்ட யுவதியை படையினர் பொலிஸாரிடம் ஒப்படைத்தனர். விசாரணையின் போது, குறிப்பிட்ட பெண் தென்பகுதியைச் சேர்ந்த பெரும்பான்மையினத்தவர் என்பது தெரியவந்தது.

2010-04-29T01:58:00.000-07:00

வடக்கில் கடத்தல் ,கப்பம், கொலை, வல்லுறவுகளை நிறுத்த உடன் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்!

வடக்கே தொடர்ந்தும் இடம் பெற்றுவரும் ஆட்கடத்தல்,கப்பம் கோரல், பாலியல் வல்லுறவு, கொலைகள் போன்ற குற்றச் செயல்களை உடனடியாக நிறுத்தப் படவேண்டும்

யுத்தம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது.சகல இன மக்களும் அச்சமின்றி அமைதியாக வாழலாமென அரசு அறிவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் கோடிக்கணக்கான பணத்தைக் கப்பமாக மிரட்டி பெறுவதும், அதனைத்தராதவர்களை கொலை செய்வதும் வடக்கில் தொடர்கின்றது.

இச்சம்பவங்களால் பெற்றோர், இளம் சமூகத்தினர், மாணவர்கள் பெரும் அச்சத்துடன் வாழுகின்றனர்.

இவ்வாறான சம்பவங்கள் எதுவும் இடம் பெறவில்லையென அரச தரப்பில் தெரிவிக்கப்படுகின்றமை இச்சம்பவங்கள் தொடர்வதை மூடி மறைக்கவும் அவை தொடர்வதற்கும் வழிவகுப்பதாகும்.

சாவகச்சேரியில் மார்ச் 13 இல் மாணவன் குருச்செல்வம் கபிலநாத் கப்பம் கேட்டு கடத்தப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம், வவுனியாவில் கிருஷ்ண கோபாலன் என்ற இளைஞன் மார்ச் 25ஆம் திகதி கடத்தப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம், வன்னியிலிருந்து மீளக்குடியேற வந்த இளம் பெண் ஏப்ரல் 18ஆம் திகதி மானிப்பாயில் கடத்தப்பட்டு பாலியல்வல்லுறவுக்குட்படுத்தப்பட்ட சம்பவம், வவுனியாவில் ஏப்ரல் 25இல் அரச வைத்தியசாலை அருகில் குடும்பஸ்தர் கடத்தப்பட்ட சம்பவம்.

யாழ்ப்பாணம் நவாலியிலும் மானிப்பாயிலும் மகேந்திரன், மகேஸ்வரன் ஆகிய இருவர் ஏப்ரல் 20ஆம் திகதி பெருந்தொகை பணத்துக்காக கடத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.

ஆனால் இச்சம்பவங்கள் தொடர்பான காரணங்கள் கைது செய்யப்பட்ட நபர்கள்,அரசியல் சக்தி எது என்ற விபரங்களை பொலிஸ் தலைமையகம் வெளியிடவேண்டுமென வலியுறுத்துகின்றேன்.

இவ்வாறான தொடர் கதைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவேண்டுமென வடபகுதிக்கு பொறுப்பான பாதுகாப்பு தரப்பினரிடமும் அரசையும் வற்புறுத்திக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

இத்தகைய சம்பவங்கள் தொடர்பாக உண்மை அறியும் உரிமையின் அடிப்படையில் பொதுநல வழக்குகளைத் தாக்கல் செய்ய வேண்டிய நிலை உருவாகியுள்ளது.

இரத்தத்தை உறைய வைக்கும் பீதியும் அச்சமும் நிறைந்த இச் செயல்கள் தொடர்வதற்கு பொது மக்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்க வேண்டும்.

இந்த ஈனச் செயல்களின் பின்னால் இருக்கும் சக்திகள் இனங்காணப்படவேண்டும்.

சட்டம், நீதி இருப்பதானால் இக்கொடூர சம்பவங்களுக்கு பின்னால் இருப்பவர்கள் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டு உரிய தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டுமென வற்புறுத்துகிறோம்.

அப்பாவி பொதுமக்களின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய அரசும் பாதுகாப்புத்துறையும் இவ்வாறான சம்பவங்களை உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

அப்பாவி பொதுமக்களின் அன்றாட செயற்பாடுகள் , சுதந்திர நடமாட்டம், பாதுகாப்பு என்பன உறுதிப்படுத்த உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துவதாகவும் தெரிவித்துள்ளார்.

2010-04-29T01:44:00.001-07:00

வடபுலத்தில் வன்முறைகள் நீடிப்பது நம்பிக்கையீனத்தையே உருவாக்கும்

"பனையால் விழுந்தவனை மாடேறி மிதித்த' கதையாகியிருக்கின்றது யாழ்.குடாநாட்டு மக்களின் நிலைமை. யுத்தத்தின் சத்தம் ஓய்ந்தாலும், அதையொட்டிய அடக்கு முறைகள், கெடுபிடிகள் இன்னும் முற்றாகத் தளரவில்லை.

யுத்தத்தின் பேரழிவுகளிலிருந்து போரின் பேரவலங்களிலிருந்து யாழ்.குடாநாட்டு மக்கள் உட்பட ஈழத் தமிழர் தாயகத்தின் அனைத்து மக்களும் இன்னும் மீளவில்லை. நெருக்குவாரங்கள், அழுத்தங்கள், தொந்தரவுகள் இன்னும் குறைந்துவிடவில்லை. சுருங்கச் சொல்வதானால் இயல்பு நிலைமை இன்னுமே தோற்றவில்லை.

அதற்கிடையில் "வேதாளம் மீண்டும் முருங்கை மரத் தில் ஏறிய மாதிரி' யாழ்.குடாநாட்டு மக்கள் மத்தியில் அச் சவுணர்வு மீண்டும் உச்சத்தைத் தொடும் வகையில் நிலைமை மாறிவிட்டிருக்கின்றது. ஆள்கடத்தல்கள், பாலியல் துஷ்பிரயோகம், கப்பம் கோருவது, அதற்கான படுகொலைகள் என்று திடீரெனத் தலைதூக்கியிருக்கும் மோசமான கிரிமினல் சம்பவங்கள் வன்முறைகள் தங்களின் சொந்த நிர்வாகக் கட்டமைப்பு இல்லாத நிலையில் தாயகத்தில் தங்களுக்கு இருப்பியல் பாதுகாப்புக் கூடக் கிடையாது என்ற எண்ணவோட்டத் தையே தமிழர்கள் மத்தியில் மீளவும் ஏற்படுத்தி, உறுதிப்படுத்தி நிற்கின்றன.
ஒருபுறம் வன்முறைகள், குற்றச்செயல்கள் மோசமாக அதிகரித்துள்ளன. மறுபுறம் பண்பாட்டுச் சீரழிவுகளுக்கான விளைமையமாகக் குடாநாடு மாற்றப்பட்டிருக்கின்றது.

கட்டுரையாளர் ஒருவர் சுட்டிக்காட்டுகின்றமை போல இதுநாள் வரை பண்பாட்டின் பெருநிலமாக நற்பழக்க வழக்கங்கள், மாண்புமிக்க மனிதநேயப் பண்பியல்புகள் போன்றவற்றின் குறியீட்டு மையமாக விளங்கிய குடாநாடு இன்று குற்றச் செயல்கள் நிறைந்த குட்டிச் சுவராகிப் போயி ருக்கின்றது. இதற்கு "ஏ 9'வீதித் திறப்போடு சகல வழிகளி லும் கிடைத்த ஒரு திறந்து விடப்பட்ட சுதந்திரத் தன் மைப் போக்கோடு யாழ்ப்பாணம் திடீரென உப்பிப் பெருத்தமையே காரணம் என்று அவர் குறிப்பிடுகின்றமையும் கவனிக்கத்தக்கது.

"யாழ்.குடாநாட்டில் உள்ள எல்லாமே மேய்ச்சலுக்காகத் திறந்துவிடப்பட்ட வெளியாக மாறியிருக்கையில் யார் வந்து என்ன செய்தாலும் பெரிதாக வெளியே தெரியப்போவதில்லை. இது, குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு வசதியாகப் போய்விட்டது. எனவே, தம்முடைய கைவரிசையை எல்லா இடங்களிலும் அவர்கள் காட்ட முற்படுகின்றார்கள்.' என்று கூறப்படுவதிலும் தப்பில்லை.

ஆனாலும் இன்னும் ஒரு விடயமும் இதில் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.
குற்றச் செயல்கள் மலிந்து, அடாவடித்தனங்களும், அத்து மீறல்களும் எல்லை மீறும் ஒரு பிரதேசத்துக்கு சுற்றுலா வுக்கோ, இடங்களைப் பார்வையிடுவதற்கோ பிற இடத்துப் பயணிகள் வரமாட்டார்கள். அச்சத்தின் காரணமாகப் பின் வாங்குவார்கள்.

ஆனால் யாழ். குடாநாட்டைப் பொறுத்தவரை இவ்விட யம் தலைகீழாக நடைபெறுகிறது. ஒருபுறம் குடாநாட்டு மக்கள் வன்முறைகள், கிரிமினல் குற்றச் சம்பவங்கள், அடாவடித் தனங்கள் போன்றவற்றைக் கண்டு அச்சப்பட்டு பீதியில் உறைய, மறுபுறம் தென்னிலங்கை சுற்றுலாப்பயணிகளோ அவற்றைப் பற்றியெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் கவனத் தில் கூட எடுக்காமல் சர்வ சாதாரணமாக குடாநாட்டுக்குப் பெரும் எண்ணிக்கையில் தினசரி வந்து போகின்றார்கள். மிகப் பாதுகாப்பாக வந்து போகின்றார்கள்.

யாழ்.குடாநாட்டையும் குடாநாட்டு மக்களையும் "வேடிக்கை' பார்க்க வரும் தென் னிலங்கைப் பயணிகள் எண்ணிக்கை "படையெடுப்பு' குறை வதாகவே இல்லை.
இந்த வன்முறைகள், கிரிமினல் நடவடிக்கைகள் குறித்து அலட்டிக் கொள்ளாமல் அச்சப்படாமல் அவர்கள் தமது யாழ். "விசிட்'டை சர்வசாதாரணமாக முன்னெடுக்கின்றார் கள்.

நடக்கும் விபரீதங்கள் குறித்துப் பயம், பீதி எல்லாம் குடாநாட்டு வாசிகளுக்கே தவிர, அங்கு தினசரி பல்லாயிரக் கணக்கில் "விசிட்' செய்யும் அல்லது வியாபாரத்துக்காகப் படையெடுத்திருக்கும் தென்னிலங்கையருக்கு இல்லை என்ற எண்ணம் அவர்களுக்கு உறுதியாக உண்டு. அதனால் இந்த விபரீதச் சம்பவங்கள் குறித்து அவர்கள் சிரத்தைப் படுவதே இல்லை.

இதற்குள் ஒரு பூதாகார விடயம் பொதிந்திருப்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.
தங்களுக்கு எதிராக இத்தகைய வன்முறைகள் கட்ட விழ்த்து விடப்படமாட்டா என்ற உறுதி நிலைமை தென்னி லங்கையிலிருந்து யாழ். குடாநாட்டுக்கு வருகை தருவோ ருக்குத் தைரியமாக மனதில் விதைக்கப்பட்டிருக்க மறுபுறத்தில் குடாநாட்டு வாசிகளுக்கோ தமது அன்றாட இருப்பியலே சந்தேகத்துக்குரியதாகிவிட்டது, வன்முறைக் குற்றங்கள், கிரிமினல் நடவடிக்கைகள் திட்டமிடப்பட்ட குழுக்களால் தங்களுக்கு எதிராகக் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டி ருக்கின்றன என்று அஞ்சி நடுங்கும் சூழ்நிலை வந்திருக் கின்றது.
இத்தகைய இருதுருவ நிலைப்பாட்டைப் பரிசீலனைக்கு எடுத்துக் கணிப்போரே, இப்படி யாழ். குடாநாட்டு மக்களைப் பீதிக்குள் ஆழ்த்தும் தரப்புகளின் சூத்திரதாரி யார் என்பதை இலகுவாக உத்தேசித்துக் கொள்வார்கள். யாழ். மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கோரியுள்ளமை போல இத்தகைய மோசமான குற்றங்களின் சூத்திரதாரிகள் தாமதிக்கப்படாமல், விரைந்து கைது செய்யப்பட்டு, நீதியின் முன் நிறுத்தப்பட்டு, தண்டிக்கப்படவேண்டும்.
அப்போதுதான் யாழ்.குடாநாட்டு மக்களுக்கு இந்த ஆட் சிக் கட்டமைப்பின் மீது கொஞ்ச, நஞ்ச நம்பிக்கையாவது பிறக்கும். செய்வார்களா........?

2010-04-29T01:32:00.000-07:00

Emerging scenario in Sri Lanka

With an end to Sri Lanka's internal war against the LTTE, the stage is set for Colombo to expand bilateral trade, investment and military ties, especially with India, says G. PARTHASARATHY.

May 2009 saw the end of the three-decade long and bloody ethnic conflict in Sri Lanka, in which an estimated 80,000 people perished. The conflict ended when a relentless offensive by Sri Lankan armed forces led to the killing of LTTE leader Velupillai Prabhakaran and the decimation of his cadres.

While questions remain about the alleged violations of human rights of the Tamil civilian population caught in the crossfire, President Mahinda Rajapakse has emerged as the most popular leader of his country, defeating his rival, former Army chief Sarath Fonseka, in Presidential elections on January 26. This has been followed by a decisive victory of the ruling United People's Freedom Alliance, which secured just over 60 per cent of the votes cast in the Parliamentary elections this month.

President Rajapakse combined a determined war strategy with astute diplomacy, after he concluded that dialogue with the LTTE had failed and that he had to eliminate the Tigers. Faced with pressure brought about by erstwhile mediator Norway, together with the US and the European Union, Rajapakse secured support from India, while simultaneously obtaining arms and economic assistance from China and Pakistan, and economic assistance from Japan.

With the Bush administration deciding to work together with India on regional issues, things turned around for the embattled President after the US started to adopt a more understanding approach. Meanwhile, the Sri Lankan Government effectively resisted European pressures to halt military operations.

The successful conclusion of the ethnic conflict laid to rest all doubts in Sri Lanka about India's commitment to its unity and territorial integrity. The once-powerful Sinhala chauvinist, pseudo-Marxist and anti-Indian Janatha Vimuktha Perumana (JVP) was mauled in this month's Parliamentary elections.

REHABILITATION OF TAMILS

The end of the ethnic conflict was accompanied by the displacement of 300,000 Tamil civilians. New Delhi's primary concern in recent months has naturally been on rehabilitation of internally displaced Tamils. With an investment of $110 million, India has provided emergency supplies of medicines, temporary housing and cement for constructing houses.

It has undertaken de-mining of Tamil habitats located in the battle zone. But, this is necessarily only a beginning, in a larger package of assistance that New Delhi has to provide to the Tamil population in the war-affected parts of the Northern and Eastern provinces of Sri Lanka.

With plans under way to have an Indian cultural centre and renovate the famous Duraiappan Stadium in Jaffna, India would have to invest substantially in building higher educational and technical training institutions in Tamil areas to enable the Tamil population to integrate into an emerging pluralistic and economically dynamic Sri Lanka. Politically, President Rajapakse should be persuaded to implement the provisions of the 13th Amendment of the Sri Lanka Constitution enacted in 1988, pursuant to the Rajiv Gandhi-Jayawardene Agreement of 1987.

Moreover, if a return to a situation of Tamil discontent fuelling insurgency is to be avoided, it would only be wise for Sri Lanka to also enact legislation to implement the provisions of the “Constitution of the Republic of Sri Lanka Amendment Bill” of August 3, 2000, and effectively end the human rights violations of innocent Tamils.

This Bill was presented after extensive consultations by President Kumaratunga's advisers, G.L. Peiris and Neelan Tiruchelvan, and was withdrawn because of domestic opposition. The implementation of this Bill, together with the 1988 Constitutional Amendment, will largely address Tamil concerns and aspirations. But, at the same time, the Tamils of Sri Lanka would have to recognise that with the East becoming different from the North in terms of its ethnic composition, demands for a united north-eastern province may not longer be tenable.

CONCERNS OVER CHINA

Concerns naturally exist in India about growing Chinese involvement in Sri Lanka and especially its partnership in the development of the Hambantota Port. This port, being built with a concessionary Chinese loan of $300 million, will eventually have a LNG facility, fuel storage facilities, three separate docks, together with facilities for ship repair and construction. It can serve as a base for bunkering and refuelling.

Moreover, China has been the largest supplier of military equipment to Sri Lanka in recent years and is involved in projects for the construction of highways, railways and a coal-based power plant. China's trade with Sri Lanka has doubled in the last five years to $1.13 billion in 2009.

Given the Chinese desire to increase its maritime presence in the Indian Ocean, including in South Asia, while working through Pakistan, New Delhi will have to make it clear to Sri Lanka that any facilities provided to China, in the context of its overall policies of encircling and containing India, would not be welcome.

COMMERCIAL TIES

However, it does appear that Sri Lanka has no intention of causing undue concern to India. In fact, before approaching China for the development of the Hambantota Port, Sri Lanka had asked India to undertake the project and approached China only after it did not receive a positive response from India. When blocks for oil exploration were parcelled out in the Gulf of Mannar, the Sri Lankan Government gave equal opportunities and benefits to both India and China, allocating one block each, to both countries.

Moreover, with bilateral trade reaching $2.02 billion in 2009, Sri Lanka is today India's largest trading partner in SAARC. India, in turn, should be more forthcoming in opening its markets to exports of tea, spices, rubber and textiles by Sri Lanka.

India has extended Lines of Credit amounting to $592 million to Sri Lanka for upgrading the Colombo-Matara rail link, the supply of railway equipment and construction of rail lines in northern Sri Lanka. Proposals are under consideration for interconnection of the grids in Sri Lanka and India. But New Delhi would do well to ensure that negotiations are finalised for constructing a 500 MW power plant in Trincomalee. With an over 90 per cent rate of literacy and life expectancy of females reaching 76 years, Sri Lanka has a far better record in human development than India.

Moreover, despite a raging civil war, the island has shown a remarkable growth rate, averaging 6.3 per cent since 2003. Unlike some of India's other neighbours, the Sri Lankans have shown a readiness to integrate their economy with the economies of neighbouring southern Indian States.

Major Indian companies such as IOC, Tatas, Bharti Airtel, Ashok Leyland, Larsen and Toubro and Taj Hotels already have a presence in the island. Projects involving Indian private investment of around $500 million have been approved for implementation in Sri Lanka. Cricketing ties and religious and cultural affinities have promoted what is a natural and mutually beneficial partnership.

With the ethnic conflict over, there should now be fewer inhibitions on expanding bilateral military ties. In this otherwise optimistic scenario, one hopes that with a massive mandate, President Rajapakse will show statesmanship and magnanimity in addressing the legitimate aspirations of the island's alienated Tamil population.

Sri Lanka needs political solution
The euphoria and propaganda over the military victory is worrying, since the real problem that needs to be addressed is the ethnic issue and the sense of alienation felt by the Tamil minority in Sri Lanka, says RASHEEDA BHAGAT.

Celebrating the fall of Kilinochchi…Military victories cannot resolve political problems

In a world that has developed zero tolerance for conflicts with a terrorist element, it is easy to see why the Sri Lankan military offensive against the Tamil Tigers is looked at with admiration. This is also the reason why Israel has been allowed to get away, so far, with the slaughter of innocent civilians in Gaza.

The Sri Lanka story is, of course, different. Rajiv Gandhi’s assassination by the LTTE meant the end of support for the terrorist group in most of India, barring some sections in Tamil Nadu. With a Congress-led coalition government at the Centre, support to the extremist group, even in Tamil Nadu — as the Sri Lankan military offensive against it gathered force — has been muted and confined to raising concerns over the plight of the Tamil civilians.

After the fall of the LTTE bastion of Kilinochchi last week, the Sri Lankan President, Mahinda Rajapaksa, claimed in an interview to The Hindu (January 5), that as the offensive raged in the Tamil Tiger stronghold, his government had given the “highest priority to civilian safety” and armed forces had succeeded in maintaining a “zero civilian casualty policy”.

While in much of the world, fed up with suicide bombings and terror attacks, there were not many to shed tears over the LTTE’s plight, in Colombo and elsewhere in the south of Sri Lanka, there was jubilation and many Sinhalese came out on the streets to burst firecrackers to celebrate the fall of Kilinochchi.

Where is the solution?

The government propaganda machinery did its utmost to tell Sri Lankans that long years of battle with the LTTE was nearing an end. But it is exactly this kind of euphoria and propaganda that is worrying political analysts and peace activists in Sri Lanka. These people look upon the military offensive and its results as a short-lived triumph that will do nothing to address the real problem, which is the ethnic issue and the sense of alienation felt by the Tamil minority in Sri Lanka.

Refusing to be carried away by the sense of triumph and euphoria evident in the Sri Lankan government circles, Prof Jayadeva Uyangoda, a Colombo-based political analyst, says the Rajapaksa government needs to make a distinct difference between “military gains and finding a lasting solution to Sri Lanka’s ethnic conflict. At the moment, the government is triumphant, but they have to politically address the issue of political rights of the Tamils. That is the real challenge, and not the military gains.”

While the military offensive rages, the short-term challenge is to ensure the safety of the civilian population, “but the long term challenge is to find a political solution. The issue that has to be addressed is the ethnic conflict but, unfortunately, this government has looked at it as a military triumph. The political management of the ethnic conflict is very important, and we have to remember that the ethnic conflict is a conflict for equality.”

Prof Uyangoda says that in the euphoria of the moment many people “seem to have forgotten that military victories don’t resolve political problems; so instead of congratulating ourselves on our military victory, we have to constantly remind people that a military victory can only be a partial victory, which may or may not last. What will last is a political solution.” He points out that the hardline JVP, “a very important and powerful ally of President Rajapaksa, has today come out with a statement opposing the devolution of power to the Tamil people.

Asked to comment on the mood on Colombo’s streets, he said the Sinhalese majority “are very happy, and unfortunately the government propaganda machinery creates an impression that this is a Sinhalese victory over the Tamils. This is the feeling you get when you hear the Government radio. It’s not only incorrect, but also dangerous, to give the impression that this is a Sinhalese victory over the Tamils. Let’s not forget that Sri Lanka is a country that belongs to all communities and its only when the majority as well as minority community feel equal, that we can find peace.”

Elusive peace

Dr Jehan Perera, Executive Director, National Peace Council of Sri Lanka, agrees that the euphoria created by the military gains was uncalled for. “This has created a lot of optimism that an end to the war and peace are around the corner. But if you look at what has happened in the past, this is unlikely to be the case.”

He points out that in 1995 too the government had captured Jaffna which was then the LTTE’s administrative headquarters. “And yet the war did not end. This time, even if the government forces do take over more territory, the LTTE will still remain a guerrilla force and will continue to be nurtured by the Tamil diaspora.”

Dr Perera argues that the real problem in grappling with Sri Lanka’s ethnic problem was that in the “mind of most people — even the Sri Lankan government — the LTTE aspect has overshadowed the ethnic conflict. So they think that by getting rid of the LTTE the problem will be over. But even if you do manage to get rid of the LTTE, you get back to square one… when in 1957, Prime Minister Bandaranayake and Tamil leader Selvanathan tried to reach an agreement.”

He believes it is wishful thinking to surmise that the LTTE will simply vanish; even if it is given a huge military blow, “the LTTE will not suddenly collapse and disappear. It will remain, at least for some time to come, as a guerrilla force and capable of carrying out terrorist attacks. It is an organisation which has been in existence for over 30 years, it has a very good internal structure and even if its leadership is taken out, which may happen, it will still be capable of creating a lot of problems.” Also, the core of the problem of the ethnic conflict was yet to be addressed; “the best that the Government has been able to come up with is a Sinhala version of the solution, which can’t be acceptable to the Tamils. So there lies the crucial problem.”

Another factor that people like Dr Perera find disturbing is the kind of spin given to the “victory” against the LTTE. “Even though the Tamil people are exhausted and want an end to the war, they are feeling very bitter and humiliated inside. They see the celebrations in Sri Lanka, the lighting of firecrackers when Kilinochchi fell, when the Sri Lankan flag was hoisted and the LTTE flag removed, as anti-Tamil.”

Even though his close questioning of many Sinhala people showed that they saw the military victory as a “victory against the LTTE and not against the Sri Lankan Tamils, the Tamils too have a very jaundiced perception of the Sinhalese. They think the Sinhalese people want to humiliate them. Of course, the President has said in his speech that don’t see this as a victory of the South over the North, it is the victory for all Sri Lankans, and I will look after all my people, for the Tamils, these are only empty words. They don’t believe a word of what the President says because the conduct of the Government towards the Tamils has been atrocious.”

Giving an example, Dr Perera says “The Tamils have to register at police stations and are treated as a separate group… an outcast and a suspect group. When the Tamils see a check point they are frightened. Even I, if am going with a Tamil in my vehicle, am a little frightened not because they will arrest me, because they might arrest my friend and I will get held up, and will have to go through a process to get him out, etc. so I can imagine the fear of a Tamil in Colombo.”

On the challenge before the Sri Lankan government, he says the President, who has now entrusted the task of finding a solution to the All Party Representative Committee led by Minister Tissa Vitarane, would have to step in and assume leadership, instead of hoping that any such committee, which was filled with “many hardliners and extremists who are dragging their feet”, could throw up a solution.

“Till that is done, any military gains against the LTTE will only mean the removal of the symptom, not the problem,” he warns.

2010-04-28T13:04:00.000-07:00

Sri Lanka post elections

On 8 April Sri Lankans went to the polls to elect a new parliament. This was the first general election since the defeat of the LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam) in May last year and the first in almost 30 years which covered the whole nation.

It was a resounding victory, in seats, for the governing coalition headed by President Mahinda Rajapaksa. The UPFA (United People’s Freedom Alliance) won 144 seats; the main opposition coalition the UNF (United National Front) 46; the DNA (Democratic National Alliance) consisting of a rump of the Marxist JVP (People’s Liberation Front) and supporters of retired General Sarath Fonseka, won five seats. Fonseka, who lost the presidential election in January and is now imprisoned and awaiting court martial on charges of fraudulent activities while Army Commander, won a seat in a Colombo ward.

Serge Halimi wrote in the January issue of Le Monde diplomatique: “Political combat sometimes stresses personal antagonisms and obsessive antipathies too much. The need for an all-out attack on an opponent makes for diverse alliances motivated solely by the desire to destroy the common enemy. But once that enemy has been brought down, the problems begin. What next? To make political decisions, the grey areas which in opposition had made an alliance possible have to be dispelled, and that brings disenchantment.” In this case the opponent was not brought down but disenchantment followed anyway.

I am not a great fan of counterfactual history but I would speculate that a military coup would have been possible if Fonseka had won the presidency. The coalition that supported his candidacy was fragile, its only unifying factor hatred of Rajapaksa. Fonseka’s intervention in politics has had the effect of weakening the opposition still further. The main opposition party, the UNP is dead in the water with its leader, Ranil Wickramesinghe, the butt of jokes. One of the kindest comments was that he is “personally hapless”. He gained 230,000 votes and a seat in Colombo but a former JVP man, Wimal Weerawansa, won more preferential votes (280,000).

The revolutionary JVP recovered from defeat (by torture and death squads) in 1989 to become a constitutional party that earned respect in many quarters for its grassroots approach to the problems of ordinary Sinhalese, and was seen as free of corruption. The JVP once had a say in government but joining Fonseka in his DNA party has lost them their previously solid bases: JVP activists are giving up politics and even leaving the country, and the party’s 39 seats in the previous parliament has been slashed to three.

The UNF tried to woo the minorities but failed. The Tamil National Alliance has transformed itself into ITKA (Illanka Thamil Arasu Katchi) and won only 15 seats, compared with the TNA’s 22 in the previous house. The governing UPFA won Nuwara Eliya, with its large population of plantation Tamils, from the UNF and the district now has seven Tamil MPs. Another district with a large population of plantation Tamils, Badulla, did not elect a single Tamil MP. There are signs that the dominant UPFA will become a national party with serious clout in the Tamil-majority areas of the north and east and that ITAK will decline without the LTTE’s muscle. The UPFA will probably extend its influence in the north through its ability to fund development and provide jobs and patronage.

There was a record number of candidates, but voting itself was lower than it had ever been. Sri Lanka has usually boasted a healthy turnout compared to most democracies – around 75%. Even during the times of the 1989 uprising (when the JVP were killing people who tried to vote and putting their heads on spikes), the turnout was 63%. This time it was around 50% and in the north it was a mere 23%.

The establishment of a Rajapaksa dynasty may be a matter of concern to commentators but it doesn’t seem to trouble the voters: Mahinda Rajapaksa got 60% of the vote in the presidential election. And in the general election, brother Basil got an astounding 425,861 preference votes. Three Rajapaksas were elected in Hambantota district. Rajapaksa has promised to abolish the executive presidency. Constitutional changes require a two-thirds vote in parliament. This has generally been thought impossible under proportional representation but Rajapaksa has almost achieved the requisite number of seats and has shown his skill in the past at forging coalitions and inducing crossovers. Some suspect that Rajapaksa wants to make constitutional changes because he is plotting a Putinesque ploy to become executive prime minister in perpetuity.

Many believe that devolution of power is essential to prevent further separatist revolts The 13th amendment to the constitution has been seen as the way forward on this but it has been in abeyance for some time. It was imposed by India, which is still promoting it. Not everyone, Tamil or Sinhalese, agrees that it is the panacea.

The 17th amendment has also been in abeyance. It was drafted to provide safeguards for human rights and curbs on police powers. Linked in with this are concerns about press freedom and corruption. Unemployment, youth and graduate dissatisfaction led to bloody revolutions in the past and the education system is felt by many to be in need of reform. A huge task faces the government if it is to reintegrate the north and east into the national economy.

Rajapaksa did not win the presidency easily in 2005 but now the nation seems transformed in his image. He has played a canny political game and people from a wide spectrum are grateful to him because, after 30 years of vicious war, there have been no terrorist incidents for over a year. Does he have the ability to now unite the nation and improve the economy?

Salasalappu

Star of the day !

எமது புதிய இணையத்தள வடிவமைப்பும் அதன் சேவைகளும்

தொடர்புகட்கு

இணையதள முகவரி

இணையதள முகவரி

http://salasalappu.com/

தமிழீழத்துக்கு உயிர் கொடுக்கும் முயற்சி

Foreign Minister has a vital role to play

வடக்கில் கப்பம், ஆட்கடத்தலை முறியடிக்கவிசேட பாதுகாப்பு; புலனாய்வு குழுவும் நியமனம்

மே தினத்திலாவது பெண் தொழிலாளர்கள் கௌரவிக்கப்படுவார்களா?

இணக்க அரசியல் தான் இப்போதுள்ள ஒரே வழி

The Tamil Question in Sri Lanka Part 1

நடைமுறை சாத்தியமான வழிமுறையில் உரிமைகளை வென்றெடுக்க டக்ளஸ் தேவானந்தா அழைப்பு

It’s my day too…

யாழ் மாவட்டத்தில் தமிழ்க்கூட்டமைப்பின் தேர்தல் பின்னடைவுக்குக்காரணம் என்ன

HSZs - from 1951 till today

பாட்டாளி வர்க்கம் நாட்டின் முதுகெலும்பு

புலிகளின் சர்வதேச வலையமைப்பை முறியடிக்க அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை

யாழ்.குடாநாட்டில் இடம்பெற்று வரும் ஆட்கடத்தல்

பேசா மடந்தைகளாக நிருவாகமும் அரசியல்வாதிகளும்.

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் இன்னொரு முகம்

வடபுலத்தில் வன்முறைகள் நீடிப்பது நம்பிக்கையீனத்தையே உருவாக்கும்

Sri Lanka post elections

வடக்கில் கப்பம், ஆட்கடத்தலை முறியடிக்க
விசேட பாதுகாப்பு; புலனாய்வு குழுவும் நியமனம்